Του Σωτήρη Σιδέρη

Μέσα σε έναν ορυμαγδό δημοσιευμάτων και διαρροών για τις διαπραγματεύσεις στο Κρανς Μοντάνα,  ιδιαίτερα στον ελληνοκυπριακό Τύπο, αναδύεται η δυσωδία μιας αποτυχημένης σε όλα τα επίπεδα ηθικής διαχείρισης ενός σοβαρού εθνικού προβλήματος. Φυσικά αυτό δεν εκφράζει όλους, αλλά μια μικρή μειοψηφία περί την εξουσία.  Ο ίδιος ο Νίκος Αναστασιάδης, ευρισκόμενος σε δύσκολη θέση και υπό το κράτος σοβαρών και βάσιμων καταγγελιών για  σκάνδαλα, ανέσυρε μέσω διαρροών το κλίμα που επικράτησε στο Κρανς Μοντάνα, με στόχο να αλλάξει η συζήτηση, αλλά και να περιβληθεί με το δαφνοστέφανο του επιτυμένου προέδρου.  Αποτυχημένη προσπάθεια σε όλα τα επίπεδα. Αλλά αυτό που προκάλεσε μεγαλύτερη εντύπωση είναι η εμπλοκή διαφόρων παραγόντων που έχουν οχυρωθεί πίσω από μια ιστορική άμυνα ότι για όλα τα δεινά στην Κύπρο ευθύνεται η Ελλάδα. Όχι μόνο για την ανατροπή του Μακαρίου, την εισβολή και κατοχή, που είναι αλήθεια, αλλά και για κάθε τι που πρέπει να αποτινάξουν διάφοροι που έχουν ευθύνες . Σε αυτό το πλαίσιο εξαπολύθηκαν και κατηγορίες, γκρίζες σίγουρα, και εναντίον του Δημήτρη Παρασκευόπουλου, πρώην γενικού γραμματέα του ΥΠΕΞ.  Κόλαφος για τους εμπνευστές αυτής της επίθεσης.

Πριν από μερικές ημέρες σε δημοσίευμα της  εφημερίδας Πολίτης, που αναφέρεται στο Κρανς Μοντάνα,  σύμφωνα με μαρτυρία  «την ώρα του διαλείμματος επίσης ο διευθυντής του Γραφείου του Προέδρου Αναστασιάδη Βίκτωρας Παπαδόπουλος άρπαξε κυριολεκτικά από το γιακά τον γενικό διευθυντή του ελληνικού ΥΠΕΞ κ Δημήτρη Παρασκευόπουλο και του επανέλαβε ακριβώς τα ίδια περί νέας προδοσίας της Ελλάδας».
         

Η περιγραφή των πραγματικών γεγονότων

Πηγή που έχει άμεση αντίληψη των γεγονότων επισημαίνει:
Ο Βίκτωρ Παπαδόπουλος δεν ήταν στο δείπνο, ούτε γνώριζε τι ειπώθηκε σε αυτό , άρα δεν  θα μπορούσε να επιτεθεί στον Δ. Παρασκευόπουλο, έτσι όπως αναφέρει το δημοσίευμα. Αλλά αν αυτό συνέβαινε, έστω και με θεατρικό τόνο,  ήταν φανερό ότι ο Παπαδόπουλος,  θα λειτουργούσε σε διατεταγμένη υπηρεσία με σκοπό να προκαλέσει ρήξη, άρα θα είχε σχέδιο εκτροπής των διαπραγματεύσεων, κάτι που καθόλου δεν τιμά , ούτε τον Παπαδόπουλο, ούτε τον Πρόεδρό του Νίκο Αναστασιάδη.  Αυτό που συνέβη ήταν ότι ο Παπαδόπουλος μονολόγησε το «πάλι μας πούλησε η Ελλάδα» και αυτός που ήταν  δίπλα του  ήταν ο Δ. Παρασκευόπουλος. Ο οποίος ,  μόλις το άκουσε , όπως θα έκανε κάθε  Έλληνας διπλωμάτης, γύρισε και του απευθύνθηκε με πολύ αυστηρό τόνο, ότι η Ελλάδα είχε δώσει μεγάλη και έντιμη μάχη για να υπάρξει δίκαιη λύση, αλλά και για να μην χρεωθεί η Λευκωσία την ευθύνη της μη λύσης, κάτι που μεθόδευσαν οι Άγγλοι και ο Άϊντε.

