Του Σωτήρη Σιδέρη


Υπό την πίεση των πραγματικών γεγονότων ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναγκάστηκε να προσαρμοστεί λέγοντας όμως μισή αλήθεια και πολλά ψεύδη. Οι δημοσκοπήσεις που τον έφεραν αήττητο και ατσαλάκωτο, ξαφνικά είναι δυσμενείς για τη ΝΔ.   Οι ισχυρισμοί περί νέας αυτοδυναμίας  επί δυόμιση χρόνια ήταν ένα καλοτυλιγμένο πυροτέχνημα που έσκασε στα χέρια του την πιο κρίσιμη στιγμή. Τη στιγμή δηλαδή που ο χρόνος των διεξαγωγής των εκλογών είναι στην ημερήσια διάταξη. Ο άλλος στόχος να εξαφανιστεί ο ΣΥΡΙΖΑ, να υποστεί μια ακόμη στρατηγική ήττα και να εγκαθιδρυθεί στη χώρα ένα καθεστώς μερικής δημοκρατίας επίσης  απέτυχε. Οι κοινωνικές διεργασίες , συντελούνται ερήμην των δημοσκόπων και εν γνώσει των σκεπτόμενων Ελλήνων.  Η διεθνής αστάθεια οι συνεχείς κυκλικές κρίσεις στην οικονομία, η διάβρωση του κράτους δικαίου, οι ανισότητες ως πολιτική επιλογή, οι οικονομίες καζίνο , προκαλούν ανησυχία. Με απλά λόγια στις επόμενες εθνικές εκλογές , δεν θα κριθεί μόνο ποιο ή ποια κόμματα θα κυβερνήσουν. Θα κριθεί η κοινωνική συνοχή, η επανεκκίνηση της χώρας, η οικονομία με  κοινωνική δικαιοσύνη και η θέση της Ελλάδας στον κόσμο. Η αλλαγή σελίδας είναι αίτημα αδιαπραγμάτευτο. Η σταθερότητα έχει πολιτική και κοινωνική αξία. Όχι όμως σε σταθερότητα που παραπέμπει σε τέλμα, αλλά σε αλλαγή.

Η απαισιοδοξία στο κυβερνητικό στρατόπεδο είναι εμφανής . Ένας παρατηρητικός πολίτης θα διαπιστώσει ότι το λεξιλόγιο του πρωθυπουργού εμπλουτίστηκε με άγνωστες για την πολιτική του παιδεία λέξεις. Εργασία, επιδόματα, στήριξη, αδύναμοι. Ό,τι δηλαδή αποστρέφονταν από την ημέρα που έγινε πρωθυπουργός. Η αλαζονεία του εξακολουθεί να υπάρχει , αλλά προσπαθεί να μην την δείχνει. Τα ΜΜΕ αδιαφορούν για το τι συμβαίνει στην κοινωνία. Οι άνευ ορίων καθημερινές υπερβολικές  δόσεις εγκληματικότητας ,  φθηνού λαϊκισμού, παρακμιακών ριάλιτι , η αποσιώπηση γεγονότων  δεν τους  προσφέρουν τίποτα πλέον. Οι διεργασίες στην κοινωνία, όπως  αποδεικνύεται από κοινωνικές έρευνες είναι ηφαιστιακές και σταδιακά έρχονται στην επιφάνεια. Η καταγραφή των ποσοστών διαφωνίας, επικρίσεων, οργής και καταδίκης της κυβερνητικής πολιτικής από τους πολίτες,  επιβεβαιώνουν ότι οι αλλαγές που συντελούνται είναι τόσο δυναμικές που , θεωρητικά, δείχνουν μη αναστρέψιμες. Η επεξεργασία των μηνυμάτων αυτών, είναι πολιτική  υπόθεση, οπότε η πορεία των εξελίξεων θα μας δείξει πόσο έχουν αντιληπτά από τα κόμματα του προοδευτικού χώρου και τι θα επιλέξουν να κάνουν.

       

Οι κρίσιμες αποφάσεις για το μέλλον

    Η διεθνής αστάθεια θα διαρκέσει χρόνια. Οι οικονομίες θα επηρεαστούν καταλυτικά  και μάλλον   με βίαιο τρόπο. Η μετάβαση  σε νέες πηγές ενέργειας και νέες παγκόσμιες ισορροπίες, και η αλληλεπίδραση με ζητήματα ασφάλειας θα κυριαρχήσουν. Τα νέα στρατόπεδα ίσως φέρουν περισσότερη βία έως ότου σταθεροποιηθούν οι νέοι άξονες. Όλα αυτά όμως συμπαρασύρουν δυνάμεις της οικονομίας, η στρατιωτικοποίηση είναι μια άκρως αμφιλεγόμενη επιλογή, η ανεργία ίσως επανέλθει πιο απειλητική, η μείωση του βιοτικού επιπέδου φαντάζει σχεδόν νομοτελειακή, όλα αυτά θέλουν τον χρόνο τους. Οι συνέπειες είναι αναμενόμενες. Αλλά το δίλημμα είναι υπαρκτό ήδη. Την διαχείριση των κύκλων κρίσεων, ο λαός θα την αναθέσει σε αυτούς που την προκάλεσαν δηλαδή στις δεξιές κυβερνήσεις , το επιθετικό και παρασιτικό κεφάλαιο ή θα επιλέξει τον άλλο δρόμο;. Το ερώτημα δεν είναι καθόλου ρητορικό γιατί πρέπει να απαντηθεί ένα υπαρκτό πρόβλημα.

Η διαχείριση της μεγάλης κρίσης, απαιτεί ισχυρό κράτος. Πραγματικά κράτος -στρατηγείο. Με πρόγραμμα για  δημόσιες επενδύσεις, δημόσιο ΕΣΥ, για εθνικοποιήσεις κρίσιμων τομέων της οικονομίας όπως την ενέργεια, για συντριβή του παρασιτισμού, του πελατειακού κράτους και την ανάδυση του κοινωνικού κράτους σε ισχυρά θεμέλια.
Θα είναι λάθος για την Αριστερά και την προοδευτική αντιπολίτευση να παρασυρθεί από τα ψεύτικα διλήμματα που επινοεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης και να μπει σε μια λάθος συζήτηση. Ο Μητσοτάκης  δεν έχει και δεν πρόκειται να πει και να κάνει κάτι διαφορετικό, όσο και αν υποκρίνεται τον κοινωνικά ευαίσθητο. Η Αριστερά και ο ΣΥΡΙΖΑ, ως βασικός εκφραστής της , οφείλει να προειδοποιήσει και να ενημερώσει ταυτόχρονα τον ελληνικό λαό, ότι ο ίδιος δρόμος οδηγεί κατευθείαν στην βάθος του πηγαδιού. Και ότι η αλλαγή πορείας είναι πορεία ελπίδας και αναγέννησης.