Του Σωτήρη Σιδέρη
Τώρα που ο Αλέξης Τσίπρας ίδρυσε το δικό του think tank, ένα νέο επιτελείο  στο πλευρό της ηγεσίας , καλό για τη χώρα και για την αξιωματική αντιπολίτευση θα ήταν, να εμφανίσει και έναν εθνικό οδικό χάρτη με ιεραρχημένες προτεραιότητες και με ισχυρές διακηρύξεις . Η ομάδα των τεχνοκρατών, πραγματικά επιφανών επιστημόνων,  δεν μπορεί να λειτουργήσει και ακόμη περισσότερο να αποδώσει αν δεν εκφράζει  κάποιες ιδεολογικές αρχές. Για παράδειγμα  τι θέλει να κάνει αν γίνει κυβέρνηση, πως το κράτος θα ανακτήσει μέρος της περιουσίας του τουλάχιστον, πως το κοινωνικό κράτος θα γίνει ισχυρό και ποιο θα είναι το μέγεθος και ο ρόλος των δημόσιων επενδύσεων στην ανάπτυξη της χώρας.   Κατά πληροφορίες, αυτό θα είναι το επόμενο βήμα, άρα το ενδιαφέρον είναι αυτονόητα μεγάλο. Αυτή την στιγμή η κυβέρνηση και η ΝΔ βρίσκονται σε τροχιά πτώσης, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ δεν βρίσκεται σε τροχιά εξουσίας. Υπό αυτό το πρίσμα, ένας σαφής, πειστικός οδικός χάρτης μπορεί να κάνει  τη διαφορά.

Σε πολλά κόμματα και σε κυβερνήσεις είναι συζητήσιμες οι εξουσίες που έχει ένας πρόεδρος κόμματος , πρωθυπουργός ή πρόεδρος. Η απάντηση ως προς τους επικεφαλής των κυβερνήσεων  και των κρατών, είναι ότι οι εξουσίες τους προσδιορίζονται από το σύνταγμα. Εν μέρει αληθές και αυτό το ξέρουν όλοι . Γιατί , παράλληλα, οι ηγέτες επιλέγουν πλήθος συμβούλων και συνεργατών , των οποίων οι δράσεις είτε είναι αμφιλεγόμενες , είτε αποκλίνουν σημαντικά από τις διακηρύξεις και τις θέσεις ενός κόμματος. . Ο Αλέξης Τσίπρας σε πολλά ζητήματα έχει αυτονομία επιλογών και ευελιξία , αλλά όπως πάντα συμβαίνει αν βρεθεί εκτός τροχιάς η ανεκτικότητα θα μετατραπεί σε κρίση.  Ευελιξία σημαίνει ελευθερία επιλογών , επιτάχυνση στη δράση και στη λήψη κάποιων αποφάσεων, όχι όμως εκτός προγράμματος και πολιτικής του κόμματος.  Εννοείται ότι ο πρόεδρος έχει επίγνωση των προβλημάτων που δημιουργούν οι αποκλίσεις γιατί πρώτα θα θίξουν τον ίδιο και μετά το κόμμα ή την κυβέρνησή του. Υπό αυτό το πρίσμα ο Αλέξης Τσίπρας επέλεξε τα μέλη ενός επιτελείου που δείχνει σοβαρό, διαβασμένο επιστημονικά, αλλά η πολιτική επιτυχία δεν εξαρτάται σχεδόν ποτέ από την επιστημονική συγκρότηση των προσωπικοτήτων. Αν δεν υπάρχει ένα επιτελικό σχέδιο για να εφαρμόσουν , ηγεσία, σύμβουλοι και υπουργοί, ο καθένας θα κάνει τα δικά του και η απαξίωση επέρχεται νομοτελειακά.
      

