Πριν τελειώσουν οι μάχες στην Ουκρανία, έχει ξεκινήσει ο νέος Ψυχρός Πόλεμος. Οι κυρώσεις της Δύσης , Αμερικής και Ευρώπης,  κατα της Ρωσίας οδηγούν  σ ένα νέο Τείχος, διακόπτουν τις σχέσεις σε όλα τα επίπεδα με την Μόσχα. Η Ουκρανία χρησιμοποιήθηκε και πάλι σαν πιόνι σε μια νέα γεωπολιτική αντιπαράθεση.  Φυσικά και εγκαταλείφθηκε απο τους Αμερικανούς και τους Ευρωπαίους, χωρίς καμία πραγματική βοήθεια. Είναι όμως η ώρα που κανείς δεν μπορεί να αδιαφορήσει για τα θύματα της αντιπαράθεσης, που είναι οι Ουκρανοί. Εκατοντάδες νεκροί, χιλιάδες τραυματίες, εκατοντάδες χιλιάδες εγκαταλείπουν την Ουκρανία  προς γειτονικές χώρες. Μεταξύ των νεκρών και Έλληνες ομογενείς σε κωμοπόλεις κοντά στην Μαριούπολη.  Είναι δυστυχώς πολύ νωρίς για να κάνουμε απολογισμό της καταστροφής, η οποία μόλις άρχισε.                                                                

 Είναι θέμα χρόνου να καταληφθεί και το Κίεβο απο τις ρωσικές δυνάμεις, οι μεγάλες πόλεις η μία μετά των άλλων έχουν πέσει στα χέρια των ρωσικών δυνάμεων. Το Χάρκοβο (η μεγάλη βιομηχανική πόλη στα βόρειο ανατολικά της χώρας( έχει καταληφθεί, αλλά στην περιοχή της Μαριούπολης οι μάχες είναι σκληρές, γιατί εκεί υπάρχουν πολλές ουκρανικές δυνάμεις. Πίστευαν προφανώς οι Ουκρανοί οτι η Ρωσία θα επιτεθεί σ αυτές  τις περιοχές στα όρια με τις αποσχισθείσες   επαρχίες Λουγκάνσκ και Ντονιέσκ. Δυτικότερα, οταν οι ρωσικές δυνάμεις καταλάβουν και την Χερσόνα , δυτικά της Κριμαίας, θα βρεθούν στα όρια της Οδησσού.

Σε κάθε περίπτωση εξελίσσεται ήδη μια μεγάλη ανθρωπιστική τραγωδία, τα καραβάνια προς την Πολωνία, την Σλοβακία, την Ουγγαρία και την Ρουμανία μεγαλώνουν. Οι κάτοικοι της δυτικής Ουκρανίας , δυτικότερα του Κιέβου έχουν την δυνατότητα διαφυγής, όχι όμως και απο τα ανατολικά της χώρας. Η απόσταση απο την Μαριούπολη στα δυτικά σύνορα είναι όσο η απόσταση απο την Αλεξανδρούπολη στην πόλη Λβοφ (σύνορα Ουκρανίας-Πολωνίας).

Η δήθεν  προστασία της ελληνικής ομογένειας

Ο Νίκος Δένδιας πήγε στην Μαριούπολη πριν απο τα τραγικά γεγονότα, υποσχέθηκε στους ομογενείς βοήθεια και προστασία. Η μόνη βοήθεια που η Ελλάδα μπορούσε να δώσει είναι σε όσους θα ήθελαν να εγκαταλείψουν τα πάτρια εδάφη στα οποία βρίσκεται ελληνική κοινότητα εδω και 2.500 χιλιάδες χρόνια με πάμπολλες μετακινήσεις ανα τους αιώνες. Φυσικά και δεν θέλουν οι άνθρωποι να εγκαταλείψουν τον τόπο τους.

Το 2014 , που επίσης υπήρξε πόλεμος με την Ρωσία, για να ακολουθήσει η προσάρτηση της Κριμαίας στη Ρωσία και η απόσχιση της ανατολικής περιοχής του Ντονμπάς (Λουγκάνσκ και Ντονιέσκ) η Αθήνα επίσης δεν μπόρεσε να δώσει βοήθεια στους ομογενείς εκτός απο  δηλώσεις.

Τότε δεν επιχειρήθηκε η επανάληψη της τραγικής απόφασης του 1991, όπου με τις προτροπές της κυβέρνησης Κωνσταντίνου Μητσοτάκη , της ηγεσίας του υπουργείου Εξωτερικών  Α. Σαμαρά και της Βιργινίας Τσουδερού, ο ελληνισμός της Απχαζίας (Γεωργία) ξεκληρίστηκε και ήρθε στην Ελλάδα. 

Οι ελληνες της Μαριούπολης και όλης εκείνης της περιοχής θα χρειαστούν βοήθεια μόλις σταματήσει ο πόλεμος. Να δούμε αν η ελληνική κυβέρνηση θα μπορέσει τότε να συνομιλήσει και να προσφέρει ουσιαστική βοήθεια , σε μια χώρα που είναι ήδη κατεστραμμένη. Οι ομογενείς τα επόμενα χρόνια θα χρειαστούν την στήριξη μας. 

Η Ουκρανία έμεινε μόνη της 

Οι Ευρωπαίοι υποκριτικά στέλνουν τώρα βοήθεια στην Ουκρανία, αλλά δεν υπάρχει πλέον παραλήπτης. Ο ουκρανικός στρατός είναι διαλυμένος, η κυβέρνηση Ζελενσκι δεν ελέγχει την κατάσταση. 

Η Μόσχα περιμένει κάποια ουκρανική αντιπροσωπεία για διαπραγματεύσεις (ουσιαστικά για τους όρους της παράδοσης) αλλά μάλλον δεν θα βρει εύκολα συνομιλητές. Στόχος των δυτικών είναι να συνεχιστεί όσες μέρες περισσότερο η τραγωδία του πολέμου , έτσι ώστε να αυξάνεται το αντιρωσικό κλίμα στην Ευρώπη, ως μέσο πίεσης , ως  η κατάλληλη και απαραίτητη βάση  για να σηκωθούν τα Τείχη του Πολέμου