του Σωτήρη Σιδέρη

Χαρακτηριστικά μείζονος εθνικού προβλήματος προσλαμβάνει η διαρκής επίδειξη   φιλοαμερικανισμού του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και η προσήλωσή του στο Ατλαντικό δόγμα για τον ρόλο του ΝΑΤΟ. Έφθασε στο σημείο να παραμείνει σιωπηλός ακόμη και έναντι της πρωθυπουργού της Φινλανδίας Σάνα Μάριν, η οποία κατά την επίσκεψή της στην Αθήνα την Πέμπτη 28 Απριλίου, έδωσε ρεσιτάλ φιλοτουρκικής πολιτικής και υπεράσπισης των συμφερόντων της χώρας της με προκλητικό τρόπο.

Ενώ το Ελσίνκι είναι αυτό που έχει ανάγκη την ελληνική υπογραφή για να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ, ο Έλληνας πρωθυπουργός, όχι μόνο δεν απαίτησε την καταδίκη της Τουρκίας για το όργιο επιθετικότητας των τελευταίων ημερών, αντίθετα έδωσε πλήρη στήριξη στο Ελσίνκι. Με απλά λόγια ο Μητσοτάκης θεωρεί  αποδεκτό  το αίτημα της Φινλαδνίας  να νοιώθει ασφαλής έναντι της Μόσχας, αλλά δεν ζήτησε από την Μάριν να σεβαστεί το ίδιο αίτημα όσον αφορά την Τουρκία.  Αλλά το παρασκήνιο είναι ακόμη πιο πολύπλοκο και καταδεικνύει την πλήρη καθίζηση της Ελλάδας στον διεθνή διπλωματικό καταμερισμό.  

Υπερισχύει το συμφέρον όχι η αλληλεγγύη

 
Ας σημειωθεί επίσης, ότι η Μάριν ζήτησε από τον Έλληνα πρωθυπουργό να ταχθεί υπέρ του εμπάργκο φυσικού αερίου από τη Ρωσία. Δεν είναι γνωστό τι απάντησε ο Μητσοτάκης, αλλά πολύ θα το ήθελε . Ας σημειωθεί όμως ότι η στάση της Φινλανδής πρωθυπουργού είναι παράλογη, καθώς η χώρα της δεν έχει εξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο οπότε δεν τη νοιάζει τι θα γίνει στην Ελλάδα. Όταν ζήτησε το ίδιο πράγμα από τον Αλέξη Τσίπρα , ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ διαφώνησε έντονα, τονίζοντας ότι δεν είναι δυνατό η ίδια η Ελλάδα να οδηγηθεί σε εθνική και κοινωνική κρίση  επειδή το θέλουν κάποιες χώρες μεταξύ των οποίων και η Φινλανδία. Περίεργη αντίληψη περί κοινοτικής αλληλεγγύης έχει το Ελσίνκι και στα ενεργειακά και στα γεωπολιτικά, δηλαδή σε σχέση με την Τουρκία.


Η Σάνα Μάριν ήρθε στην Αθήνα και θριάμβευσε. Πλήρης, εν λευκώ στήριξη από την κυβέρνηση. Ενώπιόν της ο Έλληνας πρωθυπουργός έκανε δηλώσεις κατά της Τουρκίας . Η Μάριν δεν είπε ούτε λέξη. Και γιατί να πει, από την στιγμή που ο Μητσοτάκης δεν έθεσε τον παραμικρό όρο. Η Φινλανδία είναι γνωστό ότι έχει υψηλού επιπέδου σχέσεις με την Τουρκία. Ουδέποτε το Ελσίνκι έχει στραφεί κατά της Άγκυρας και το αντίστροφο. Αυτή τη σχέση δεν ήθελε να την τραυματίσει η Φινλανδή πρωθυπουργός και δεν χρειάστηκε , γιατί ο Έλληνας πρωθυπουργός θεωρεί ότι δεν είναι εθνικά αναγκαίο να διαπραγματεύεται. Παραχωρεί, υποχωρεί, δίνει, δεν παίρνει και η θέση της Ελλάδας στον κόσμο και κυρίως στην Ευρώπη βυθίζεται.

Αντίθετη είναι η εικόνα από την συνάντηση Τσίπρα -Μάριν.  Οι πολιτικές θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ είναι γνωστές, αλλά το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στην επιβεβαίωσή τους και στον τονισμό τους σε έναν ξένο συνομιλητή. Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης έθεσε το θέμα της Τουρκίας και την θέση της Φινλανδίας , συναντώντας και πάλι την σιωπή της την οποία και επισήμανε ο Τσίπρας. Το δεύτερο σημείο που προαναφέραμε ήταν το θέμα του εμπάργκο στο ρωσικό φυσικό αέριο που ζήτησε η Μάρτιν και συνάντησε την έντονη αντίδραση Τσίπρα. Επιπρόσθετα, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ πίεσε την Μάριν να τοποθετηθεί στην πρότασή του για αλλαγή του Συμφώνου Σταθερότητας για να συναντήσει και πάλι την σιωπή της νεαρής Φινλανδής πρωθυπουργού. Φυσικά αναβιώνει η διάσταση Βορρά -Νότου και το Ελσίνκι συνεχίζει να διακρίνεται από ωμότητα στις αντιλήψεις του για τις χώρες του Νότου. Ταυτόχρονα όμως , είναι ευκρινές πλέον στο Ελσίνκι ότι στην Ελλάδα υπάρχει σοβαρή διάσταση θέσεων μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης.