Σε κλίμα οξυμένης αντιπολιτευτικής τακτικής εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας θα υπογράψει στις 14 Οκτωβρίου  το Δεύτερο Τροποποιητικό Πρωτόκολλο της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας, όπως επίσημα  ονομάζεται με το οποίο οι ΗΠΑ αποκτούν νέες βάσεις στην ελληνική επικράτεια, παρασύροντας την Ελλάδα στο τυχοδιωκτικό τους επεμβατικό σχέδιο κατά της Ρωσίας. Είναι μια ταπεινωτική συμφωνία για την Ελλάδα , από μια κυβέρνηση που δεν θέλει να αναβαθμίσει, ούτε να διεκδικήσει τίποτα για το μέλλον της χώρας.

Η κατάρρευση των προσδοκιών του ελληνικού λαού τα τελευταία τουλάχιστον 15 χρόνια προκάλεσε ένα ισχυρό κύμα απογοήτευσης και παραίτησης. Οι πολιτικοί και κοινωνικοί αγώνες των πρώτων χρόνων των μνημονίων ήταν συγκλονιστικοί, αλλά η ήττα όλων των κινημάτων ήταν αυτή που προκάλεσε γενικευμένη απογοήτευση ότι κάτι μπορεί να αλλάξει στη χώρα. Στο πλαίσιο αυτή, η σημερινή κυβέρνηση που αποτελεί θυγατρική της ιδεολογίας  των μνημονίων, πήγε ένα βήμα πιο πέρα. Εκμεταλλεύθηκε πλήρως το κλίμα απογοήτευσης και οδήγησε τη χώρα σε μεγάλες υποχωρήσεις στην εξωτερική πολιτική χωρίς να έχει κανένα κόστος, ακριβώς εξαιτίας των μειωμένων προσδοκιών του λαού. Καμία πίεση στην Αλβανία για τη μειονότητα , άρση του βέτο, καμία εξέλιξη για οριοθέτηση της ΑΟΖ, επικίνδυνη στασιμότητα στα βαλκάνια, υποχωρήσεις στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, αποστασιοποίηση στο Κυπριακό και τώρα έρχεται μια ταπεινωτική συμφωνία για τις βάσεις των ΗΠΑ σε όλη την Επικράτεια, χωρίς το παραμικρό αντάλλαγμα.

Ο πρέσβης Πάιατ λειτουργεί στην Ελλάδα ως υπερεξουσία. Καθοδηγεί την κυβέρνηση, πέτυχε να στείλει η χώρα μας Πάτριοτ στη Σαουδική Αραβία επειδή δεν μπορούν οι ΗΠΑ, αφήνουν την Τουρκία να απειλεί την εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας, δημιουργούν πλήθος βάσεων για να ελέγχουν και να σημαδεύουν την Ρωσία , άρα και η Ρωσία την Ελλάδα. Ποτέ άλλοτε η Ελλάδα δεν είχε τέτοια πειθήνια στάση, με εξαίρεση τις μεταπολεμικές εξελίξεις όταν με  το δόγμα Τρούμαν στράφηκαν κατά των κομμουνιστών με πολύπλευρη βοήθεια προς τη δεξιά.

    

Ο υπουργός Εξωτερικών καλλιέργησε το προφίλ του πατριώτη υπουργού στα μικρόφωνα και όχι στην πολιτική του. Είναι ένα ακόμη δείγμα του τι υπερισχύει στην θητεία του και τι επιδιώξεις έχει. Υπερισχύει η εικόνα, η αντίθεσή του με τη Γερμανία , αλλά  όχι με τις ΗΠΑ. Η στάση του δεν υπαγορεύεται από τα συμφέροντα της χώρας αλλά από τις προσωπικές του στοχεύσεις. Δεν είναι κακός  πατριώτης, είναι λάθος πατριώτης. Ο  πατριώτης πολιτικός δεν επιλέγει αφεντικό, υπηρετεί την χώρα του εξίσου έναντι όλων , συμμάχων και αντιπάλων. Η υπογραφή μιας συμφωνίας αορίστου χρόνου είναι μια κίνηση υποτέλειας και δεν λαμβάνει καν υπόψη στοιχειωδώς την πολιτική εξέλιξη. Τίποτα στην πολιτική δεν μένει σταθερό , παρά μόνο η υποτέλεια. Και ο Νίκος Δένδιας ακριβώς αυτό θα κάνει στις 14 Οκτβρίου. Πέραν αυτών η Ελλάδα εισέρχεται σε έναν νέο κύκλο που προοιωνίζεται περιπέτειες.

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι έτοιμος να ανεβάσει ακόμη περισσότερο τους τόνους Και στο θέμα αυτό θα φανεί ότι έχει συμπήξει μέτωπο με τα άλλα κόμματα της προοδευτικής αντιπολίτευσης, ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για σύμπλευση στο θέμα αυτό. Είναι βέβαιο ότι οι ΗΠΑ παρακολουθούν πολύ στενά τις θέσεις  του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά αυτό δεν θα ταράξει το αντιπολιτευτικό πνεύμα. Υπό αυτή την οπτική  η ένταση θα πιάσει κόκκινο , ενώ αποκαλύψεις πιθανόν να βρεθούν στο επίκεντρο της συζήτησης.