Του Σωτήρη Σιδέρη

Η  φράση του Κυριάκου Μητσοτάκη ενώπιον του Πούτιν στο Σότσι ότι «η Τουρκία προβαίνει σε εμπρηστική ρητορική και επιθετικές ενέργειες που παραβιάζουν το διεθνές δικαιο», έμεινε μετέωρη. Ο Ρώσος πρόεδρος δεν υπήρχε περίπτωση να παρασυρθεί σε μια ρητορική ακροβασία με επίκεντρο την Άγκυρα καθώς γνώριζε λέξη προς λέξη τις  αντιρωσικές δηλώσεις του Έλληνα πρωθυπουργού και των Υπουργών Άμυνας και Εξωτερικών, με τις οποίες λίγο πολύ ζητούν περισσότερη αποφασιστικότητα του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία.  Η Μόσχα θα είναι στο εξής απολύτως αποστασιοποιημένη από την ελληνοτουρκική διένεξη και αυτό είναι το πλέον αρνητικό στοιχείο των διμερών σχέσεων. Παραδοσιακά η ρωσική διπλωματία καταδίκαζε τις απειλές πολέμου, ευνοεί τον διάλογο, αλλά πλέον οι σχέσεις με την Τουρκία έχουν μεταβληθεί σε πολλά επίπεδα. Κατά συνέπεια, η μονοδιάστατη ελληνική εξωτερική πολιτική με την άκριτη υιοθέτηση της πολιτικής των ΗΠΑ, έχει τις συνέπειές της Εκτίμησή μας είναι ότι ο Πούτιν έστειλε σαφές μήνυμα στον Έλληνα πρωθυπουργό, ότι κρίση στην Ουκρανία θα φέρει κρίση στα βαλκάνια, κάτι που έχει πει και στον Μπάιντεν.

 Η αναφορά του Πούτιν στο διεθνές δίκαιο είναι  η τυπική  διπλωματική  αβρότητα που συνοδεύει πάντα τις δημόσιες τοποθετήσεις. Άλλωστε και η Τουρκία το διεθνές δίκαιο επικαλείται καθημερινά. Αλλά ως προς τα βαλκάνια που βράζουν κυριολεκτικά κάτω από τους ψιθύρους για βίαιες αλλαγές συνόρων, ο Έλληνας πρωθυπουργός θα πρέπει να ενημερώσει τη βουλή και τα κόμματα για τις επερχόμενες εξελίξεις και να μοιραστεί το βάρος, καθώς ο ίδιος δεν επαρκεί πολιτικά για να διαχειριστεί τέτοιου μεγέθους προβλήματα.

Ελλάδα κατά Ρωσίας με ψυχροπολεμική διάθεση

Λαμβάνοντας υπόψη τη δραματική ψυχρότητα στις σχέσεις ΗΠΑ –Ρωσίας και τις απειλές πολέμου, που φυσικά εννοεί ο Πούτιν, αν το Κίεβο ενταχθεί στο ΝΑΤΟ, την αστάθεια στο Νότιο Καύκασο και τις βάσεις των ΗΠΑ στην Ελλάδα, θα πρέπει η Αθήνα να αναθεωρήσει την πολιτική της και να σταματήσει να προσποιείται την αμέριμνη υπό τις εντολές του πρέσβη Πάϊατ. Η ελληνική κυβέρνηση και οι βαλτικές χώρες είναι αυτές που βρίσκονται  στην πρώτη γραμμή του ψυχρού πολέμου με επίκεντρο την Ουκρανία και τη Μαύρη Θάλασσα . Ας μην μας διαφεύγει ότι πέρα από την Αλεξανδρούπολη, αμερικανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη που εδρεύουν στη Λάρισα περιπολούν συχνά στη Μαύρη Θάλασσα.

Εκ των πραγμάτων λοιπόν, η Ρωσία ναι μεν θέλει τις τυπικά καλές και με τις ιστορικές αναφορές  σχέσεις με την Ελλάδα, αλλά είναι πλέον δεδομένο ότι το σκηνικό έχει αλλάξει. Ο Πούτιν συζητά με τον Ερντογάν όλα τα μεγάλα περιφερειακά προβλήματα, η Ρωσία έχει πλέον ισχυρά οικονομικά συμφέροντα με την Τουρκία, οι δύο χώρες εμπλέκονται στην γεωπολιτική σκακιέρα του Καυκάσου, κατά συνέπεια, ο Έλληνας πρωθυπουργός μάλλον θέατρο έκανε όταν καταδίκασε την στάση της Τουρκίας στις κοινές δηλώσεις στο Σότσι. Γιατί προφανώς  ο Μητσοτάκης γνωρίζει ότι οι προτεραιότητες και τα ενδιαφέροντα των Ρώσων αποκλίνουν από τα ελληνικά και μάλιστα σε ψυχροπολεμικό  πλαίσιο.
    

Ο εγκλωβισμός οι Διπλωμάτες και  οι Στρατηγοί

Αυτή η κυβέρνηση δεν πρόκειται να διορθώσει τίποτα γιατί είναι δεδομένη και πλέον εγκλωβισμένη στο νέο αμερικανικό δόγμα. Όμως η διπλωματική υπηρεσία του Υπουργείου Εξωτερικών όφειλε να είναι πιο προσεκτική και να πιέζει την πολιτική ηγεσία επισημαίνοντας ότι η πλήρης ανατροπή των ελληνορωσικών σχέσεων είναι αρνητική εξέλιξη για την Ελλάδα και να φροντίζουν να υπάρχουν επαφές σε υψηλό επίπεδο . Η πρωτοφανής συμφωνία για τις βάσεις θα μπορούσε να είναι πιο ήπια και επίσης η αντιρωσική ρητορική να μετριαστεί . Το ίδιο αφορά και τους ανώτερους και ανώτατους αξιωματικούς του Υπουργείου Άμυνας. Οι πολιτικές αποφάσεις είναι σαφώς της κυβέρνησης, αλλά αυτό δεν εμποδίζει κανέναν να κάνει εισηγήσεις. Εκτός και αν οι εισηγήσεις χάϊδευαν τα αυτιά της κυβέρνησης και ήταν στο πλαίσιο της σημερινής πολιτικής.
Όσο οξύνονται οι σχέσεις ΗΠΑ –Ρωσίας, γιατί εκεί οδεύουμε, τόσο πιο ευάλωτη θα γίνεται και η εξωτερική πολιτική της χώρας μας. Όσα επικοινωνιακά τρικ και να κάνει η κυβέρνηση δεν θα εξαλείψει τα λάθη και τις προστριβές με τη Μόσχα που θα ενταθούν.
Γι αυτό , ή θα υπάρξει διόρθωση ή η Ελλάδα θα βρεθεί σε λάθος πρώτη γραμμή, με ότι αυτό συνεπάγεται για τα δικά της εθνικά συμφέροντα. Γιατί ναι μεν οι ΗΠΑ στηρίζουν την Ελλάδα, αλλά όχι σε βαθμό που να θυσιάσουν τα δικά τους συμφέροντα, αντίθετα οι θυσίες θα γίνουν από την Ελλάδα.