Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει τόσο καλούς συμβούλους που για μια ακόμη φορά κατάφεραν να τον εκθέσουν σε όλη την Ευρώπη  συμπαρασύροντας και τον ανεκδιήγητο Μ. Βέμπερ, επικεφαλής του ΕΛΚ. Η ταύτιση  Βέμπερ –Μητσοτάκη ως απάντηση στις καταγγελίες του Γ. Κύρτσου, για σκάνδαλα, αδιαφάνεια, για κυβέρνηση των φίλων και συγγενών και για ροπή προς ανελεύθερες πρακτικές και η σπουδή του Γερμανού πολιτικού να θέσει θέμα διαγραφής του Έλληνα ευρωβουλευτή από το ΕΛΚ, τους εγκλώβισε σε μια πορεία διεθνοποίησης του τρόπου διακυβέρνησης  χωρίς επιστροφή.  Φυσικά ο Βέμπερ κινήθηκε κατά του Κύρτσου εν γνώσει του πρωθυπουργού.

Πρώτον , ο Βέμπερ θα μπει στο ίδιο πλάνο της συγκάλυψης σκανδάλων, δεύτερον γιατί δεν έχει κανένα δικαίωμα να διώκει ευρωβουλευτή για τις καταγγελίες του χωρίς καν να τις εξετάσει ή να τον καλέσει, πράγμα που θα θορυβήσει πολλούς και τρίτον, γιατί κατάφεραν το πιο απίθανο, να διεθνοποιήσουν τις καταγγελίες που κάνει και η αντιπολίτευση στην Ελλάδα και είναι παρόμοιες με αυτές του Κύρτσου. Για την ακρίβεια, διαχέεται σε όλη την Ευρώπη και στο ΕΛΚ η εικόνα ηθικής αποσύνθεσης της κυβέρνησης Μητσοτάκη και ενώ αναμένεται στο τέλος του μήνα η παρουσία της Ελένης Τουλουπάκη στην αρμόδια επιτροπή του Ευρωκοινοβουλίου.

Το τίμημα για τον Έλληνα πρωθυπουργό θα  είναι βαρύ και ασήκωτο. Είναι θέμα χρόνου, ο διεθνής τύπος να σκύψει περισσότερο στην Ελλάδα και να ερευνήσει για την αδιαφάνεια,  τις καταγγελίες για σκάνδαλα και τις διώξεις κατά δημοσιογράφων. Ακόμη και τα πληρωμένα δημοσιεύματα στο εξωτερικό δεν θα σταθούν ικανά να ελέγξουν την καταιγίδα που έρχεται. Είναι επίσης θέμα χρόνου,  οι καταγγελίες να μετατραπούν σε κατηγορίες και να επιδράσουν και εντός της ΝΔ που ήδη βράζει και αδυνατεί να βρει εναλλακτικό αφήγημα. Επιτελικό Κράτος, κυβέρνηση και ΝΔ βρίσκονται εγκλωβισμένοι σε ένα πολιτικό αδιέξοδο που γίνεται όλο και απειλητικό. Σε αυτές τις περιπτώσεις οι πρωθυπουργοί και οι δυνάμεις που τους στηρίζουν ήδη αναζητούν τον επόμενο ηγέτη . Και αν κρίνουμε από τις διεργασίες και τα σενάρια που διακινούνται μεταξύ ΚΙΝΑΛ, ΝΔ, εκσυγχρονιστών του Σημίτη τα πράγματα παίρνουν το δρόμο τους.  Συνήθως οι ηγέτες καταφεύγουν σε εκλογές για να διασώσουν ό,τι μπορούν και  κατά τεκμήριο χάνουν τον έλεγχο πλήρως. Συνέβη με τον Κώστα Καραμανλή, τον Γιώργο Παπανδρέοου, τον Σαμαρά, ακόμη και τον Τσίπρα που βρίσκονταν σε διαρκή μέτωπα (Καμένος, διαπλοκή, ΜΜΕ, )  που δεν μπορούσε να ελέγξει.

Υπό αυτό το πρίσμα οι επιλογές του πρωθυπουργού όλο και λιγοστεύουν . Είτε θα επιλέξει να μείνει μέχρι το τέλος της τετραετίας γνωρίζοντας ότι εκεί τελειώνει ως πρωθυπουργός, είτε θα επιχειρήσει να σώσει ότι μπορεί με πρόωρες εκλογές. Η εικόνα του όμως ήδη έχει καταστραφεί  και σταδιακά εδραιώνεται η πεποίθηση για διάχυση της διαφθοράς παντού, για πρωθυπουργό συνέταιρο της διαπλοκής και της ολιγαρχίας. Ακριβώς με τις ίδιες πληγές είχε ηττηθεί συντριπτικά και ο πατέρας του.
Η κυβέρνηση σε σύντομο χρονικό διάστημα θα έχει να αντιμετωπίσει μια πολύ μεγαλύτερη πίεση για εκλογές, που είτε γίνουν , είτε όχι θα συνεχίσουν να φθείρουν  τον πρωθυπουργό και να ενισχύουν τις δυνάμεις της προοδευτικής αντιπολίτευσης, αλλά και κάποια ακροδεξιά μορφώματα που υπάρχουν ή νέα που θα ιδρυθούν . Η πίεση στο εσωτερικό της χώρας θα είναι σκληρή γιατί αυτού του είδους αντιπαράθεση δεν κατάφερε καμία κυβέρνηση να την ελέγξει. Οι επικοινωνιολόγοι απλά θα προσπαθούν να σώσουν ό,τι σώζεται