Του Σωτήρη Σιδέρη


Οι κυβερνητικές αντιφάσεις, η αμηχανία, οι αμφιταλαντεύσεις και οι υποχωρήσεις στις πιέσεις της αντιπολίτευσης και της κοινωνίας δείχνουν το δρόμο ενός νέου πολιτικού σκηνικού.Το Επιτελικό Κράτος γίνεται νευρικό, είναι φανερό πλέον ότι δεν έχει τον πλήρη έλεγχο και διολισθαίνει σε νευρικές επιθέσεις.  Η ΝΔ και ο πρωθυπουργός επί ενάμιση χρόνο έπαιζαν χωρίς αντίπαλο. Από την άνοιξη, σταδιακά που άρχισε η επιστροφή στην κανονικότητα οι δείκτες αξιοπιστίας και αποτελεσματικότητας άρχιζαν να τρεμοπαίζουν. Τώρα πια που τα κόμματα, οι θεσμοί, οι κοινωνικές δυνάμεις,  φουλάρουν όλο και περισσότερο τις μηχανές τους, η  Ελλάδα είναι σχεδόν μια διαφορετική σκηνή . Είναι μια δυναμική μετάβαση από τον μονοκομματισμό της πρώτης περιόδου, στον πολυκομματισμό του 2021 που βρίσκεται ακριβώς στο εξάμηνο. Εκτιμάται δηλαδή ότι μέχρι το τέλος του χρόνου, είναι πολύ πιθανό να μιλάμε για επανεκκίνηση.

Ο τουρισμός βυθίστηκε στα κυβερνητικά έλη της αυθάδειας, της επικοινωνίας και της προχειρότητας . Ο υποτιθέμενος άριστος σχεδιασμός έγινε φτερό στον άνεμο. Χιλιάδες μικρομεσαίες ξενοδοχειακές επιχειρήσεις δεν άνοιξαν, άλλες υπολειτουργούν.  Πρώτα δημιούργησε μεγάλες προσδοκίες και τώρα εισπράττει μεγάλες απογοητεύσεις. Κυρίως όμως οι επιχειρήσεις και οι εργαζόμενοι.
Η επιχείρηση «ελευθερία» έγινε μια ακανόνιστη  περιπέτεια. Και εδώ η κυβέρνηση δημιούργησε επίπλαστες ελπίδες που δεν επιβεβαιώθηκαν. Είχε δεσμευθεί ότι τέλη Ιουνίου θα είχε επιτευχθεί ανοσία περίπου στο 70% στου πληθυσμού. Τώρα σχεδόν σε κατάσταση υστερίας η κυβέρνηση απειλεί , άλλοτε ικετεύει, σίγουρα δεν δείχνει αυτοπεποίθηση μιας και η ραγδαία αύξηση των κρουσμάτων μας δείχνει ένα δύσκολο και τουριστικά και υγειονομικά καλοκαίρι.

Στη βουλή τα πράγματα είναι απλά . Η πλειοψηφία ψηφίζει , αλλά ήδη στο ασφαλιστικό έχει δεχθεί πλήγμα και περιμένουμε την συνέχεια. Η προανακριτική για τον Νίκο Παππά κατέληξε σε βατερλό. Στην παιδεία και την υγεία η κυβέρνηση έχει δημιουργήσει όχι μόνο πολιτικά , αλλά και κοινωνικά μέτωπα εναντίον της και έπεται συνέχεια.
Η αίσθηση ότι η κυβέρνηση διακατέχεται από νευρικότητα είναι προφανής. Καθημερινά , τόσο η κυβερνητική εκπρόσωπος όσο και η ομαδική εμφάνιση υπουργών στα ΜΜΕ επιβεβαιώνει την εικόνα μιας δυσλειτουργικής ορχήστρας . Η φθορά στα ποιοτικά στοιχεία των δημοσκοπήσεων είναι τεράστια και όπως δείχνουν τα πράγματα μη διαχειρίσιμη από την κυβέρνηση και τον ίδιο τον πρωθυπουργό. Η αναζήτηση στηριγμάτων στις συκοφαντικές και διχαστικές επιθέσεις κατά της αντιπολίτευσης, κυρίως του ΣΥΡΙΖΑ, των νέων ή των δημοσίων υπαλλήλων, είναι στοιχεία που αποκαλύπτουν με δραματικό τρόπο την απώλεια της αυτοκυριαρχίας και της αυτοπεποίθησης του προηγούμενου διαστήματος, αλλά και την έκδηλη ανησυχία ότι τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται.

Σε όλα αυτά, αν προστεθεί και η περιπέτεια που άνοιξε για τον πρωθυπουργό με το πόθεν έσχες του ιδίου και της συζύγου του, είναι προφανές ότι οι πολιτικές εξελίξεις δεν διαμορφώνονται από την κυβέρνηση , αλλά από μια αλυσίδα γεγονότων που αναδεικνύουν τις πραγματικές δυνατότητες ενός κυβερνητικού συστήματος που οργίαζε σε συνθήκες εγκλεισμού και παραπαίει σε συνθήκες ανοιχτής κοινωνίας.
Ο ίδιος ο πρωθυπουργός δείχνει πλέον ότι θέλει να επικεντρωθεί σε μια ατζέντα απλής διαχείρισης, αλλά αυτό δεν τον βοηθά ιδιαίτερα. Γιατί ήδη αρχίζουν να γίνονται ορατές οι επιπτώσεις των νόμων που ψήφισε. Τον πτωχευτικό νόμο, το νόμο για την εισαγωγή στα ΑΕΙ, τις εργασιακές σχέσεις, την στάση του στο δημόσιο τομέα, τις ιδιωτικοποιήσεις.  Μια αμυδρή ελπίδα που δημιουργήθηκε από την άθλια προπαγάνδα ότι δήθεν ο ΣΥΡΙΖΑ θα στήριζε το αντιεμβολιαστικό κίνημα κατέρρευσε πριν καν υποστηριχθεί
Το Φθινόπωρο πλησιάζει και μια άλλη κοινωνία είναι έτοιμη να «υποδεχθεί» τον Μητσοτάκη.