Με συγκεκριμένα βήματα η κυβέρνηση προσπαθεί να ανασυνθέσει το προεκλογικό ακροδεξιό αφήγημά της με στόχο την αναχαίτιση της φθοράς και την αύξηση της συσπείρωσης. Η ήπια στάση του ΣΥΡΙΖΑ στα μεγάλα προβλήματα, πανδημία, πυρκαγιές και η άσκηση σκληρής, αλλά δίκαιης κριτικής αποσυντόνισε πλήρως το επιτελικό σύστημα που τώρα θυμίζει άτακτο στράτευμα. Ένα ένα και με ταχύτητα φωτός εξαερώνονται τα ιδεολογικά αποθέματα του Επιτελικού Κράτους και του πρωθυπουργού προσωπικά. Κάθε κρίση και μια ευκαιρία. Μεσούσης της πανδημίας άνοιξε την συζήτηση για ιδιωτικοποίηση του ΕΣΥ. Ενώ οι φωτιές μαίνονταν άνοιξε την συζήτηση για ιδιωτικοποίηση των δασών. Λίγο πριν τις Πανελλαδικές εξετάσεις φρόντισε να … ταίσει τα κολέγια . Την ώρα που οι εκκρεμείς συντάξεις αυξάνονται κατά χιλιάδες έφερε την ιδιωτικοποίηση του ΕΦΚΑ και την ιδιωτική ασφάλιση.  Εν μέσω αναστολής εργασίας και καραντίνας έφερε τον εργασιακό μεσαίωνα. Και τώρα έρχεται ο λογαριασμός. Η λαική δυσφορία στα ύψη, η οικονομία σε διαρκή κρίση, το Επιτελικό Κράτος αποσυντίθεται, ο ίδιος ο πρωθυπουργός αναζητεί σωσίβιο ακριβώς με τις συνταγές του πατέρα του.

Αντί  ο κ. Μητσοτάκης να κινηθεί με σχέδιο ώστε οι υπεύθυνοι της αφγανικής κρίσης ΝΑΤΟ, ΗΠΑ, ΕΕ, να συνεργαστούν για να δημιουργηθεί ένας κοινός μηχανισμός για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, επιλέγει να κάνει ένα επικίνδυνο παιχνίδι στον Έβρο. Κάθε φορά που ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης έψαχνε στηρίγματα δεν απευθύνονταν ποτέ στον λαό με το έργο του. Απευθύνονταν πότε στο κεφάλαιο που ο ίδιος εξυπηρετούσε,  στους χουντικούς ζητώντας την αποφυλάκιση των πρωταίτιων του πραξικοπήματος ή στους βασιλικούς, ισχυριζόμενος ότι το δημοψήφισμα ήταν άδικο για τον Γλύξμπουργκ. Όλα για την εξουσία. Τώρα , ο Κυριάκος Μητσοτάκης προσπαθεί να αφυπνίσει τα ακροδεξιά του στηρίγματα. Ακόμη και αν αυτό είναι εις βάρος των εθνικών συμφερόντων. Πάντα  η εξουσία.


       

Πρώτα η συσπείρωση της ΝΔ μετά η χώρα

Με μια προσβλητική για νοήμονα πολίτη στάση η κυβέρνηση προσπάθησε να εκμεταλλευθεί κομματικά μια συμφωνία στρατιωτικής συνεργασίας Τουρκίας –Βόρειας Μακεδονίας. Πρόβαλε την συμφωνία για να ενοχοποιήσει τον ΣΥΡΙΖΑ με το σκεπτικό ότι , παρά την συμφωνία τα Σκόπια συνεργάζονται με την Άγκυρα. Λες και τα Σκόπια θα αυτοκαταργηθούν για να ικανοποιήσουν τη ΝΔ. Πέραν αυτού όμως υπάρχει και η πιο σοβαρή πτυχή. Απαντώντας ο ΣΥΡΙΖΑ επέκρινε τον πρωθυπουργό ότι αδυνατεί να προασπίσει τα εθνικά μας συμφέροντα εξαιτίας των εσωτερικών της αντιφάσεων.  Πώς άλλωστε θα μπορούσε να προωθήσει τα εθνικά συμφέροντα στη Βόρεια Μακεδονία ο κ. Μητσοτάκης που δεν φέρνει 3 συμφωνίες για κύρωση εδώ και δύο χρόνια, υπό το φόβο του κ. Σαμαρά; Ο ΣΥΡΙΖΑ σημείωσε ότι η  δήλωση του Κυβερνητικού  Εκπρόσωπου ότι η κυβέρνηση "παρακολουθεί" την αμυντική Συμφωνία Τουρκίας - Βόρειας Μακεδονίας είναι τουλάχιστον ανάξια σχολιασμού, τη στιγμή που η ίδια η κυβέρνηση υπονομεύει οποιαδήποτε δυνατότητα ανάπτυξης στρατηγικής σχέσης με τη Βόρεια Μακεδονία, αφήνοντας έτσι διάπλατα ανοιχτό το πεδίο για την Τουρκία.

Ωστόσο η αλήθεια είναι ότι  ο λόγος που υπάρχει ήδη αμυντική συμφωνία Ελλάδας - Βόρειας Μακεδονίας, ανάληψη της αεράμυνάς της από ελληνικά πολεμικά αεροσκάφη, εκπαίδευση ειδικών δυνάμεων, αλεξιπτωτιστών και δυτών, εκπαίδευση στην κυβερνοάμυνα και κοινές ασκήσεις των δύο χωρών, είναι η Συμφωνία των Πρεσπών, κάτι που σκόπιμα αποσιωπά η κυβέρνηση.

       

Η πολιτική ομηρεία από την ακροδεξιά

Το δεύτερο γεγονός που οδηγεί και πάλι στις εσωτερικές αντιφάσεις και αδυναμίες της κυβέρνησης είναι η κρίση στο Αφγανιστάν και η ανθρωπιστική κρίση. Η κυβέρνηση δεν οργάνωσε, δε σχεδίασε και δεν πίεσε την ΕΕ να λάβει συλλογικές αποφάσεις . Πάντα με την δεδομένη στάση της συμπορεύεται με κάθε ακροδεξιά και μισαλλόδοξη φωνή. Και μάλιστα με μια ιδεολογική στροφή προσπαθεί να επαναφέρει στην αυλή της την ακροδεξιά και να συσπειρώσει κόμμα και κυβέρνηση, Σαμαρά και Μπογδάνο και τα απομεινάρια των διαδηλωτών της συμφωνίας των Πρεσπών.
Η εικόνα μιας κυβέρνησης συνοριοφυλάκων είναι επαίσχυντη, υποκριτική και αδιέξοδη. Είναι μια απελπισμένη προσπάθεια να συσπειρωθεί, είναι μια διέξοδος για να συγκρατηθεί η φθορά και να σταματήσει το καράβι να μπάζει…
Αυτό που περιμένουμε πλέον, δεν είναι πολιτικές πρωτοβουλίες, δε είναι ιδέες, δεν είναι εθνική πολιτική, δεν είναι ένα σχέδιο κοινής ευρωπαικής πολιτικής στην αφγανική κρίση. Είναι ακροδεξιές κραυγές, πολεμικές ιαχές και φυσικά επιθέσεις κατά .όσων έχουν διαφορετική αντίληψη.  Και όλα αυτά θα γίνουν αρένα γιατί αυτό συμφέρει τον Μητσοτάκη. Η ομαλότητα δεν είναι ευπρόσδεκτη όταν απειλείται η εξουσία του…