Του Σωτήρη Σιδέρη


Ένας πανικόβλητος πρωθυπουργός , κάνει ασυνάρτητες κινήσεις και έχει στον πυρήνα της σκέψης του μόνο την εξουσία. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δρομολογεί νέα αλλαγή του εκλογικού νόμου, βάζοντας τον ακροδεξιό Μάκη Βορίδη και την αδερφή του Ντόρα Μπακογιάννη, να επιχειρηματολογούν με εφηβικής έμπνευσης  επιχειρήματα. Και να αντί να μιλήσουν με στοιχειώδη ειλικρίνεια, υπονομεύουν ακόμη περισσότερο το πολιτικό σκηνικό, επικαλούμενοι απουσία συνεννόησης με τον ΣΥΡΙΖΑ και γενικά την αντιπολίτευση. Πότε και πως άραγε ο Μητσοτάκης έδειξε το παραμικρό ενδιαφέρον για συνεννόηση ; ποτέ. Απλά, επειδή το σενάριο της συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ εξουδετερώθηκε με ευθύνη του πρωθυπουργού μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου των υποκλοπών αναζητεί νέους τρόπους για να μείνει στην εξουσία. Τώρα, μάλλον περιχαρείς ο Βορίδης , ο Πλεύρης, ο Γεωργιάδης και άλλοι, βλέπουν έναν πανικόβλητο Μητσοτάκη να στρέφεται προς την Ελληνική Λύση. Αλλά αυτό θα προκαλέσει νέες και άλλου είδους σεισμικές δονήσεις στη ΝΔ. 

Είναι επιλογή , όχι σύμπτωση

Η διολίσθηση προς μια νέα συμμαχία δεν θα προκύψει από σύμπτωση αλλά από σχέδιο. Είναι πολιτικός απατεώνας όποιος από την κυβέρνηση ισχυρισθεί ότι ο πρωθυπουργός και η ΝΔ θα συμμαχήσουν με τον Βελόπουλο επειδή αρνείται τη συνεργασία ο ΣΥΡΙΖΑ ή άλλο κόμμα της αντιπολίτευσης, που είναι πιο αριστερό από τον ΣΥΡΙΖΑ μάλιστα. Η νομή της εξουσίας και των πόρων του κράτους , που είναι πόροι του ελληνικού λαού, είναι το μεγάλο διακύβευμα. Η ΝΔ αυτή τη δουλειά κάνει από το 2019 στην εξουσία, αυτό θέλει να συνεχίσει να κάνει. Η στρατηγική συνεργασία με την διαπλοκή εξελίσσεται σε αντιδημοκρατική κατεύθυνση από επιλογή και χωρίς αστερίσκους με την ακροδεξιά στην πιο λαικίστικη μορφή της, χωρίς κανένα δισταγμό. Αυτό όμως θα έχει τις παρενέργειές της, γιατί τέτοιου είδους σχήματα δεν είναι βιώσιμα για πολύ, ακόμη και αν υπάρξουν.

Η ΝΔ βρίσκεται σε πορεία ήττας και οι διαρκείς ελιγμοί στόχο έχουν να επιβιώσει η κυβέρνηση και ο Μητσοτάκης στη θέση του, ώστε με μια νέα αλλαγή του εκλογικού νόμου να συνεχίσει να κυβερνά. Πλέον όμως δεν είναι ενιαία η στάση διαφόρων οικονομικών παραγόντων, ούτε υπάρχει η παραμικρή δυναμική στην κοινωνία για να στηριχθεί αυτό το σχέδιο. Είναι κινήσεις απελπισίας σε πορεία ήττας. Οι παρενέργειες και εντός της ΝΔ , αλλά και στις σχέσεις της με την κοινωνία θα είναι ισχυρές. Η συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ -ΑΝΕΛ προέκυψε ως ανάγκη το 2015 και υπήρξε , αλλά ποτέ δεν έγινε αποδεκτή από την κοινωνία και ήταν ένας από τους λόγους που οδηγήθηκε στην ήττα το 2019.

Σήμερα όμως δεν συντρέχει κανένας λόγος να δοθεί εξουσία στην Ελληνική Λύση. Και πως θα συμβεί αυτό, όταν το συγκεκριμένο κόμμα και ο πρόεδρός του Βελόπουλος θεωρούνται προσκείμενοι στη Μόσχα. Ο Μητσοτάκης κάνει  πόλεμο στη Ρωσία , βάζει κυρώσεις, στηρίζει την Ουκρανία άνευ όρων και θα κάνει εταίρο στην κυβέρνησή του ένα κόμμα που θεωρεί τον Πούτιν τον πιο συμπαθή και καλύτερο ηγέτη του κόσμου; αν αυτό δεν είναι καιροσκοπισμός και πολιτικός τυχοδιωκτισμός τι είναι; Πως θα δικαιολογήσει αυτές τις επιλογές ο Μητσοτάκης; Πέραν των εσωτερικών κραδασμών, είναι βέβαιο ότι θα προκαλέσει πολύ εκνευρισμό στην Ουάσιγκτον και στους ορκισμένους αντιρώσους Ευρωπαίους.

