Του Σωτήρη Σιδέρη

Εκατοντάδες χιλιάδες κάτοικοι στην  Αττική, την  Εύβοια, τη Μεσσηνία και την Λακωνία, τη Ρόδο και πολλά ακόμη μέρη της Ελλάδας βιώνουν τις συνέπειες μιας ασύλληπτης καταστροφής στις περιουσίες τους και στο περιβάλλον . . Μοιραίοι και ανίκανοι, υπερόπτες και κυνικοί , από τον πρωθυπουργό μέχρι την Κοινοβουλευτική Ομάδα και τους παράγοντες της κυβερνητικής παράταξης παρακολουθούν την εξέλιξη της καταστροφής. Η Πολιτική Προστασία ήταν και είναι εξαιρετική ως τηλεοπτικό προϊόν, αναποτελεσματική και ανεπαρκής όμως στην πράξη. Δεν έσβησε πραγματικά ούτε μία πυρκαγιά. Η Πάρνηθα και ο εθνικός δρυμός της, τα χωριά και οι κωμοπόλεις της Εύβοιας , η Ηλεία, η Ρόδος , η Βαρυμπόμπη, η Μαλακάσα, οι Θρακομακεδόνες, το Κρυονέρι  , κρανίου τόπος. Όταν γίνει η καταγραφή θα πολλαπλασιαστεί και το μέγεθος της φρίκης . Το καθεστώς ασυλίας από τα ΜΜΕ που έχει ο Κυριάκος Μητσοτάκης ήδη εξελίσσεται σε πένθιμο εμβατήριο. Δεν αρκούν  πλέον καταγγελίες, κριτική, έλεγχος ή και πολεμική για να καταρρεύσει η εικόνα του. Τα γεγονότα, πανδημία, εργασιακός μεσαίωνας, ανισότητες, οικονομική κρίση  και τώρα οι πυρκαγιές, συνθλίβουν την αγιογραφημένη προσωπικότητα του πρωθυπουργού.

Η συσσωρευμένη οργή

Οι πυρκαγιές αποκαλύπτουν την συσσωρευμένη οργή των πολιτών. Μια οργή που μεγαλώνει στις στάχτες των σπιτιών.  Τα ΜΜΕ που  επί δύο χρόνια, έστησαν όλο αυτό το καθεστωτικό προσωπείο  βρίσκονται στο χείλος μιας ακόμη ήττας. Αλλά τους ιδιοκτήτες τους δεν τους ενδιαφέρει ιδιαίτερα. Δεν  έχουν ευαισθησίες για την ποιότητα της ενημέρωσης, είναι άλλες οι δουλειές τους και τα ΜΜΕ είναι το εργαλείο για την επίτευξη των στόχων τους. Τους οποίους στόχους στηρίζει ο πρωθυπουργός για να τον στηρίζουν.
Και ο πρωθυπουργός , όπως και τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου κρύβονται από τα γεγονότα. Από τον αυτοθαυμασμό πέρασαν στις περιγραφές, σχολίασαν την κλιματική αλλαγή, μίλησαν για δυσκολίες, φεύγουν από τα πλάνα, αλλά οι φωτιές μένουν. Και δείχνουν πόσο μικροί ήταν όταν σε συνθήκες εγκλεισμού ήταν οι καθημερινοί λέοντες που έδειχναν την δύναμή τους σε ένα προστατευμένο περιβάλλον φυσικά . Τώρα που ο λαός τους θέλει ηγέτες έχουν εξαφανιστεί πανικόβλητοι. Το πολιτικό κόστος τους ενδιαφέρει περισσότερο από τις συνέπειες των πυρκαγιών και όποιος ισχυριστεί το αντίθετο , απλά λέει ψέματα.
       

Σε αναζήτηση επιθετικού αφηγήματος

Από την αρχή του χρόνου η διαχείριση της πανδημίας προκάλεσε αμφιβολίες. Μετά ήρθαν οι νόμοι  για τα ΑΕΙ, τα εργασιακά, που μετέτρεψαν την αμφιβολία σε ανοιχτή αμφισβήτηση με τα ποσοστά δυσφορούντων πολιτών να καλπάζουν. Τώρα έρχεται η  αποσταθεροποίηση. Αποσταθεροποιημένος μπορεί να είναι ένας πρωθυπουργός όταν έρχεται αντιμέτωπος με τον  ίδιο του τον εαυτό.  Με τις ανεπάρκειές του, με το αντιπολιτευτικό παρελθόν του. Με την απομυθοποίηση της ισχύος του και της κατασκευασμένης κυριαρχίας του. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι αποσταθεροποιημένος πολιτικά, όχι κοινοβουλευτικά.
Έχτισε έναν πύργο ισχύος με την εικόνα του να κυριαρχεί με τον λαό έγκλειστο με δημοσιογράφους να μην θέτουν ερωτήσεις, με ΜΜΕ να μην ερευνούν, να αποσιωπούν   ή να πλαστογραφούν την πραγματικότητα. Ο κυνισμός όμως , όπως και η αμετροέπεια , έρχεται η στιγμή που κάνουν τον  κύκλο τους και καταρρέουν . Η πραγματικότητα πάντα έρχεται αντιμέτωπη  με τους μύθους και όταν είναι αδυσώπητη, όπως τώρα κυριαρχεί. Από την αρχή της εξουσίας του ο Κυριάκος Μητσοτάκης , το Επιτελικό Κράτος και οι υπουργοί του , φρόντισαν να δημιουργήσουν ένα φιλικό και καλοπληρωμένο δημοσιογραφικό περιβάλλον. Στόχος τους, οι αγιογραφίες του πρωθυπουργού, ο έλεγχος των πληροφοριών , η συσκότιση και όταν αποκαλύπτονται σκάνδαλα , επίθεση.
Οι μεν ιδιοκτήτες των ΜΜΕ δεν έχουν κανένα πρόβλημα θα συνεχίσουν να υπάρχουν. Το πρόβλημα το έχει ο πρωθυπουργός γιατί ήδη αναζητεί οδό διαφυγής από την κρίση. Θα αναζητήσει ένα επιθετικό  αφήγημα, θα πει ψέματα, θα πολώσει, θα φέρει στη μνήμη μας το Μάτι , αλλά στο τέλος θα βουλιάζει στις κραυγές οργής. Το Μάτι πληρώθηκε και κοινωνικά και πολιτικά , δεν σβήνει  από τη μνήμη κανενός, αλλά ο λογαριασμός έχει κλείσει. Τώρα έχει ο Μητσοτάκης τον δικό του λογαριασμό. Και όχι μόνο για τα καμένα και τις καταστροφές, αλλά για κάθε νόμο, για κάθε σκάνδαλο, για κάθε τροπολογία δώρο, για  κάθε στιγμή αναλγησίας που σκόρπισε στην κοινωνία.