Του Στράτου Βαλτινού

Ο Ερντογάν δεν ζήτησε από τον Έλληνα πρωθυπουργό,  δεν θα μπορούσε άλλωστε, να μην υπερασπίζεται την κυριαρχία της Ελλάδας.  Ο Τούρκος πρόεδρος, κατηγορεί τον Κυριάκο Μητσοτάκη ότι δεν τηρεί την συμφωνία που είχαν κάνει, όπως ισχυρίζεται ο Τούρκος πρόεδρος να μην ανακατεύει τρίτες χώρες στις διμερείς σχέσεις. Ο Έλληνας πρωθυπουργός φέρεται να εξόργισε τον Ερντογάν επειδή έθεσε στις ΗΠΑ το ζήτημα της πώλησης F-16 στην Άγκυρα. Ο Έλληνας πρωθυπουργός επομένως όφειλε μια απάντηση επ αυτού, όταν σχολίασε την επίθεση του Τούρκου προέδρου στο πρόσωπό του, ότι δεν θα τον ξανασυναντήσει ποτέ. Επίσης ο Έλληνας πρωθυπουργός , άγνωστο για ποιο λόγο δεν λέει το παραμικρό στην μη τήρηση του μορατόριουμ εκ μέρους της Τουρκίας, ώστε να υπογραμμίσει την αναξιοπιστία του Ερντογάν, καθώς η ένταση κλιμακώνεται. Οι αόρατες δεσμεύσεις του καθενός είναι το ζήτημα ή η επίσημη πολιτική τους;
 Αυτό το κουβάρι αντεγκλήσεων δεν θα καταγράφονταν αν υπήρχε διαφάνεια στις συναντήσεις των δύο ηγετών. Την ίδια στιγμή, το ερευνητικό Γιουνούς, κινείται δίπλα σε ελληνικά νησιά  στο Αιγαίο, με αποστολή να προκαλέσει καθώς είναι άγνωστος ο λόγος της “περιπολίας” του.

Το παιχνίδι των ευθυνών

Σε συζήτηση που είχε με τον  με τον Πρόεδρο του Φόρουμ του Νταβός, Borge Brende, ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναφέρθηκε στις πτήσεις τουρκικών πολεμικών αεροσκαφών πάνω από ελληνικά νησιά υπογραμμίζοντας ότι  «Θα θίγω το συγκεκριμένο ζήτημα, όποτε μου δίνεται η ευκαιρία έως ότου η Τουρκία αλλάξει τη συμπεριφορά της». Πρόσθεσε , απαντώντας στην συνέχεια στον Ερντογάν ότι  «με την Τουρκία είμαστε γείτονες, πάντα θα χρειάζεται να μιλάμε και πάντα θα κρατάμε ανοιχτά τα κανάλια επικοινωνίας, δεν θα είμαστε ποτέ εμείς που θα διακόψουμε την επικοινωνία με τους γείτονες μας. Από την άλλη, όμως, εάν ο πρόεδρος Ερντογάν θεωρεί πως δεν θα υπερασπιστώ την κυριαρχία της Ελλάδος και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, ή δεν θα «διεθνοποιήσω» ότι η Τουρκία συμπεριφέρεται ως αναθεωρητική δύναμη, τότε έχει εσφαλμένη εντύπωση».

Το παράδοξο των τελευταίων μηνών στην ρητορική του Έλληνα πρωθυπουργού είναι ότι, ενώ λέει αυτονόητα πράγματα και οι δηλώσεις του υπέρ του διαλόγου και της επικοινωνίας, δεν έκανε και δεν κάνει το παραμικρό για να εκτονώσει την ένταξη κάνοντας συγκεκριμένες προτάσεις και αναλαμβάνοντας πρωτοβουλίες διαλόγου. Οι διερευνητικές συνομιλίες είναι νεκρές, ΜΟΕ δεν υφίστανται, οι συναντήσεις με τον Ερντογάν είναι και αδιαφανείς και κάθε φορά που συναντιούνται το κλίμα οξύνεται, άρα κάτι δεν πάει καλά σε πολιτικό επίπεδο. Δεν θα υπερασπιστούμε σε καμία περίπτωση τους ελιγμούς και τις υπονομευτικές δηλώσεις του Τούρκου προέδρου εναντίον του Έλληνα πρωθυπουργού, όμως η πληροφόρηση για το τι συζητούν και τι παραβιάζουν στην συνέχεια είναι αναγκαία όσο ποτέ.

Ενδεχομένως οι εσωτερικές ανάγκες και του Ερντογάν και του Μητσοτάκη να τους οδηγεί σε αυτό τον ρητορικό πόλεμο, αλλά πλέον δεν απέχουμε πολύ από μια νέα κρίση. Ο Τούρκος πρόεδρος έχει εκλογές το επόμενο έτος και οι δημοσκοπήσεις τον δείχνουν να καταρρέει. Επομένως έχει ανάγκη από ένταση ίσως και ένα νέο μέτωπο στην Συρία ή το Κουρδιστάν και φυσικά στο Αιγαίο. Αυτό το παιχνίδι φυσικά δεν πρέπει να το παίξει η Ελλάδα. Ας σημειωθεί επίσης ότι το 2023 κλείνουν 100 χρόνια από την συνθήκη της Λωζάνης και ο Ερντογάν θέλει να κλείσει ίσως την θριαμβευτική θητεία του με επίσημη αμφισβήτησή της. Από την πλευρά του ο Μητσοτάκης είναι όμηρος των Καραμανλή -Σαμαρά , τον έχουν καθηλώσει στην εξωτερική πολιτική με την Τουρκία και ο ίδιος δεν δείχνει καμία διάθεση να ανοίξει ένα διπλωματικό μέτωπο που θα αμφισβητηθεί. Αυτό όμως μπορεί να ευνοεί τον ίδιο, όχι όμως και τη χώρα που βλέπει τις απειλές της Τουρκίας να κλιμακώνονται και δεν αντιδρά.

Σε αυτό το σκηνικό ο Έλληνας πρωθυπουργός έχει εκχωρήσει στις ΗΠΑ πλήρη δικαιώματα άμυνας , ασφάλειας και εξωτερικής πολιτικής, γεγονός που παραδέχεται έμμεσα και ο Μητσοτάκης. Αλλά όπως έχει δείξει η ιστορία και όπως καθημερινά αποδεικνύουν οι ΗΠΑ, ίσως υπάρχουν ακόμη πολλές Ιφιγένειες ανά τον κόσμο προκειμένου να στηριχθεί η παγκόσμια πρωτοκαθεδρία τους.