του Σπύρου Σουρμελίδη 

Τον τελευταίο μήνα 5.000 εργαζόμενοι στον ευρύτερο χώρο του τουρισμού, κυρίως στον επισιτισμό (εστιατόρια, καφετέριες, κέτερινγκ κλπ) παραιτήθηκαν, επειδή δεν άντεχαν τις συνθήκες εργασίας. Η παραίτηση των εργαζομένων στην εποχή της Ρήτρας Αναπροσαρμογής,   σε συνθήκες  φτωχοποίησης, χαμηλών  μισθών και ακρίβειας, ισοδυναμεί με “αυτοκτονία” οικονομική και κοινωνική. Πόσοι απο αυτούς θα βρουν μια άλλη δουλειά με διαφορετικές (καλύτερες) συνθήκες; Η παραίτηση των εργαζομένων,  φαινόμενο που το συναντάμε στην Δύση (Ιαπωνία, Αμερική και Ευρώπη), αναδεικνύει  τις πραγματικές συνθήκες επιβίωσης και διαβίωσης. Δείχνει τα αδιέξοδα , τις αντιφάσεις και την οπισθοδρόμηση. Δείχνει  την απελπισία στην οποία έχουν οδηγηθεί οι δυτικές κοινωνίες, όπως και η ελληνική.

 Η χρεοκοπία του 2009-2010 οδήγησε σε μαζική φτωχοποίηση, στην εξαθλίωση των εργαζομένων στην καταστροφή της μικρομεσαίας και μεσαίας επιχείρισης.  Η φαινομενική σταθεροποίηση σε ένα χαμηλότερο επίπεδο (υπο το συνεχές όμως βάρος των χρεών για τα κράτη και τους πολίτες) δεν δημιούργησε μια νέα πραγματικότητα, όπως θέλουν κάποιοι να πιστέψουμε. Δεν μπήκε “πάτος στο βαρέλι”, γιατί πολύ απλά η ζωή δεν καθορίζεται μόνο απο το ονομαστικό ύψος του μισθού ή των εισοδημάτων.

Το ωραίο, γκλαμουράτο, “value for money”, δηλαδή  “αυτό που αγοράζουμε πρέπει να αξίζει τα λεφτά του”, ισχύει και για τον...μισθό!  Τα λεφτά που παίρνω φτάνουν για να ζήσω; Αξίζει να δουλεύω σε συνθήκες  εξαθλίωσης, ώρες ατέλειωτες,, για ένα μισθό που οριακά φτάνει για φαγητό και ύπνο; Σήμερα μάλιστα δεν φτάνουν ούτε γι αυτό, χάρη στην ευφυή πολιτική  που οδήγησε στην Ρήτρα Αναπροσαρμογής.  Για τα νέα παιδιά που εργάζονται σε ξενοδοχεία και μπαρ δεν φτάνουν ούτε για να νοικιάσουν δωμάτιο στο νησί ή στην παραλία που εργάζονται. Οι αστυνομικοί που μετατίθενται στην Μύκονο, την Σαντορίνη και την Πάρο και αλλού, δεν μπορούν να πληρώσουν ενοίκια 800 και 1000 ευρώ.  Η καταγγελία της κοπέλας που πήγε να εργαστεί στην Μύκονο στις αρχές Μαΐου, ήταν αποκαλυπτική. "Κοιμάμαι στο αυτοκίνητο μου και κάνω μπάνιο στις ντουζιέρες του μπιτσομπαρου που εργάζομαι” έγραψε στο Face book παραιτούμενη. 

Αλλά δεν είναι μόνο ο τουρισμός. Η αγροτική οικονομία δεν βρίσκει εργαζομένους, η κτηνοτροφία επίσης, παρά την πληθώρα μεταναστών. 

Οι 5000 εργαζόμενοι που παραιτήθηκαν τον τελευταίο μήνα απο τη δουλειά τους, είναι η εικόνα της κοινωνίας που δημιούργησαν όσοι χρεοκόπησαν τη χώρα, τα Μνημόνια, ο διαχρονικός (πριν και μετά την χρεοκοπία) Κώστας Χατζηδάκης και η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη.                                                              Ο οποίος νομίζει πως  το “value for money”  αφορά μόνο όσους.... ΔΕΝ εξαρτώνται απο το μισθό τους.
Ο χορός του Ζαλόγγου των εργαζομένων,  είναι το μέτρο για να καταλάβουμε τι κοινωνία κτίζεται.