Όλες οι κινήσεις, οι δηλώσεις και οι εκτιμήσεις για την εξέλιξη του πολέμου στην Ουκρανία, δείχνουν ότι η ΕΕ, η Ουκρανία και η Ρωσία είναι εγκλωβισμένες στις επιλογές τους και αναζητούν μια διέξοδο με κάποια άλλοθι ώστε να μην παραδεχθούν την αποτυχία τους. Η επίσκεψη των Σολτς, Μακρόν και Ντράγκι , μιας νέας Τρόικας της ΕΕ, στο Κίεβο και η συνάντησή τους με τον Ζελένσκι επιβεβαίωσε ότι πίσω από τις δηλώσεις απόλυτης στήριξης και της απονομής του καθεστώτος υποψήφιας χώρας στην Ουκρανία, κρύβεται η αγωνία τους για την διαχείριση της κρίσης. Δηλαδή την αναχαίτιση της  οικονομικής κρίσης που όλα δείχνουν ότι προκαλεί έντονη δυσφορία στους λαούς και ανησυχία στους ηγέτες, καθώς όλα δείχνουν ότι οι επόμενοι μήνες θα είναι πολύ δύσκολοι για την Ευρώπη. Χωρίς να πουν τίποτα για διαπραγματεύσεις και υποχωρήσεις της Ουκρανίας, οι τρεις ηγέτες υποσχέθηκαν περισσότερη βοήθεια για την αντιμετώπιση των δυνάμεων κατοχής. Παρατηρείται όμως ένας συνδυασμός κινήσεων που σίγουρα θα δούμε σύντομα, καθώς η κρίση διαχέεται και τα αδιέξοδα είναι ορατά.

 Ο Ζελένσκι προσκλήθηκε να παραστεί στην σύνοδο των G-7  στο τέλος του μήνα στη Γερμανία . Εκτιμάται ότι οι πιέσεις για υποχωρήσεις έναντι της Μόσχας και την έναρξη διαπραγματεύσεων θα ενταθούν. Ταυτόχρονα οι τρεις ηγέτες δήλωσαν ότι θα ανακοινωθεί η απονομή του καθεστώτος της υποψήφιας προς ένταξη χώρας στην Ουκρανία. Είναι το αντάλλαγμα κατά πάσα πιθανότατα , ώστε ο Ζελένσκι να μπορέσει να διαχειριστεί καλύτερα την έναρξη των διαπραγματεύσεων. Είναι άλλωστε γνωστό ότι τόσο ο Μακρόν, όσο και ο Ντράγκι, αλλά και εντός του ΝΑΤΟ, υπάρχουν χώρες που επισημαίνουν την ανάγκη άμεσης έναρξης διαπραγματεύσεων , προφανώς γιατί γνωρίζουν ότι η κρίση θα πλήξει σοβαρά και τους λαούς και τις κυβερνήσεις τους.

Είναι θεμιτό όμως ότι για να πιεστεί αποτελεσματικά ο Ζελένσκι, θα πρέπει να δημιουργηθεί το κατάλληλο πλαίσιο και να δοθούν κάποιες εγγυήσεις εκ μέρους των ΗΠΑ και της ΕΕ. Η Αγγλία εμφανίζεται η πλέον φανατισμένη κατά των συνομιλιών επιμένοντας στον πόλεμο των Ουκρανών μέχρις εσχάτων. Οι ΗΠΑ δέχονται πιέσεις σταδιακά καθώς η παράταση των εχθροπραξιών επηρεάζει πλέον και τις ΗΠΑ. Όχι στον βαθμό που επηρεάζει την Ευρώπη, αλλά σίγουρα σταδιακά, διαφαίνεται μια πιο διαλλακτική στάση που συνοψίζεται στο δόγμα και πόλεμος κατά των Ρώσων και συνομιλίες.
Η Μόσχα φαίνεται ότι παρά τις απώλειες και την τεράστια στήριξη σε όπλα από την Δύση, έχει καταφέρει σε μεγάλο βαθμό να πετύχει τους στρατιωτικούς στόχους τους. Δεν είναι σαφές, όπως δεν ήταν από την αρχή, ποιος ήταν ακριβώς ο στόχος της, πέρα από την κατάληψη της Ανατολικής Ουκρανίας. Οι αναλυτές τώρα παραδέχονται ότι οι πρωτοφανείς κυρώσεις κατά της Ρωσίας δεν την έπληξαν όσο περίμεναν ή όσο προέβλεπαν η ΕΕ και οι ΗΠΑ. Η στροφή προς την Ασία έδωσε στους Ρώσους μια προοπτική, αλλά είναι βέβαιο ότι η πλήρης απομόνωση από την Δύση θα έχει συνέπειες στην ανάπτυξή της κυρίως στην τεχνολογική. Κατά συνέπεια και η Ρωσία θα ήθελε την έναρξη διαπραγματεύσεων με τους δικούς της όρους, όπως κάνει και η Ουκρανία.