Τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης οι γελοιογράφοι σατίριζαν τους χαφιέδες της ασφάλειας σκιτσάροντας  ανθρώπους  με καμπαρτίνα , καπέλο, τσιγάρο στο στόμα και γυαλιά ηλίου. Σήμερα είναι παρωχημένοι αυτοί οι τύποι, όμως η  συνήθεια  δεν χάνεται. Κάπως έτσι με γλαφυρό τόνο προσπαθούμε να αποδώσουμε την ενέργεια του Πρύτανη του Αριστοτελείου Νίκου Παπαϊωάννου. Ο οποίος με  έγγραφό του ζήτησε  από τον Κοσμήτορα και τους Προέδρους των Τμημάτων του ΑΠΘ, τα στοιχεία των εκλεγμένων προέδρων των φοιτητικών παρατάξεων του ΑΠΘ, που ζητά το Γραφείο Γενικής Αστυνόμευσης του Αστυνομικού τμήματος Λευκού Πύργου. Το έγγραφο μάλιστα κοινοποιείται και στο Γραφείο Γενικής Αστυνόμευσης Θεσσαλονίκης. Από το παρακράτος του 1963 στο θεσμικό φακέλωμα του 2021. Κοινο σημείο. Η ίδια παράταξη στην εξουσία.

Όπως ήταν φυσικό προκλήθηκε θύελλα και ο Πρύτανης απέσυρε το έγγραφο. Όμως δεν χρειάζονταν. Η πρώτη ενέργεια έγραψε ιστορία, η δεύτερη την επιβεβαίωσε. Η απόσυρση είναι πράξη πανικού και είναι περίπου ο ίδιος πανικός που καταλάμβανε τους ….ιστορικούς χαφιέδες όταν τους έβγαζαν τα γυαλιά …
Ο Νίκος Παπαιωάννου  είναι το ίδιο πρόσωπο που μόλις αποκαλύφθηκε ότι εμβολιάστηκε πριν μήνες εκτός σειράς, αφού πρώτα διέψευσε ότι αυτό συνέβη, είπε ότι πρόκειται για συνωνυμία, στην συνέχεια παραδέχθηκε ότι το έκανε . Ήταν ο ίδιος πανικός. Είναι επίσης το ίδιο πρόσωπο που κατήγγειλε κατάληψη της Πρυτανείας όταν αυτή είχε τελειώσει .
Όμως πως είναι δυνατόν ένας καθηγητής (κτηνιατρικής) και Πρύτανης να συμπεριφέρεται με αυτόν τον φθηνό τρόπο; Η εξήγηση είναι απλή. Είναι ζήτημα προσωπικότητας. Μπορεί να έχει μια τόσο σπουδαία θεσμική θέση σε ένα μεγάλο πανεπιστήμιο, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι έχει και την προσωπικότητα που αντιστοιχεί σε αυτή τη θέση. Για πολλούς λόγους εκλέγεται κάποιος Πρύτανης. Το θέμα είναι αν τιμά την εκλογή του. Όχι είναι η απάντηση.

Η δεύτερη αρνητική εκδοχή της πράξης απορρέει σίγουρα από το γενικότερο κλίμα που προσπαθεί να επιβάλλει η κυβέρνηση στα ΑΕΙ. Ένα κλίμα χαφιεδισμού, καταστροφολογίας, ελέγχου , ενοχοποίησης των φοιτητών, μια ακροδεξιά  εκδοχή του Νόμου και της Τάξης και όχι ένα  δόγμα εκδημοκρατισμού, ανοιχτών ιδεών , ζύμωσης, αμφισβήτησης και ανάπτυξης. Κανείς δεν συμφωνεί με τη βία και την παραβατικότητα στα ΑΕΙ. Κάθε άλλο μάλιστα. Αλλά αυτή η δεξιά, το μόνο που θέλει είναι να  βεβηλώνει, να χαφιεδίζει να είναι απέναντι σε κάθε  ιδέα και πρωτοβουλία, κάθε ελευθερία και φυσικά  στην γκετοποίηση των Πανεπιστημίων. Οι αντιδράσεις της προοδευτιικής αντιπολίτευσης είναι σφοδρές, αλλά για μια ακόμη φορά το πρόβλημα , όπως και προδικτατορικά είναι πολιτικό.

Με απλά λόγια ο εν λόγω Πρύτανης είναι ένα πολιτικό φερέφωνο μιας απολιθωμένης ακροδεξιάς νοοτροπίας , κάτι σαν ελεύθερη παροχή υπηρεσιών στην κυβέρνηση μάλλον για δικούς του λόγους και όχι γιατί επιβάλλεται από τον ρόλο του. Γιατί και στα άλλα παραδείγματα που αναφερθήκαμε φαίνεται ότι αυτή είναι η προσωπικότητά  του. Δεν αρέσει στη ΝΔ να την επικρίνουν ως ακροδεξιά, ούτε ότι ιστορικά είχε παρακρατικά στοιχεία στην παράταξή της, που είναι φυσικά αλήθεια. Αλλά και η ίδια η ΝΔ, κυρίως αυτή που κυβερνά σήμερα υπό τον Μητσοτάκη, κάνει ό,τι μπορεί για να επιβεβαιώσει την ιστορική της συνέχεια.
Γιατί ο Πρύτανης είναι μόνο μια  εκδοχή αυτής της ιστορικής συνέχειας. Τις βασικές αποδείξεις τις παρέχει καθημερινά ο πρωθυπουργός, η υπουργός Παιδείας …..