Ανατρέπεται  γρήγορα, προσεκτικά  αλλά σταθερά το κλίμα στη Δύση. Ξαφνικά Ευρωπαίοι ηγέτες αποκαλύπτουν πτυχές των παρασκηνιακών συνομιλιών τους με κοινό παρανομαστή την εξεύρεση λύσης στον πόλεμο Ρωσίας -Ουκρανίας μέσω διαπραγματεύσεων. Αν πρόκειται για ελιγμό θα φανεί σύντομα. Πάντως, εκεί που οι ΗΠΑ και η ΕΕ προπαγανδίζουν την ήττα της Ρωσίας γνωρίζοντας ότι αυτό δεν ισχύει, καταγράφεται μια σημαντική μεταστροφή, που ίσως δεν είναι άσχετη με την οικονομική κρίση που πλήττει και την Ευρώπη και τις ΗΠΑ. Ο Ζελένσκι αντιλαμβανόμενος ότι οι εξελίξεις τρέχουν ίσως ερήμην του, αναγκάστηκε να αποκαλύψει δημόσια ότι ο Μακρόν  του ζήτησε να παραχωρήσει εδάφη στη Ρωσία, προφανώς στα Ανατολικά. Οι υπουργοί Άμυνας των ΗΠΑ και της Ρωσίας είχαν την πρώτη τους τηλεφωνική συνομιλία και ο Ιταλός πρωθυπουργός Μάριο Ντράγκι ζήτησε από τον Μπάϊντεν να σηκώσει το τηλέφωνο και να μιλήσει με τον Πούτιν, προφανώς το είπε εν γνώσει του Αμερικανού προέδρου. Όλα αυτά μέσα σε λίγες ώρες, ενώ η Μόσχα σίγουρα θέλει να βάλει σε μια συμφωνία την διχοτόμηση της Ουκρανίας. Ο Ζελένσκι  ζήτησε συνάντηση με τον Πούτιν.....

Ο πόλεμος έφερε πολυεπίπεδη κρίση. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι η ΕΕ κατακλύζεται από δηλώσεις, άρθρα και παρεμβάσεις που ζητούν αλλαγή των συνθηκών εν μέσω μιας θυελλώδους συζήτησης για το μέλλον της. Οι ΗΠΑ έχουν εσωτερικά προβλήματα να επιλύσουν και ενώ ο Μπάιντεν δείχνει αδύναμος να συγκρατήσει το ακροδεξιό κύμα που σαρώνει κοινωνικές κατακτήσεις . Το ΝΑΤΟ ισχυροποιείται, αλλά το ΝΑΤΟ δεν μπορεί να επιβιώσει όταν τα μέλη του, δηλαδή η ΕΕ εισέρχεται σε νέα οικονομική κρίση και η στρατιωτικοποίησή της δεν είναι η καλύτερη συνταγή για να βγει από αυτή.
Σε αυτό το θολό κλίμα ο  Ουκρανός πρόεδρος Ζελένσκι διατύπωσε την πρότασή του για συνάντηση με τον Βλαντιμίρ Πούτιν, τονίζοντας ότι «είμαι έτοιμος να συζητήσω μαζί του, αλλά μόνο με αυτόν, χωρίς διαμεσολαβητές». Η δήλωση αυτή έγινε με φόντο την  πρώτη επικοινωνία μεταξύ του υπουργού Άμυνας των ΗΠΑ Λόιντ Όστιν και του Ρώσου ομολόγου του Σεργκέι Σοϊγκού . Αν και όπως έγινε γνωστό δεν ήταν θετική, είναι βέβαιο ότι άνοιξε το δρόμο για την επόμενη επικοινωνία. Η Μόσχα διαπραγματεύεται με τις ΗΠΑ και ο Ζελένσκι προσπάθησε να πει με τον τρόπο του ότι “είμαι και εγώ εδώ”. Φυσικά η Ουκρανία θα διαπραγματευθεί, αφού πρώτα όμως συμφωνήσουν η Ρωσία με τις ΗΠΑ.
Ταυτόχρονα με την δρομολόγηση των αιτήσεων ένταξης στο ΝΑΤΟ της Σουηδίας και της Φινλανδίας, ο επικεφαλής  της αποσχισθείσας από τη Γεωργία επαρχίας της Νότιας Οσετίας ανακοίνωσε ότι θα διοργανώσει δημοψήφισμα στις 17 Ιουλίου με το ερώτημα της ένωσης της περιοχής με τη Ρωσία.  Η σκακιέρα μιας μεγάλης διαπραγμάτευσης έχει ήδη στηθεί.



Η ένταξη της Φινλανδίας και της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ  που δρομολογείται με συνοπτικές διαδικασίες   αναμένεται να αυξήσει την ένταση με την Ρωσία η οποία για μια ακόμη φορά προειδοποίησε ότι η νέα διεύρυνση της Συμμαχίας δεν θα κάνει την Ευρώπη πιο ασφαλή. Ταυτόχρονα άφησε νέους υπαινιγμούς για χρήση πυρηνικών. Το βέβαιο είναι ότι στα σύνορα των 1300 χιλιομέτρων θα έχουμε εντάσεις με τις ισορροπίες να γίνονται πιο εύθραστες. Ταυτόχρονα όμως η  οικονομική κρίση στην ΕΕ που θα πάρει μεγαλύτερες διαστάσεις τους επόμενους μήνες αναμένεται να προκαλέσει αναταραχή εντός της ΕΕ και η επίκληση της ρωσικής απειλής, μάλλον δεν θα είναι μια πειστική απάντηση.  Ένα απειλητικό κράμα οικονομικής και στρατιωτικής έντασης κάνει γκρίζο τον ορίζοντα.  Γι αυτό πλέον επιβάλλεται η στροφή στη διπλωματία.

Το ζήτημα είναι πως θα μπορέσει πλέον να  σταθεί στη θέση του ο Ουκρανός πρόεδρος καθώς νοιώθει ότι όλες αυτές οι διεργασίες τον αδειάζουν. Θεωρούσε μέχρι τώρα ότι η Δύση θα τον στήριζε μέχρι τέλους και η πίεση για διαπραγματεύσεις  τον εκθέτουν. Το σίγουρο είναι πως άμεση διακοπή του πολέμου δεν θα έχουμε καθώς η προοπτική των συνομιλιών μπορεί να περιπλέξει την κατάσταση ακόμη περισσότερο , πριν υπάρξει λύση.  
Η πολυγλωσσία που επικρατεί στη Δύση δεν είναι άσχετη με την έξαρση των κοινωνικών προβλημάτων που έχουν σοβαρό αντίκτυπο όχι μόνο στις οικονομίες, αλλά προκαλούν και πολιτικά προβλήματα στις κυβερνήσεις. Δεν είναι καθόλου σαφές ότι οι ηγεσίες των ευρωπαικών χωρών έχουν την στήριξη των κοινωνιών τους στον οικονομικό πόλεμο που έχουν κηρύξει στο Μόσχα και την βαθιά εμπλοκή τους στον στρατιωτικό τομέα.
Στην ΕΕ επικρατεί έντονη ρευστότητα . Τις επόμενες εβδομάδες θα φανεί πως θα διαχειριστεί πολιτικά πλέον η ΕΕ την δική της κρίση. Άρα υπάρχει και στο εσωτερικό της Ευρώπης μια κλιμακούμενη ένταση που βλέπουν οι ΗΠΑ και απομένει να δούμε πως θα εκφραστεί στην συνέχεια η Δύση στο σύνολό της.