Αντί να υποβάλλει την παραίτησή του , ο Άδωνης Γεωργιάδης επιτίθεται μαινόμενος κατά όλων και ο πρωθυπουργός, όμηρος πλέον όλων των πτερύγων της ΝΔ, δεν τολμά να κάνει το αυτονόητο.  Η ελώδης διακυβέρνηση αποκαλύφθηκε με την υπόθεση του ΚΕΕΛΠΝΟ, καθώς  η Δικαιοσύνη στέλνει στο δικαστήριο με βαριά κακουργήματα στενούς συνεργάτες του  Άδωνη Γεωργιάδη. Και όμως σε αντίθεση με ότι συμβαίνεις τον πολιτισμένο και στοιχειωδώς δημοκρατικό κόσμο εδώ ο Γεωργιάδης έχει πολιτική ασυλία από τον ίδιο τον πρωθυπουργό.  Αλλά το χειρότερο είναι ότι από το βήμα της βουλής ο Γεωργιάδης εγκαλεί ουσιαστικά την δικαιοσύνη και δηλώνει ότι οι συνεργάτες του είναι αθώοι. Το κλίμα στην κυβέρνηση βαραίνει και πλέον ο πρωθυπουργός νοιώθει το καράβι να κλυδωνίζεται. Ο ΣΥΡΙΖΑ με μια σκληρή ανακοίνωση θέτει ζήτημα παραίτησης Γεωργιάδη, όμως το πρόβλημα ξεφεύγει από τα συνήθη πλαίσια της πολιτικής αντιπαράθεσης και γίνεται πρόβλημα δημοκρατίας. Έτσι υπονομεύεται  το κράτος δικαίου και ο καθεστωτικός αυταρχισμός απογειώνει την  αλαζονεία της εξουσίας .

Σε όλα τα μέτωπα πλέον η κυβέρνηση, που άλλοτε εμφανίζονταν συμπαγής και κυρίαρχη , τώρα παραπαίει εν μέσω διαρκών παροξυσμικών αντιδράσεων, είτε του κυβερνητικού εκπροσώπου που εκφράζει και εκπροσωπεί τον πρωθυπουργό, είτε του Άδωνη Γεωργιάδη, είτε της υπουργού Πολιτισμού Μενδώνη, η οποία αποχώρησε από τη βουλή επιδεικτικά για να μην απαντήσει σε ερώτηση για τον καλλιτέχνη Ζαρολίκο. Αλλά δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά αυτά που απλά δημιουργούν εντυπώσεις. Είναι μια γενικευμένη εικόνα αστάθειας της κυβέρνησης που για βλέπει γύρω της να υποχωρεί το έδαφος κάτω από τα πόδια της. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός με εμφυλιοπολεμικού τύπου δηλώσεις και προκλήσεις  προσπαθεί να αναχαιτίσει την ακροδεξιά του πτέρυγα . Μέσω του κυβερνητικού εκπροσώπου και όχι μόνο επιτίθεται στην αντιπολίτευση νομίζοντας πως θα συσπειρώσει μια ΝΔ που μοιάζει να κινείται σε σεισμογενές έδαφος. Με το ξαναζεσταμένο δόγμα νόμος και τάξη προσπαθεί να φοβίσει. Με διάφορες παροχές προσπαθεί να δείξει ότι διαθέτει κοινωνική ευαισθησία, πολύ  αργά πια.

Παρόλα αυτά όμως είναι ασυγκράτητη. Παρά την κατακραυγή για το νοσοκομείο Παίδων Πεντέλης , μετατρέπει το Σισμανόγλειο σε νοσοκομείο για τον κορονοιό και μόνο προκαλώντας νέα σφοδρές αντιδράσεις. Η κοινωνική πολιτική απλά δεν υφίσταται και ο πρωθυπουργός νομίζει ότι οι συνταξιούχοι, οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι ασθενείς και οι συγγενείς τους στα νοσοκομεία, οι άθλια αμειβόμενοι νέοι, θα μείνουν στη ΝΔ .
Ήδη η ΝΔ , πότε με τον Μπογδάνο, πότε με τον Κύρτσο, πότε με άλλους υπόγεια , δείχνει ξεκούρδιστο μουσικό όργανο. Κύριος υπεύθυνος ο επικεφαλής της ορχήστρας. Ο  Κυριάκος Μητσοτάκης, πότε με δημοσιογράφους, πότε μέσω των ιδιοκτητών των ΜΜΕ, πότε μέσω πολιτικών παραγόντων του Σημίτη, προσπαθεί να δώσει το μήνυμα , σχεδόν παρακαλεί, να επανεκλεγεί έστω και με μια συμμαχία και μετά ας αποχωρήσει. Δεν ξέρουμε αν αυτό που τον απασχολεί είναι η δικαιοσύνη μετά τις εκλογές γιατί το «έργο» του δεν τον απασχολεί. Ο χρόνος των εκλογών, η πόλωση, η άγρια αντιπαράθεση με τη βοήθεια των ΜΜΕ ώστε να επιβιώσει πολιτικά είναι οι μόνες σκέψεις του.
Ο πρωθυπουργός έχει μεγάλη ισχύ στα ΜΜΕ, όχι στο λαό. Έχει συμμάχους στα συμφέροντα,  στο οικονομικό σύστημα στις τράπεζες, όχι στην κοινωνία. Γι αυτό και ο τρόμος της ήττας τον έχει ήδη καταλάβει. Αρκεί ο λαός και τα κόμματα της αντιπολίτευσης να καταλάβουν τις πραγματικές του προθέσεις.