Στο φόρουμ των Δελφών που πραγματοποιήθηκε στην Ουάσιγκτον περίσσεψε ο ισοπεδωτικός ατλαντισμός. Η ομογενοποίηση των θέσεων πλήθους κυβερνητικών αξιωματούχων σε ορισμένες περιπτώσεις ξεπερνούσε ακόμη και το αντιρωσικό πνεύμα των Αμερικανών.    Ορισμένοι στην Αθήνα, Μητσοτάκης, Δένδιας, Βαρβιτσιώτης,  μπερδεύουν τους δεσμούς μεταξύ συμμαχικών χωρών με τα διακριτά συμφέροντα και ζητήματα ασφάλειας  κάθε χώρας και ειδικά της χώρας μας .
Υπό αυτό το αναγκαίο μεγεθυντικό φακό των συζητήσεων ξεχωριστή αξία έχει η τοποθέτηση του διπλωματικού συμβούλου του Αλέξη Τσίπρα Βαγγέλη Καλπαδάκη στο στρογγυλό τραπέζι παρόντος του πρέσβη Πάϊατ. Ο Καλπαδάκης ανέλυσε  και κυρίως απέρριψε το προσφιλές νεοδογματικό πλαίσιο του πρωθυπουργού, ότι η Ελλάδα αποτελεί φυλάκιο της Δύσης προς Ανατολάς. Σημείωσε, μεταφέροντας τη θέση του ΣΥΡΙΖΑ και του προέδρου του κόμματος,   ότι  η θέση πως η Ελλάδα αποτελεί «φυλάκιο της Δύσης προς Ανατολάς» δεν συμβαδίζει με τη διατήρηση του ρόλου πυλώνα ειρήνης και σταθερότητας στην περιοχή”. Μια  τοποθέτηση  αναγκαία  για την υπεράσπιση του αυτοσεβασμού που έχει ανάγκη η ελληνική κοινωνία και αυτή προήλθε από την . αντιπολίτευση

Σύμφωνα με την ανάλυση αυτή, "η λογική ότι η Αλεξανδρούπολη πρέπει να είναι στην πρώτη γραμμή των επιχειρήσεων δεν λαμβάνει υπόψιν πως αυτό έχει κόστος σε μία περιοχή υψηλής ρωσικής επιρροής". Εξηγώντας αυτές τις επιφυλάξεις, ο Καλπαδάκης εκτίμησε ότι καμία πρωτοβουλία που εντάσσεται σε αυτήν τη λογική δεν οδηγεί σε αλλαγή της πολιτικής των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ έναντι της Τουρκίας στα ελληνοτουρκικά.  Αυτό δηλαδή που γνωρίζει όλος ο ελληνικής λαός.
Ουσιαστικά ο σύμβουλος του Αλέξη Τσίπρα εκθέτει την ελληνική κυβέρνηση και τις επικοινωνιακού τύπου διακηρύξεις της, ότι η μετατροπή της ευρύτερης περιοχής της Αλεξανδρούπολης σε αμερικανική βάση, ουδόλως επηρέασε την πολιτική των ΗΠΑ έναντι της Τουρκίας, όπως ψευδώς ισχυρίζεται ο πρωθυπουργός και ο ΥΠΕΞ. Αντίθετα η σχέση ΗΠΑ -Τουρκίας αναβαθμίζεται. Άλλωστε η λογική του φυλακίου έχει την έννοια του παραρτήματος που υπακούει σε διαταγές και δεν έχει δική του φωνή...

Προς ενίσχυση του επιχειρήματος αυτού, ο Βαγγέλης Καλπαδάκης  αναφέρθηκε στο παράδειγμα γειτονικών φιλοδυτικών χωρών, όπως το Ισραήλ, η Αίγυπτος και η Ιταλία, οι οποίες, σύμφωνα με τον ίδιο, τηρούν μία πολύ πιο προσεκτική στάση.

       

Η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ

O κ. Καλπαδάκης τόνισε ότι η ελληνοαμερικανική συνεργασία κατά την περίοδο της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ αναβαθμίστηκε διότι βασίστηκε σε σύγκλιση στρατηγικών συμφερόντων. Όπως υπενθύμισε, τη διετία 2015-2016 οι κεντρικοί στόχοι της κυβέρνησης ήταν η έξοδος από την οικονομική κρίση και η διαχείριση των προσφυγικών ροών. Κάνοντας μία αναδρομή, μίλησε για την πολιτική της κυβέρνησης Ομπάμα, η οποία προέτασσε ένα μοντέλο εξόδου από την κρίση με πολιτικές ανάπτυξης και όχι λιτότητας, στηρίζοντας την παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη. Επιπλέον, αναφέρθηκε στη σημασία της ιστορικής ομιλίας που έκανε ο Πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα στην Αθήνα, λέγοντας ότι ανέδειξε την αλληλεγγύη που έδειξαν οι Έλληνες απέναντι στους πρόσφυγες και την ανάγκη για διεθνή συλλογική αντιμετώπιση του προσφυγικού-μεταναστευτικού.
 
Στη συνέχεια, ο κ. Καλπαδάκης έκανε μία ανασκόπηση στην περίοδο 2017-2019, όπου προτεραιότητα της Ελλάδας ήταν η ενίσχυση του περιφερειακού ρόλου της. Όπως επεσήμανε, βασική επιδίωξη της Αθήνας ήταν η καθιέρωση της χώρας ως πυλώνα ειρήνης και σταθερότητας αλλά και η μετεξέλιξή της σε οικονομικό και ενεργειακό κόμβο. Υπό αυτό το πρίσμα, αναφέρθηκε σε μία σειρά από κινήσεις στις οποίες περιλαμβάνονται:
· Η υπογραφή της Συμφωνία των Πρεσπών, η οποία, όπως είπε, ανέδειξε τη σημασία του νέου διεθνούς ρόλου της Ελλάδας.
· Η καθιέρωση του Στρατηγικού Διαλόγου Ελλάδας-ΗΠΑ και του σχήματος 3+1.
· Ο εκσυγχρονισμός των F16.
· Η προώθηση των αγωγών Eastmed και IGB, αλλά και η προσέλκυση αμερικανικών επενδύσεων, που έγινε με αφετηρία τη ΔΕΘ του 2018 (ναυπηγεία της Σύρου, το FSRU Αλεξανδρούπολης, η Cinespace στην κινηματογράφηση ταινιών), και η οποία, όπως σημείωσε, συνεχίστηκε επιτυχώς από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, επιβεβαιώνοντας τη σύγκλιση που υπάρχει σε αυτούς τους βασικούς στρατηγικούς στόχους.