 

Γιώργος Σωτηρέλης για εκτροπή

Ιδού όμως πόσο καθαρά και ουσιαστικά σχολιάζει ο συνταγματολόγος Γιώργος Σωτηρέλης την προπαγανδιστική καμπάνια της κυβέρνησης για  αλλαγή του εκλογικού νόμου. Σε άρθρο του στο ieidiseis.gr, αναφέρει μεταξύ άλλων:
 “Το τελευταίο διάστημα εκπορεύονται ξανά από την κυβέρνηση σενάρια αλλαγής του εκλογικού νόμου που ψήφισε η ίδια, προκειμένου να υποβιβασθεί το όριο αυτοδυναμίας σχεδόν στο ένα τρίτο του εκλογικού σώματος (35%).
Έχω γράψει επανειλημμένα για το απαράδεκτο παιχνίδι της κολοκυθιάς στο οποίο αρέσκεται η ΝΔ, σταθμίζοντας κάθε φορά τα εκλογικά δεδομένα και προσαρμόζοντας ανάλογα τα ποσοστά της αυτοδυναμίας που θέτει ο εκλογικός νόμος, ερήμην του Συντάγματος αλλά και της θεσμικής υπευθυνότητας απέναντι στους κανόνες της σύγχρονης δημοκρατίας. Σε όλους τους εκλογικούς νόμους της, μέχρι και τον πρόσφατο (και μη αρεστό πλέον…), η λογική ήταν και είναι η ίδια. Να μεθοδεύεται η μονοκομματική επικράτησή της ΝΔ, με μικροπολιτικό προσδιορισμό του ορίου αυτοδυναμίας και με ταυτόχρονο αποκλεισμό των συνασπισμών από την πριμοδότηση, ακόμη και αν είναι πρώτοι. Και όλα αυτά με πλήρη αδιαφορία για την υπέρμετρη σχετικοποίηση, στην πρώτη περίπτωση, και για την πλήρη παραβίαση, στην δεύτερη, των συνταγματικών αρχών της αναλογικότητας, της ισοδυναμίας της ψήφου και της εν γένει πολιτικής ισότητας (ως προς τα κόμματα) αλλά και με την κυνική εκμετάλλευση του ότι δεν υπάρχει στην χώρα μας, όπως έπρεπε, Συνταγματικό Δικαστήριο που να ασκεί προληπτικό έλεγχο της συνταγματικότητας των εκλογικών νόμων…”
  

 ...και  στο βάθος  Βορίδης

Ας θαυμάσουμε  όμως και την σκέψη Βορίδη και τον κατήφορο, όχι μόνο  τον δικό του, αλλά του πρωθυπουργού, γιατί όλα αυτά τα τραγελαφικά έχουν κεντρικό συντονιστή τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Σε συνέντευξή του στον Σκάι και σε ερώτηση για το τι έχει αλλάξει από τον περασμένο Μάρτιο, όταν ο πρωθυπουργός δήλωνε ότι δεν είναι σοβαρά, θεσμικά πράγματα αυτά για το ενδεχόμενο αλλαγής του εκλογικού νόμου, ο Μάκης Βορίδης απάντησε  μεταξύ άλλων:

«Υπάρχει πολιτική μεταβολή, διότι το τελευταίο αυτό χρονικό διάστημα ο τρόπος με τον οποίον συμπεριφέρεται το σύνολο της αντιπολίτευσης, και αυτό δεν αφορά μόνο την αξιωματική αντιπολίτευση, δείχνει μία απόλυτη αδυναμία συνεννόησης των πολιτικών δυνάμεων, εάν τυχόν χρειαστεί πολιτικά να υπάρξει τέτοια συνεννόηση».
«...Δεν μπορώ να πω ότι εδώ υπάρχει διαφοροποίηση στη στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ. Πάντα σε αυτή τη λογική ήταν, “δεν συνεργαζόμαστε με τη ΝΔ”. Εκείνο που έχει αλλάξει στον ΣΥΡΙΖΑ είναι η ένταση της ρητορικής του. Εκείνο το οποίο αλλάζει όμως είναι ότι σε αυτήν την τοξική ρητορική παρασύρεται πλέον και το ΠΑΣΟΚ – δεν συζητάω για λοιπές δυνάμεις εντός του κοινοβουλίου» .
Από  πότε αλλάζει δύο φορές ο εκλογικός νόμος σε συνάρτηση με την ρητορική της αντιπολίτευσης και σε ποιο δημοκρατικό μοντέλο εντάσσεται η καταρράκωση των θεσμών, στο όνομα της εξουσίας της ΝΔ; . Αν και αυτά είναι κάπως ξένα προς την σκέψη του Βορίδη, είναι αρκετά οικεία σε όσους έχουν αγωνιστεί για να έχει η Ελλάδα δημοκρατικό πολίτευμα και να μην υποτάσσεται στα σχέδια μιας οικογένειας...