Του Σωτήρη Σιδέρη

Ξαφνικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανακάλυψε τις αρετές του ελληνοτουρκικού διαλόγου και δηλώνει ανοιχτός σε μια συνάντηση με τον Τούρκο Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Αρχικά το είπε ο ίδιος. Στην συνέχεια την σκυτάλη πήρε ο ανεκδιήγητος υπουργός Επικρατείας Γεραπετρίτης για να μας επισημάνει την κρισιμότητα των στιγμών και σίγουρα για να εξιλεωθεί ,  από την βαριά σκιά που άφησε η πρωτοφανής  αλληλογραφία του με τον υπόδικο Φουρθιώτη.  Επί πολλές ημέρες  ο πρωθυπουργός και όλη η κυβέρνηση καταγγέλλει  την αναθεωρητική   πολιτική  της Τουρκίας και μετά ζητά διάλογο και  για την θετική ατζέντα!
Ο Μητσοτάκης  μίλησε για διάλογο με την Τουρκία, πιστεύοντας ότι έτσι κερδίζει τις εντυπώσεις και στριμώχνει τον Ερντογάν. Στην Άγκυρα όμως , δεν εδρεύουν οι επικοινωνιολόγοι του Επιτελικού Κράτους, αλλά αξιωματούχοι με βαθιές πολιτικές επεξεργασίες και μακρόχρονο σχεδιασμό. Και είναι βέβαιο, ότι αν ο Ερντογάν αποφασίσει να ανταποκριθεί και  γίνει μια συνάντηση, δεν θα είναι καθόλου ευχάριστη για τον Έλληνα πρωθυπουργό. Γιατί ο Τούρκος πρόεδρος ξέρει τι θέλει , ενώ ο Μητσοτάκης, ξέρει τι εικόνα θέλει να δείξει. Αταίριαστο δίδυμο, απόκλιση στόχων και μετά από μια αποτυχία, νέος κύκλος έντασης.

Όλα για την εικόνα

 Ο ελληνοτουρκικός διάλογος είναι επιβεβλημένος, όχι  όμως με τρόπο που να αφορά το προφίλ του πρωθυπουργού, αλλά  γιατί είναι προς όφελος της χώρας. Η πρωτοβουλία Μητσοτάκη  εκδηλώθηκε  μόνο και μόνο για να  δημιουργήσει εντυπώσεις στο εσωτερικό της χώρας και στην διεθνή σκηνή, γιατί περί αυτού πρόκειται  και επίσης, είναι μια κίνηση χωρίς πολιτικούς στόχους και αυτό το ξέρει πολύ καλά ο Ερντογάν .  Γιατί αν στόχος του Έλληνα πρωθυπουργού είναι να πάει σε μια συνάντηση και να καταγγείλει τον Τούρκο πρόεδρο ως  βασικό εκφραστή της αναθεωρητικής πολιτικής της Τουρκίας, θα τινάξει στον αέρα την συνάντηση και το κλίμα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις θα επιδεινωθεί ραγδαία.  Η δήλωση Γεραπετρίτη ότι στη συνάντηση μπορεί να συζητηθεί η θετική ατζέντα, δείχνει και την απόκοσμη αντίληψη που έχει ο ίδιος για τα ελληνοτουρκικά προβλήματα και ,  για το τι διακυβεύεται αυτή την κρίσιμη περίοδο.
Το χειρότερο όμως είναι ότι η πρωτοβουλία Μητσοτάκη  εκδηλώνεται συνοδευόμενη με δημόσιες  επικρίσεις  με επίκεντρο τον τουρκικό αναθεωρητισμό. Που σημαίνει ότι,  ακόμη και ρίξει τους τόνους, το κλίμα ήδη έχει διαμορφωθεί , οπότε η Αθήνα,  ουσιαστικά θα βάλει μόνη της στο τραπέζι την τουρκική αναθεωρητική πολιτική, θα μπει δηλαδή στην ατζέντα , κάτι που σταθερά αρνείται η χώρα μας, προς ικανοποίηση της Άγκυρας. Γιατί επίσημα η Ελλάδα συζητά υφαλοκρηπίδα με τις παραμέτρους της και όχι σύνορα ή κυριαρχία.  Άρα σε αυτό το κλίμα,  οι κινήσεις του πρωθυπουργού καταδεικνύουν όχι μόνο προχειρότητα, αλλά και ελαφρότητα.
 Και η  συνοδευτική δήλωση ότι μια συνάντηση πρέπει να ετοιμαστεί καλά, ακούγεται σαν κουβέντα καφενείου. Γιατί μια κυβέρνηση που είναι σοβαρή και θέλει να συνομιλήσει με μια άλλη κυβέρνηση με την οποία έχει προβλήματα , πρώτα θέτει το πλαίσιο και μετά το εξειδικεύει στις συνομιλίες των υπηρεσιακών παραγόντων, ώστε να πάνε όλα καλά.
         

Τα όρια του πρωθυπουργού

Αν ο πρωθυπουργός που επαίρεται ότι παίρνει μόνος του τις αποφάσεις, θέλει πραγματικά διάλογο, ας ρωτήσει πρώτα τους Καραμανλή και Σαμαρά, γιατί αυτή είναι η αλήθεια, ας δώσει εντολή στο ΥΠΕΞ που έχει αδρανοποιήσει πλήρως, να ετοιμάσει ένα πολιτικό σχέδιο συνομιλιών και να το παρουσιάσει και στο τραπέζι των διερευνητικών συνομιλιών , αλλά και δημόσια για να κριθεί με πολιτικούς όρους και όχι με επικοινωνιακούς. Γιατί η αλήθεια είναι ότι ο πρωθυπουργός δεν θέλει να επικοινωνεί με τους πολιτικούς αρχηγούς , θέλει να τους αγνοεί, αλλά δεν ισχύει το ίδιο με τον Καραμανλή και Σαμαρά.
Αυτή την στιγμή, ο Κυριάκος Μητσοτάκης προσπαθεί να “πιάσει” το διεθνές κλίμα για την ανάγκη να στηριχθεί η διπλωματία και να καταδικαστούν όσοι εμφορούνται από αναθεωρητικά δόγματα, δηλαδή η Τουρκία,  υποβαθμίζοντας έτσι την ουσία σε επίπεδο εικόνας. Αυτή η εικόνα, πιστεύει ότι του είναι χρήσιμη για το ηγετικό του προφίλ , ίσως να έχει στο μυαλό του και εκλογές για να εμφανιστεί ο ίδιος ως ο πολιτικός των λύσεων, ενώ η αλήθεια οδηγεί προς την αντίθετη κατεύθυνση. Γιατί καμία χώρα του κόσμου, αυτή την στιγμή δεν πρόκειται να βγει και να αντιπαρατεθεί με την Τουρκία για χάρη του Έλληνα πρωθυπουργού και αυτό το ξέρει ο Μητσοτάκης. Πέραν αυτού, στην πραγματικότητα , ο Μητσοτάκης εκτίθεται γιατί οι ελληνοτουρκικές σχέσεις έχουν πλήθος ιδιαιτεροτήτων που δεν ταιριάζουν με καμία άλλη εν εξελίξει κρίση διεθνώς, κατά συνέπεια όλη η υποτιθέμενη πρωτοβουλία είναι ένα πυροτέχνημα τηλεοπτικής χρήσεως που λάμπει για λίγο και αμέσως σβήνει. Αρκεί να μην το εκμεταλλευθεί ο Ερντογάν και κάνει την δική του κίνηση...