To ερώτημα , αν ο πόλεμος στην Ουκρανία θα επιφέρει πολιτικές αλλαγές στην Ευρώπη με την ανάδυση μιας νέας ακροδεξιάς που με επίκεντρο την αντιρωσική πολιτική θα ξεπλύνει ακόμη και τους ναζί, πλανιέται πάνω από την Ευρώπη. Πέραν των πολιτικών, μια απόφαση της Αυστρίας, της χώρας που υπηρέτησε συνειδητά τον Χίτλερ, έρχεται να αναζωπυρώσει τους φόβους. Μια κοινή απόφαση των επιτροπών που διαχειρίζονται το πρώην στρατόπεδο συγκέντρωσης των ναζιστών στην Ανω Αυστρία αναφέρει πως, ενώ δεν αμφισβητείται η συμβολή της Σοβιετικής Ενωσης στην ήττα του ναζισμού, εντούτοις δεν μπορεί να παραβλεφθεί η σημερινή βία κατά των Ουκρανών. Έτσι, δεν προσκάλεσαν για πρώτη φορά μετά από 77 χρόνια Ρώσους και Λευκορώσους αξιωματούχους στις εκδηλώσεις μνήμης στο Μαουτχάουζεν. Ας σημειωθεί ότι τα περισσότερα στρατόπεδα συγκέντρωσης είχαν απελευθερωθεί από τους Σοβιετικούς κατά την προέλασή τους προς το Βερολίνο. Αν η Αυστρία θέλει να διαμαρτυρηθεί για την εισβολή, έχει χίλιους τρόπους να το κάνει. Άρα, τι συμβολίζει αυτή η κίνηση;

 Όπως έγινε γνωστό οι εκδηλώσεις της Κυριακής 15 Μαϊου, όπως κάθε χρόνο φιλοξενούν αξιωματούχους όλων των χωρών που αγωνίστηκαν κατά των ναζί και κάθε χρόνο οι Ρώσοι ήταν παρόντες. Ο παροξυσμός που επικρατεί στην Ευρώπη κατά της Ρωσίας εμποδίζει προφανώς κάποιους να αντιληφθούν ότι είναι άλλο πράγμα ο πόλεμος κατά των ναζί και  άλλο πράγμα ο πόλεμος στην Ουκρανία στον οποίο έχουν εμπλακεί οι χώρες του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Είναι άλλο πράγμα η καταδίκη της Ρωσίας για την εισβολή και άλλο πράγμα η νοοτροπία του πλυντηρίου για τους ναζί που επικρατεί σε ορισμένες χώρες. Η στάση της Αυστρίας προκαλεί έκπληξη γιατί η κατάσταση ουδετερότητας  έπρεπε να την κάνει  πιο προσεκτική, πόσο μάλλον που έχει βεβαρημένο παρελθόν. Η Αυστρία που υπηρέτησε τους ναζί δεν μπορεί να είναι τιμητής σήμερα των πιο ακραίων θεωριών μίσους.

Είναι θέμα χρόνου να δούμε ακόμη χειρότερα πράγματα, αν δεν επικρατήσει η λογική και κυρίως αν η ευρωπαική πολιτική τάξη δεν αναχαιτίσει το κλίμα μισαλλοδοξίας που η ίδια καλλιεργεί. Αν η Ευρώπη είχε τις ίδιες ευαισθησίες για τους πολέμους που έχουν κάνει οι ΗΠΑ και έχουν καταστρέψει χώρες και λαούς, τότε θα ήταν αποδεκτή η στάση της. Όμως το να θεωρεί η ΕΕ ότι οι ΗΠΑ σκοτώνουν με καλές προθέσεις και οι Ρώσοι με κακές, αυτό την εκτρέπει από κάθε κανόνα πολιτικής ηθικής. Πέραν αυτών η καλλιέργεια μίσους δεν βοηθά σε τίποτα την Ευρώπη να νοιώθει ασφαλής. Ούτε την κάνει πιο δημοκρατική. Το αντίθετο μάλιστα. Κάθε μέρα που περνά η διαχείριση του πολέμου και η γενικότερη στάση της σε γεωπολιτικά ζητήματα, οι ανισότητες που είναι απόρροια της πολιτικής της και η στρατιωκοποίησή της , γίνεται όλο και πιο επιθετική και πιο επικίνδυνη.
Ζητείται λογική...