Πέραν όλων αυτών, Ο Δημήτρης Παρασκευόπουλος, δεν ήταν ούτε ο διπλωμάτης, ούτε ο άνθρωπος που θα ανέχονταν από οποιονδήποτε το παραμικρό, όσον αφορά και τον πατριωτισμό του και την προσήλωσή του στο εθνικό θέμα. Άλλωστε στο παρασκήνιο είναι γνωστό, ότι ο Δ. Παρασκευόπουλος ζήτησε άμεσα από τον υπουργό Εξωτερικών Ν. Χριστοδουλίδη «να μαζέψουν τον Παπαδόπουλο» κάτι που συνέβη άμεσα με παρέμβαση του ίδιου του Αναστασιάδη. Κατόπιν αυτού, ο Βίκτωρ Παπαδόπουλος άλλαξε τόνο έναντι της ελληνικής αποστολής και προσωπικά έναντι του Δ. Παρασκευόπουλου. Ας σημειωθεί ότι η Κυπριακή Δημοκρατία έχει απονείμει στον Δ. Παρασκευόπουλο το ανώτατο παράσημό της  που έχει δοθεί μόνο σε ένα Έλληνα διπλωμάτη. Και του απονεμήθηκε για τις υπηρεσίες του στην Κυπριακή Δημοκρατία και καθόλου εθιμοτυπικά.

Όπως πολλοί άλλοι αποτυχημένοι πολιτικοί, έτσι και ο Νίκος Αναστασιάδης, στην προσπάθειά του να διασωθεί και να παραμείνει στην πολιτική σκηνή, γκριζάρει γεγονότα, αρνείται τη λογοδοσία, δεν έχει συμβάλλει στο παραμικρό στην ανάδειξη των νέων πτυχών του Κυπριακού, νέος εποικισμός, μεταναστευτικό, στρατιωτικοποίηση κατεχομένων,  άνοιγμα Βαρωσίων, καταπάτηση ΑΟΖ κλπ. Ταυτόχρονα, ο σημερινός πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας δέχεται σφοδρότατη κριτική εντός της ΕΕ για την συνολική στάση του. Ουσιαστικά αδυνατεί να κατανοήσει ότι οι τεράστιες γεωπολιτικές αλλαγές, οι αρρυθμίες και οι ανακατατάξεις στην περιοχή, όχι μόνο δεν βοηθούν, αντίθετα , επιδεινώσουν την κατάσταση στην Κύπρο.

Το τελευταίο που χρειάζονται η Ελλάδα και η Κυπριακή Δημοκρατία είναι η πρόκληση κρίσης για το τι έχει γίνει και γιατί και αυτό μέσα από έναν παραμορφωτικό φακό . Οι εξελίξεις είναι αρνητικές για την Κύπρο και αντί να επικεντρωθούν όλοι οι παράγοντες στην παραγωγή νέων ιδεών και στην διαμόρφωση ενός νέου εθνικού σχεδίου, συμπεριφέρονται με πρωτοφανή ανευθυνότητα και επικίνδυνη ρητορική .
Δεν αξίζει τέτοια τύχη στην Κύπρο. Ο Νίκος Αναστασιάδης δεν είναι ανεύθυνος ηγέτης για να επιρρίπτει με ευκολία ευθύνες σε άλλους. Η ένταση ποτέ δεν έλλειψε από καμία διαπραγμάτευση. Άλλο όμως αυτό, άλλο η παραχάραξη γεγονότων για να νοιώσουν κάποιοι καλύτερα με τον εαυτό τους. Αλλά στην πολιτική και την διπλωματία, ετυχισμένοι είναι εκείνοι που νοιώθουν καλά απέναντι στην Ιστορία και όχι στον πρόεδρό τους….