Με τη ΕΕ να θυμίζει εικόνα καφενείου, με το αεροδρόμιο της Καμπούλ να θυμίζει εικόνες από την Σαιγκόν το 1975 όταν πανικόβλητοι αποχωρούσαν οι Αμερικανοί, με την φωτογραφία των πολέμαρχων Ταλιμπάν να απολαμβάνουν την άνεση του προεδρικού μεγάρου, δύση και ανατολή δεν μπορούν να χωνέψουν πως συνέβη. Η πάνοπλη δύση δεν μπορεί να χωνέψει πως η προηγμένη τεχνολογία, οι αμέτρητες «δεξαμενές σκέψης» και η συνολική υπεροχή τους, υπέστη ταπεινωτική ήττα. Εμβρόντητοι ίσως και οι Ταιμπάν από την άνεση της νίκης τους δηλώνουν ότι θα κυβερνήσουν σταδιακά, ότι θα σεβαστούν δικαιώματα, αλλά η σαρία είναι νόμος και ήδη προκαλεί τρόμο. Ποτέ άλλοτε οι ΗΠΑ δεν είχαν τόσα λίγα να πουν σε απίστευτα αμήχανες δηλώσεις τους. Η ΕΕ επικεντρώνεται στο προσφυγικό, ότι θέλει ο καθένας λέει και κάνει και την Τρίτη 17 Αυγούστου γίνεται το πρώτο έκτακτο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων. Η ευρωπαική φαιδρότητα σε όλο της το μεγαλείο. Η Γερμανία πάει σε εκλογές τον άλλο μήνα, σημειώστε το.

Λίγο νωρίτερα έγινε γνωστό ότι η ομάδα  Med 5 (Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία, Κύπρος, Μάλτα),  ζήτησαν να συμπεριληφθεί το θέμα στην ατζέντα του έκτακτου Συμβουλίου Εσωτερικών Υποθέσεων που θα λάβει χώρα την Τετάρτη.
Ο πάντα ξεχωριστός για τις ακροδεξιές θέσεις του Έλληνας υπουργός Μετανάστευσης Νότης Μηταράκης δήλωσε ότι «Είναι ξεκάθαρο ότι η χώρα μας δεν θα είναι πύλη εισόδου για ένα νέο κύμα προσφύγων. Πρόκειται για καταφανή δήλωση παραβίασης του διεθνούς δικαίου, που ακόμη και αν την εννοεί, δεν μπορεί να τη λέει δημόσια, ούτε ο Μηταράκης, ούτε κανένας άλλος υπουργός Έλληνας ή Ευρωπαίος. Γιατί στο Αφγανιστάν εξελίσσεται μια τραγωδία και χιλιάδες άνθρωποι έχουν ανάγκη από προστασία, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο. Είναι άλλο πράγμα η κοινή ευρωπαική πολιτική, που οφείλει να στηρίξει ο  πρωθυπουργός πρώτα και μετά ο Μηταράκης και άλλο πράγμα , άλλα να δηλώνει η Αθήνα, άλλα το Βερολίνο, άλλα η Ολλανδία, κλπ
Ο κ. Μηταράκης ανέφερε ότι «εξακολουθούμε να αναμένουμε έναν πολύ μικρό αριθμό αφίξεων», σημειώνοντας ωστόσο ότι «αυτό είναι κάτι δυναμικό» και προσθέτοντας ότι «δεν θέλουμε να ξαναδούμε ποτέ τις σκηνές που βιώσαμε το 2015».
Κανείς φυσικά δεν θέλει επανάληψη του 2015, γι αυτό απαιτείται κοινή ευρωπαική πολιτική. Θυμίζουμε ότι το 2015 πρώτα ξέσπασε η κρίση, κράτησε μήνες και μετά βρέθηκε λύση μέσω της συμφωνίας με την Τουρκία.

Σε κοινή ανακοίνωση χωρών της διεθνούς κοινότητας, συμπεριλαμβανομένων και 25 εκ των «27» της Ε.Ε. (δεν συνυπέγραψαν Ουγγαρία και Βουλγαρία), γίνεται έκκληση «σε όλα τα εμπλεκόμενα μέρη να σεβαστούν και να διευκολύνουν την ασφαλή και εύτακτη αναχώρηση ξένων υπηκόων και Αφγανών που επιθυμούν να φύγουν από τη χώρα». Όσοι βρίσκονται σε θέσεις εξουσίας – σημειώνεται – φέρουν ευθύνη «για την προστασία της ανθρώπινης ζωής και της περιουσίας, και για την άμεση αποκατάσταση της ασφάλειας και της δημόσιας τάξης»
       

Η θέση του Αλέξη Τσίπρα

Σαφή θέση υπέρ μιας ευρωπαικής λύσης και ανάληψης σχετικών πρωτοβουλιών από την κυβέρνηση,  πήρε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας. Ο οποίος δήλωσε ότι  «Η τραγική κατάσταση στο Αφγανιστάν με την επιστροφή των Ταλιμπάν στην εξουσία, αναδεικνύει την αποτυχία της διεθνούς κοινότητας και του γεωστρατηγικού μοντέλου των στρατιωτικών επεμβάσεων της Δύσης, και ιδιαίτερα των ΗΠΑ, στην περιοχή.
Αντί η ΕΕ να παραμένει άφωνη και άβουλη, οφείλει να αναλάβει άμεσα πρωτοβουλίες με την έκτακτη σύγκληση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για μια ολοκληρωμένη προσέγγιση αντιμετώπισης της κρίσης στο Αφγανιστάν.

Μόνη λύση έστω και τώρα -μετά την αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων- η προώθηση μιας δυναμικής περιφερειακής πρωτοβουλίας υπό τον ΟΗΕ που θα συμπεριλαμβάνει όλα τα μόνιμα μέλη του ΣΑΟΗΕ, την ΕΕ και τις γειτονικές χώρες, θέτοντας αυστηρούς διπλωματικούς και οικονομικούς όρους στο νέο καθεστώς στο Αφγανιστάν, κυρίως ως προς το ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ειδικά των γυναικών και παιδιών.

Η ελληνική κυβέρνηση, αντί να καλεί την ΕΕ να συνεχίσει επιστροφές Αφγανών στο Αφγανιστάν όπως έκανε πριν 10 (!) μέρες μαζί με την Αυστρία και τη Δανία, οφείλει να ζητήσει την έκτακτη συνεδρίαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου θέτοντας τους παραπάνω στόχους και δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην κεντρική διαχείριση από την ΕΕ των αναπόφευκτων νέων προσφυγικών ροών που δεν πρέπει να επωμιστεί για μια ακόμη φορά μόνη η Ελλάδα ή άλλες χώρες πρώτης υποδοχής.».