Το ομαδικό πνεύμα  και οι στόχοι

Σε πρώτη φάση, αυτό που χρειάζεται ο Αλέξης Τσίπρας , το επιτελείο και ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένας συμφωνημένος οδικός χάρτης με βάση τον οποίο θα πορεύονται όλοι. Θα τον σέβονται, θα τον υπηρετούν, θα διαδίδουν τις ιδέες , θα αναλάβουν σαφείς δεσμεύσεις τις οποίες ίσως οι ίδιοι θα κληθούν να τηρήσουν και θα πρέπει να δώσουν την εικόνα μιας ενιαίας ομάδας , ενωμένης και προσηλωμένης στους στόχους της.
Όσο θετικό φαντάζει για έναν πρόεδρο κόμματος και εν δυνάμει πρωθυπουργό να εμφανίσει ικανούς και αξιόπιστους συνεργάτες, άλλο τόσο αρνητικό θα είναι αν διαπιστωθεί στην πορεία ότι ο καθένας αυτονομείται, ότι έχει προσωπική ατζέντα ή ότι δεν έχει διάθεση να υπηρετήσει τους όποιους στόχους θέσει το κόμμα που διεκδικεί την εξουσία.
Δεν είναι κάποιας μορφής δοκιμασία όλο αυτό το σκηνικό, για τον απλό λόγο, ότι αν ο Αλέξης Τσίπρας κάνει σαφείς τις προθέσεις του στα όργανα του κόμματος, τότε η δυναμική που θα αναπτυχθεί θα είναι πρωτοφανής. Οι σύγχρονες και διαρκώς μεταβαλλόμενες προκλήσεις της χώρας απαιτούν γρήγορες προσαρμογές, ευέλικτα σχήματα, αποφασιστικότητα στην λήψη αποφάσεων.
Τα  διευρυμένα κομματικά όργανα ,   είναι ήδη δυσλειτουργικά, δυσκίνητα , χωρίς όραμα και δεν έχουν συγκινήσει στο παραμικρό τον ελληνικό λαό, άρα έχουν αποτύχει ως προς το σκέλος αυτό. Δηλαδή του να γίνουν ελκυστικά στον ελληνικό λαό με τη δουλειά τους, αλλά εκ των πραγμάτων ο ρόλος τους είναι άχαρος, αλλά αναγκαίος.  Η δημιουργία του Επιτελείου του Αλέξη Τσίπρα, υπό  αυτή την οπτική, έρχεται να καλύψει ένα κενό. Αν όμως και αυτό το think tank όπως ευσχήμως έχει ονομαστεί,  ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο, δηλαδή γίνει ένα ακόμη όργανο που θα προστεθεί στα άλλα θα αποτύχει και θα προκαλέσει ακόμη περισσότερα προβλήματα και στον ίδιο τον Αλέξη Τσίπρα διπλό πρόβλημα: πρώτο γιατί θα εντείνει τις σχέσεις με κορυφαία στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και δεύτερο γιατί θα προκαλέσει ένα ακόμη κύμα απογοήτευσης με συνέπεια να πληγεί η δημόσια εικόνα , τόσο του ιδίου, των επιτελών του και του κόμματός του.

       

Το επιτελείο και το Κόμμα

Στην πολιτική κανένας δεν είναι αθώος , ούτε δικαιούνται να είναι ανυποψίαστος.  Με βάση αυτόν τον κανόνα μια μεγάλη ομάδα που προέρχεται από διαφορετικά πεδία δράσης και διαφορετικές αντιλήψεις ίσως για την πολιτική,  συγκεντρώνονται δίπλα σε έναν υποψήφιο πρωθυπουργό με την πρόθεση να προσφέρουν. Αυτό σημαίνει ότι ο Αλέξης Τσίπρας οφείλει να διασφαλίσει στους συνεργάτες του ένα πολύ καλό περιβάλλον εργασίας, με γραμματειακή υποστήριξη και με τα όργανα του κόμματος σε πλήρη συνέργεια. Οι ίδιοι οι επιστήμονες οφείλουν από την πλευρά τους να είναι συλλογικοί, να μην υποτιμούν την δύναμη του κόμματος και να κυρίως, να μην δώσουν την εντύπωση ότι προσήλθαν γιατί περιμένουν ανταλλάγματα  στην εξουσία.
Οι κανόνες πρέπει να τίθενται εκ των προτέρων. Αν ο Αλέξης Τσίπρας και οι συνεργάτες του τους έχουν υιοθετήσει , είναι βέβαιο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα απογειωθεί.