Το διάβημα του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών στον Έλληνα πρέσβη στην Άγκυρα με αιχμές για στήριξη της τρομοκρατίας επειδή διαδήλωσαν Κούρδοι που ζουν στην Αθήνα, έχει μακρά ιστορία . Περικλείει έναν μακροχρόνιο αγώνα της Τουρκίας να εμποδίσει τον κουρδικό λαό να αποκτήσει στοιχειώδη δικαιώματα διαπράττοντας τερατώδη εγκλήματα. Το πρόβλημα ωστόσο δεν είναι το διάβημα αυτό καθεαυτό. Είναι μια ιστορία υποκρισίας και ανοχής της Δύσης κυρίως,  στα εγκλήματα της Τουρκίας , που επέτρεψαν στην Άγκυρα να σηκώνει το δάχτυλο σε όλο τον κόσμο. Και να θέτει βέτο στην ένταξη της Σουηδίας και της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ για να επιβάλλει μια τυραννική πολιτική στο κουρδικό.   Όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις επί δεκαετίες ακούν τα ίδια διαβήματα . Με τη διαφορά ότι αυτή τη φορά , το σχέδιο της Τουρκίας είναι γενικότερο. Με αφορμή το βέτο στη Σουηδία και την Φινλανδία για να αλλάξουν τακτική στο κουρδικό και την απειλή για εισβολή στη Συρία, βρίσκει βολικό να διεθνοποιήσει το ζήτημα με στόχο να αποκομίσει οφέλη και να ισχυριστεί ότι είναι απειλούμενη. Μόνο που με τον τρόπο αυτό αναδεικνύεται για μια ακόμη φορά το Κουρδικό ζήτημα και από την άλλη όψη, αυτή που η Άγκυρα τρέμει…

Πάνε δεκαετίες τώρα που και μαντίλι κουδρικό να ανεμίσει κάποιος στην Αθήνα, αντιδρά λυσσαλέα η Τουρκία. Το ΡΚΚ που έκανε τον ένοπλο αγώνα εδώ και δεκαετίες έχει επικεντρωθεί στο Βόρειο Ιράκ και στην Συρία, όπου η Τουρκία εισβάλλει και σκοτώνει κατά βούληση.  Αλλά το ΡΚΚ δεν θα υπήρχε αν το τουρκικό σύστημα αναγνώριζε τα δικαιώματα των Κούρδων, μια ευρεία αυτονομία δηλαδή, γιατί Κούρδοι δεν είναι μόνο οι του ΡΚΚ, κάθε άλλο. Επί χρόνια οι Τούρκοι αρνούνταν και να προφέρουν τη λέξη “Κούρδος”, κάνοντας λόγο για “ορεσίβιους Τούρκους”. Μετά την αυτονομία που έχουν κατακτήσει στο Βόρειο Ιράκ και τώρα στην Συρία, η Τουρκία φοβάται ότι μπορεί να διεκδικήσουν το ίδιο στη νοτιοανατολική Τουρκία. Και έχει αρχίσει έναν διπλό αγώνα. Ένα βίαιο μέτωπο στην νοτιοανατολική Τουρκία, τη Συρία και το Ιράκ και ένα διπλωματικό μέτωπο ώστε η διεθνής κοινότητα να μην στηρίξει τους Κούρδους. Ας σημειωθεί ότι οι Κούρδοι της Συρίας είναι αυτοί που πολέμησαν το Ισλαμικό Κράτος, αλλά η Τουρκία στήριζε το Ισλαμικό Κράτος εις βάρος τους. Αν αυτό δεν είναι τρομοκρατία τι είναι; και μάλιστα κόντρα σε ΗΠΑ και Ευρώπη που πολεμούσαν τον ISIS.
           

