Το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ, υπό άλλες συνθήκες θα χαρακτηρίζονταν ως διαδήλωση με 5.500 συνέδρους, τους μισούς από όσους έχει το συνέδριο του ΚΚ Κίνας. Ωστόσο κανείς δεν επικεντρώθηκε στο θέμα αυτό. Αντίθετα το συνέδριο χαρακτηρίστηκε ως εκκίνηση για την πολιτική αλλαγή. Η εργώδης προσπάθεια της κυβέρνησης και των φιλικών της ΜΜΕ να επικεντρωθούν στις επιμέρους διαφωνίες απέτυχε παταγωδώς.

Το γεγονός ότι η ΝΔ και ο Μητσοτάκης συνεχίζουν να ασκούν κριτική στον ΣΥΡΙΖΑ με όρους επικοινωνιακούς και νοοτροπίες του παρελθόντος επιβεβαιώνει την αντίληψη ότι μεταξύ των δύο κομμάτων υπάρχει τεράστια απόκλιση σε στόχους, πολιτικές, επιδιώξεις και αφηγήματα. Μια ματιά στις προσυνεδριακές εκδηλώσεις της ΝΔ, θα καταδείξει ότι σύσσωμο το κυβερνητικό στρατόπεδο είναι καθηλωμένο στον κυβερνητισμό , αδυνατώντας να κατανοήσει  την ένταση των διεργασιών που συντελούνται στην ελληνική κοινωνία.        

Ο αιφνιδιασμός  είναι η αιτία

Και όμως η απόσταση που χωρίζει τα δύο κόμματα σε επίπεδο προτάσεων και ιδεών δεν αντικατοπτρίζει μεν τα δημοσκοπικά μεγέθη, δείχνει όμως ότι οδεύουμε σε ένα νέο πολιτικό σκηνικό για όλα τα κόμματα λόγω και της απλής αναλογικής.
Αυτό που προκαλεί εντύπωση είναι το γεγονός ότι η ΝΔ δεν αξιοποιεί το συνέδριό της για να επανατοποθετηθεί στην πολιτική σκηνή με βάση τις πραγματικές εξελίξεις. Δηλαδή ενώ έχει μια ευκαιρία να απαντήσει στις ανησυχίες ακόμη και των δικών της ψηφοφόρων για την πορεία και της κυβέρνησης και της χώρας, αρκείται σε μια ακατάσχετη φλυαρία για τα πεπραγμένα της. Τα οποία πεπραγμένα της όμως, συναντούν ισχυρές αντιδράσεις και για τον λόγο αυτό ο Μητσοτάκης  αναλώνεται σε παλαιοκομματικού τύπου “προσφορές” και υποσχέσεις , στάση που έχει εξαντλήσει την όποια χρησιμότητά της εδώ και χρόνια. Σπάνια τα κόμματα επικεντρώνονταν στα συνέδρια των άλλων κομμάτων. Η ΝΔ και προσωπικά ο Μητσοτάκης έδειξαν να αιφνιδιάζονται από την ενότητα και την εικόνα αλλαγής που εξέπεμπε το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ . Έκαναν αστείες επιθέσεις με ανόητα λογοπαίγνια του τύπου, “«Μακάρι να έκαναν Συνέδριο κάθε χρόνο για να μας θυμίζουν από τι γλυτώσαμε, ένα αφόρητο μείγμα τοξικότητας, χυδαιολογίας, λαϊκισμού και εντάσεων που δεν αρμόζει σε κόμμα αξιωματικής αντιπολίτευσης».

Αν παρακολουθήσουμε την ιστορική πορεία των συνεδρίων της ΝΔ  και των κομμάτων της Αριστεράς θα διαπιστώσουμε ακριβώς το αντίθετο. Και όσα είπε ο πρωθυπουργός ισχύουν στο ακέραιο για τα συνέδρια της ΝΔ και όχι για αυτά του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά για λόγους εντυπώσεων και για λόγους που σχετίζονται με την προσωπικότητα του πρωθυπουργού, είπε όσα είπε.
Η ουσία λοιπόν είναι ότι ενώ η αισιοδοξία άρχισε να κατακλύζει το στρατόπεδο του ΣΥΡΙΖΑ, το αντίθετο συμβαίνει στη ΝΔ. Πρώτο οδηγείται σε ένα συνέδριο ρουτίνας και χειροκροτημάτων, χωρίς δεύτερη άποψη , χωρίς άλλη τακτική, χωρίς κανένα αφήγημα. Αυτό έκανε πάντα , αυτό θα κάνει και τώρα.  Η απόσταση που χωρίζει τα δύο κόμματα είναι τεράστια και φυσικά αυτό δεν περνά απαρατήρητο από την κοινωνία. Αν κυλήσουν όλα ομαλά στον ΣΥΡΙΖΑ μέχρι τις 15 Μαίου, οπότε θα εκλεγεί ο Αλέξης Τσίπρας πρόεδρος από τα οργανωμένα μέλη και η νέα Κεντρική Επιτροπή, είναι βέβαιο ότι η δυναμική του θα αυξηθεί ακόμη περισσότερο.

Δεν είναι φυσικά οι διαδικασίες που θα ενισχύουν την δυναμική του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι η τεράστια διαφορά πολιτικών θέσεων, εικόνας, αφηγήματος. Ταυτόχρονα όμως είναι η ελπίδα, που γίνεται κινητήριος δύναμη για ένα κόμμα. Τόσο οι δημοσκοπήσεις εντός των συνόρων, όσο και το ευρωβαρόμετρο, δείχνουν ότι συντριπτικό ποσοστό των Ελλήνων ψηφοφόρων, προφανώς ανεξαρτήτως κόμματος που ψηφίζουν , είναι απογοητευμένο και απαισιόδοξο για το μέλλον. Αυτοί οι άνθρωποι πλέον, εναποθέτουν τις ελπίδες τους στον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ ταυτόχρονα αποδοκιμάζουν την κυβέρνηση και τον Μητσοτάκη.
Εκ των πραγμάτων οι δρόμοι είναι αντίθετοι. Η αγωνιώδης προσπάθεια του Κυριάκου Μητσοτάκη να δείξει κοινωνικό προφίλ πέφτει στο κενό. Ο πρωθυπουργός και οι Επιτελείς του , δεν αντιλαμβάνονται ότι οι κοινωνίες δεν είναι αγέλες να τρέξουν πάλι πίσω του , επειδή τους τάζει ή τους δίνει κάποια επιδόματα που παλιά λοιδορούσε. Δεν αντιλαμβάνεται επίσης ότι η ακραία νεοφιλελεύθερη πολιτική του κρίνεται πλέον και στο ηθικό πεδίο. Εκεί δηλαδή που ο ΣΥΡΙΖΑ ανακτά το πλεονέκτημα.
Όλα αυτά τα στοιχεία συνθέτουν τις δύο αποκλίνουσες πορείες. Μία καθοδική και μία ανοδική. Εννοείται ότι η διεθνής αστάθεια, η γενικευμένη κρίση και οι καθεστωτικές συμπεριφορές θα επιδεινώσουν το κλίμα και η κυβέρνηση θα επιδιώξει να θολώσει με όποιο τρόπο μπορεί το αφήγημα της  πολιτικής αλλαγής.