Τα όσα πρωτοφανή διαδραματίζονται τους τελευταίους μήνες στη χώρα αποτελούν ευθεία βολή στον τρόπο λειτουργίας κορυφαίων θεσμών , της ίδιας της δημοκρατίας ουσιαστικά. Στον χώρο της Δικαιοσύνης αποκαλύπτεται μια βαθιά πληγή στην λειτουργία της, που πλέον είναι πασιφανή τα πολιτικά κριτήρια. Η ανακρίτρια Αλεβιζοπούλου κατακρεούργησε κάθε κανόνα αρνούμενη να αξιοποιήσει υλικό, να δεχθεί νόμιμα αιτήματα. Η υπόθεση Νοβάρτις γίνεται θηλιά και στο σώμα της Δικαιοσύνης και της Νέας Δημοκρατίας. Στον χώρο της παιδείας η άρνηση διαλόγου, η μονομερής πολιτική, η ιδιωτικοποίηση των πάντων και η έξαρση της  αστυνομικής βίας προκαλούν παροξυσμό στη νέα γενιά . Το να θέτει ο Κυριάκος Μητσοτάκης το δίλημμα  «με τις βαριοπούλες ή με τη βιβλιοθήκη;»,  ο άνθρωπος που βάζει βαριοπούλες και κρότου λάμψης στα ΑΕΙ είναι πρόκληση στην λογική και τις δημοκρατικές ευαισθησίες κάθε πολίτη.

 Ένας πρωθυπουργός  που μοιάζει με διαφημιστή ιδιωτικών συμφερόντων, που επίσημα καταγγέλλεται στη βουλή ότι στηρίζει το καρτέλ ενέργειας και κάθε καρτέλ που κινείται,  να εμπαίζει τη νέα γενιά προτρέποντάς την σε “ολιστική ζωή” και να παίρνει το κρατικό αεροσκάφος για ταξίδι αναψυχής στη Βοστώνη είναι πεζοδρομιακός λαικισμός και εμπαιγμός. Το κράτος δικαίου βουλιάζει,  η ελευθερία των ΜΜΕ στον παγκόσμιο πάτο, η αισθητική της εξουσίας στα υπόγεια και να μας δείχνει με το δάχτυλο και από πάνω.

Το σχέδιο και που οδηγεί

Ορισμένες παρατηρήσεις αξίζει να γίνουν. Μια επικοινωνιακή καταιγίδα που κρατάει ακόμη μάλιστα συνόδευσε το ταξίδι του Μητσοτάκη στις ΗΠΑ. Το ηγετικό του προφίλ βρίσκονταν στα τάρταρα, η ανεξαρτησία της χώρας μοιάζει με ιστορικό φάντασμα, η ακρίβεια στα ύψη, η οικονομία σε κρίση και είχε ανάγκη από μια επανίδρυση του εαυτού του. Το ταξίδι του έδωσε την ευκαιρία, τα ΜΜΕ στάθηκαν όπως πάντα στο πλευρό του για να μας πείσουν ότι η Ελλάδα έχει ηγέτη. Αλλά ο ηγέτης είναι εικονικός. Στο ερώτημα προς το Στέητ Ντηπάρτμεντ τι θα κάνουν οι ΗΠΑ αν η Τουρκία εισβάλει σε ελληνικό νησία, η απάντηση ήταν “ρωτήστε το ΝΑΤΟ”. Τέτοια απαξίωση ούτε κατά τη Χούντα….
Δεύτερη παρατήρηση: Ενώ ο Μητσοτάκης βρίσκονταν στις ΗΠΑ, στην Ελλάδα εκλέγονταν πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ο Αλέξης Τσίπρας. Ξαφνικά άρχισαν να εμφανίζονται  δημοσκοπήσεις με την διαφορά να φθάνει σε διψήφια ποσοστά.  Το ζήτημα είναι ότι η κυβέρνηση μοιάζει όλο και περισσότερο με βιτρίνα καταστήματος που στολίζεται καθημερινά για να αρέσει στους καταναλωτές. Αν δεν καταναλώνουμε ηγετικότητα , καταναλώνουμε δημοσκοπήσεις. Τώρα πως γίνεται στο ευρωβαρόμετρο να βουλιάζει η κυβέρνηση με πρωτοφανή ποσοστά διαμαρτυρίας , δυσφορίας και διαφωνιών με την κυβερνητική πολιτική και ταυτόχρονα να ανακάμπτει σε καιρό πρωτοφανούς ακρίβειας, πληθωρισμού, ανισοτήτων και ελλείμματος δημοκρατίας μόνο η παρέα του Μαξίμου το ξέρει….
 Αυτό που συνάγεται όμως είναι ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν διστάζει να καταρρακώνει θεσμούς -πυλώνες της δημοκρατίας, να συκοφαντεί πολιτικούς αντιπάλους, να λέει ψέματα συνεχώς , να αδιαφορεί για τους πολλούς και να λιώνει για τους λίγους . Και οι δημοσκοπήσεις να τον επιβραβεύουν!


Το αν ετοιμάζεται για ανασχηματισμό είναι εντελώς αδιάφορο και παραπλανητικό. Οι εξαρτήσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη έχουν τεράστιο βάθος, δεν αποφασίζει ούτε καν για το υπουργικό συμβούλιο. Το αν η ραγδαία επιχείρηση ωραιοποίησης της εικόνας του αποσκοπεί σε επίσπευση των εκλογών είναι άλλη υπόθεση και μας αφορά όλους....