Πίσω από τις κουρτίνες

Αντί η διεθνής κοινότητα να καθίσει την Τουρκία στο σκαμνί για την ισοπέδωση χωριών και πόλεων στη νοτιοανατολική Τουρκία, αντί να της επιβληθούν κυρώσεις για χιλιάδες δολοφονίες και εκκαθαρίσεις και να οδηγηθεί στα δικαστήρια γι αυτό, αντί να αναγνωρίσει και η Τουρκία και όλοι οι διεθνείς οργανισμοί το δικαίωμα αυτοδιάθεσης των Κούρδων, έχει καταφέρει η Τουρκία να εκβιάζει, να απειλεί και απαιτεί από ΕΕ, ΗΠΑ, ΟΗΕ, αλλά  και  διμερώς από δεκάδες χώρες, να θεωρούν τους Κούρδους τρομοκράτες.  Φυσικά δεν έκαναν το ίδιο έναντι της αλβανικής παραστρατιωτικής οργάνωσης UCK που δρούσε στο Κόσοβο και θεωρήθηκε απελευθερωτική δύναμη. Όμως μπορεί το ΡΚΚ να θεωρείται τρομοκρατική οργάνωση, οι Κούρδοι στο σύνολό τους, όχι. Ένας λαός 15 και πλέον εκατομμυρίων δεν έχει πατρίδα και κυνηγιέται γι αυτό….

 Όπως έγινε γνωστό,  το τουρκικό  υπουργείο Εξωτερικών  κάλεσε τον Έλληνα πρέσβη, Χριστόδουλο Λάζαρη, προκειμένου να δώσει την «εξηγήσεις» μετά από την φερόμενη «απροκάλυπτη διαδήλωση του PKK γύρω από την τουρκική πρεσβεία στην Αθήνα». Ενημερώθηκε για τις απόψεις και τις αντιδράσεις της Τουρκίας σχετικά με την παρουσία και τις δραστηριότητες τρομοκρατικών ομάδων στην Ελλάδα, σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, που επικαλείται το Anadolu.
Το τουρκικό ΥΠ.ΕΞ. ισχυρίζεται  ότι Ελλάδα παρέχει... διευκολύνσεις σε «τρομοκρατικές οργανώσεις όπως το PKK, η FETÖ και η DHKP-C, τις οποίες η Τουρκία καταπολεμά, καθώς και η δράση του PKK που οργανώθηκε κοντά στην τουρκική πρεσβεία στην Αθήνα». Επαναλήφθηκε ακόμη το παραμύθι του στρατοπέδου του Λαυρίου και έκαναν και ένα βήμα παραπάνω ότι  «οι τρομοκράτες που απειλούν την ασφάλεια της Τουρκίας επωφελούνται από κάθε είδους υλικοτεχνική υποδομή και εγκαταστάσεις εκπαίδευσης».

Το βήμα της Ελλάδας

Όλες αυτές οι αιτιάσεις απορρίπτονταν πάντα το ίδιο έγινε και τώρα. Η Τουρκία βρίσκεται σε κατάσταση παροξυσμού στο Κουρδικό και νοιώθει να απειλείται. Όμως σε μεγάλο βαθμό η διπλωματική επιθετικότητα είναι κατασκευασμένη γιατί στην παρούσα συγκυρία χρησιμοποιεί το  όλο θέμα για να αποσπάσει οφέλη στο ΝΑΤΟ, στην ΕΕ και στις σχέσεις με τις ΗΠΑ. Στο πλαίσιο αυτό στοχοποιείται και η Ελλάδα ώστε να ενισχυθεί το πακέτο της πίεσης προς τη χώρα μας. Κακώς όμως η Ελλάδα δεν έχει αναπτύξει διπλωματικές σχέσεις με τους Κούρδους, ώστε να επισημοποιήσει έναν πολιτικό διάλογο , όπως κάνουν πολλές χώρες στον κόσμο. Η Τουρκία έχει αναπτυγμένο διάλογο με τους Κούρδους του Ιράκ εδώ και χρόνια, η Ελλάδα τίποτα. Η πολιτική ηγεσία των Κούρδων είναι νόμιμος εκφραστής των Κούρδων και είναι αναγκαίο να έχουν διπλωματική αναβαθμισμένη διπλωματική εκπροσώπηση στην Ελλάδα. Όπως έχουν η Χεζμπολάχ και η Χαμάς στην Τουρκία, όπως είχαν όλες οι χώρες με τη Βόρεια Ιρλανδία ενώ καταδίκαζαν τον ΙRA και τελευταία όπως μαθαίνουμε έχουν οι Γάλλοι με τους Κορσικανούς που συζητούν το αίτημα αυτοδιάθεσης του νησιού. Για δεκαετίες η Τουρκία είχε πετύχει τους στόχους τους, αλλά σταδιακά οι Κούρδοι κερδίζουν έδαφος. Και έτσι πρέπει να γίνει...