Σκηνή πρώτη. Στο Αρχείο οι υποθέσεις Αβραμόπουλου – Γεωργιάδη. Σκηνή δεύτερη. Στη δημοσιότητα αραχνιασμένο ηχητικό  για τη Θάνου. Σκηνή τρίτη. Ο εισαγγελέας το μελετά για να το ανασύρει από το αρχείο..Φυσικά η δικαιοσύνη δεν χειραγωγείται ούτε κάνει πολιτικά παιχνίδια, γιατί αν ισχυριστεί κανείς κάτι τέτοιο, ίσως κατηγορηθεί ως σκευωρός. Αλλά όσο στη χώρα αυτή υπάρχει ακόμη η ελευθερία της έκφρασης  και του Τύπου, είναι καθήκον όλων η ανεξάρτητη διατύπωση της γνώμης του.  Η είδηση  λοιπόν, ότι ο Άρειος Πάγος μελετά την ανάσυρση  από το αρχείο της μηνυτήριας αναφοράς του επιχειρηματία Ανδρέα Βγενόπουλου, κατά της Βασιλικής Θάνου   για  απόπειρα εκβιασμού σε βάρος του έναντι οικονομικού ανταλλάγματος, προκαλεί την κοινή λογική και προκαλεί και ερωτηματικά. Η ίδια η Θάνου έδωσε απαντήσεις βέβαια, αλλά προφανώς δεν αρκούν.

Πολλές συμπτώσεις...

Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Πρώτα μπαίνουν το αρχείο , παρά τα αδιευκρίνιστα ποσά, οι υποθέσεις Αβραμόπουλου -Γεωργιάδη, αλλά ο Άρειος Πάγος , παρά  την κατακραυγή δεν συγκινήθηκε. Ήρθε αμέσως μετά το δημοσίευμα με το ηχητικό που ο ίδιος ο Βγενόπουλος δεν αξιοποίησε, παρά μόνο η σημερινή ΝΔ που ψάχνει αντιπερισπασμό στην πρόσκληση της Τουλουπάκη στο Ευρωπαικό Κοινοβούλιο.  Η διαρροή της πληροφορίας , ακόμη και αν κλείσει τα μάτια ο οποιοσδήποτε έρχεται σε πλήρη ταύτιση με την πολιτική της ΝΔ. Και προκαλεί το κοινό περί δικαίου αίσθημα.  Η εισαγγελία του Αρείου Πάγο οφείλει να κάνει το καθήκον της και να διερευνήσει ότι θέλει, όμως η χρονική σύμπτωση δεν είναι τυχαία.  Επίσης, έξι χρόνια είναι αρκετά για να υποψιαστεί και ο πλέον καλοπροαίρετος ότι η διαρροή δεν είναι άσχετη από τη σύγκρουση κυβέρνησης -αντιπολίτευσης με επίκεντρο το σκάνδαλο Νοβάρτις και με τον Βγενόπουλο να μην βρίσκεται στη ζωή.  Θα προκαλούσε πολύ θετικά σχόλια πιθανή αντίδραση του Αρείου Πάγου στην αρχειοθέτηση των υποθέσεων Αβραμόπουλου -Γεωργιάδη, αλλά και σε πλήθος καταγγελιών για τις απευθείας αναθέσεις δις ευρώ και πολλές ακόμη υποθέσεις που λιμνάζουν, όπως η υπόθεση του Noor1.

Η  ίδια η   Βασιλική Θάνου με  νέο άρθρο της  στην ΕΦΣΥΝ απαντά:
<<Είναι ψευδέστατο ότι η κασέτα που “ξεθάφτηκε” και δημοσιοποιήθηκε μετά από έξι χρόνια επιβεβαιώνει δήθεν τη μήνυση Βγενόπουλου, όπως κάποιοι “στρατευμένοι” δημοσιογράφοι επιμένουν να λένε. Αντίθετα, ακούγεται επί 30 λεπτά ο ίδιος να προσπαθεί, με πιεστικό τρόπο και ανακριτικό ύφος να αποσπάσει από τη συνομιλήτριά του την απάντηση που εκείνος ήθελε να ακούσει, ότι δηλαδή αυτή δήθεν επικοινωνούσε μαζί μου, ότι εγώ δήθεν της έδινα πληροφορίες σχετικά με τις υποθέσεις που τον ενδιέφεραν και ότι αυτή ενεργούσε εξ ονόματός μου και ζητούσε αντάλλαγμα. Γι’ αυτό άλλωστε ο μηνυτής Βγενόπουλος, ο οποίος ήταν δικηγόρος και μπορούσε να αξιολογήσει ο ίδιος τη σπουδαιότητα των αποδεικτικών μέσων που θα στήριζαν τη μήνυσή του, ούτε την προσκόμισε ούτε την επικαλέσθηκε όταν ένα μήνα αργότερα (Μάιος 2016) κατέθεσε τη μήνυσή του, γνωρίζοντας εξ άλλου ότι η κασέτα αυτή ήταν προϊόν αξιόποινης πράξης (παράνομης καταγραφής) και ότι η χρήση αυτής επιτρέπεται μόνο σε ειδικές περιπτώσεις και μόνο εάν το επιτρέψει το Δικαστήριο».

Εν αναμονή εξελίξεων...