Η υπουργός Νίκη Κεραμέως τελικώς βλάπτει την Παιδεία αλλά βλάπτει και την κυβερνητική παράταξη στα ΑΕΙ την ΔΑΠ -ΝΔΦΚ. Μετά απο 35 χρόνια η παράταξη που πρόσκεινται στην ΝΔ, ήρθε δεύτερη ατις φοιτητικές εκλογές. Η πολιτική της κυβέρνησης, αλλά ειδικότερα η πολιτική και ο τρόπος της υπουργού παιδείας Νίκης Κεραμέως, βρίσκεται απέναντι  ένα μεγάλο τμήμα της νέας γενιάς, ειδικά των φοιτητών των σπουδαστών και των μαθητών. Φάνηκε καθαρά στις Φοιτητικές εκλογές, που έγιναν μετά από 3 χρόνια λόγω πανδημίας. Το αποτέλεσμα έδειξε ότι μετά από 35 χρόνια η φοιτητική παράταξη της ΝΔ, η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, έχασε την πρώτη θέση. Πρώτη δύναμη αναδείχθηκε η Πανσπουδαστική (ΚΝΕ) 33,7% με δεύτερη την ΔΑΠ 27,5%, τρίτη την ΠΑΣΠ με 10,2% , τα ΕΑΑΚ-ΑΡΕΝ λαμβάνουν με 9,49%, τα  ΕΑΑΚ με 5,41%, το Bloco 2,5% και τις λοιπές παρατάξεις συνολικά  με 8,59%. Αυτά τα αποτελέσματα αναγνωρίζονται από όλες τις παρατάξεις πλην της ΔΑΠ που θεωρεί ότι  είναι και πάλι πρώτη. 

Παρα τις οργανωτικές αδυναμίες των φοιτητικών εκλογών , διαχρονικά, είναι φανερό ότι στα πανεπιστήμια η κυβερνητική πολιτική δεν είναι πλέον αποδεκτή. Η κα Κεραμέως ενόψει και των εκλογών θα πρέπει να επανεξετάσει  την τακτική της. Και αυτό βεβαίως είναι κάτι που πρέπει να συμφωνήσει με τον πρωθυπουργό. Αλλά κάτι τέτοιο δεν φαίνεται. Ο κ. πρωθυπουργός εκτιμά και την κα Κεραμέως και την πολιτική της.  

Η κα Κεραμέως θυμίζει ολίγον τον  …Βασίλη Κοντογιάννόπουλο. Τον υπουργό Παιδείας στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη (1990-93) ο οποίος με την πολιτική του , έστρεψε εναντίον του ακόμα και την ΟΝΝΕΔ. Ηθελε να φέρει τότε πίσω ακόμα και τις ...ποδιές στα σχολεία, πέρα απο διάφορες αλλες αναχρονιστικές ρυθμίσεις. Το αποτέλεσμα ήταν δραματικό, με θλιβερά επεισόδια σε Αθήνα και άλλες πόλεις. Το πιο δραματικό οδήγησε στην δολοφονία του καθηγητή Νίκου Τεμπονέρα, από μέλη της νεολαίας   της ΝΔ στην Πάτρα. 

Η κα Κεραμέως  έχει χάσει την επαφή της με την εκπαιδευτική κοινότητα, ακόμα και με τους καθηγητές που στηρίζουν την ΝΔ και φυσικά με τους φοιτητές. Η πολιτική της οδηγεί στον μαρασμό της δημόσιας εκπαίδευσης  σε ολες τις βαθμίδες, την ώρα που γίνεται φανερή η ενίσχυση της ιδιωτικής εκπαίδευσης ολων των κατηγοριών. Ειναι μια πολιτική που δεν θέλει το κοινωνικό κράτος, ούτε καν στην Παιδεία  οπως και στην Υγεία. 

Μετά το αποτέλεσμα  των φοιτητικών εκλογών που είναι μια ένδειξη των κοινωνικών διεργασιών, το επόμενο κράς τέστ είναι η εγκατάσταση της πανεπιστημιακής αστυνομίας στους ακαδημαϊκούς χώρους. Κάτι που αναμένεται το καλοκαίρι.