Ο ΣΥΡΙΖΑ επιστρέφει στους δρόμους για να ξεκινήσει  τον πρώτο, μετά από χρόνια, πολιτικό  αγώνα με επίκεντρο το νομοσχέδιο για τα εργασιακά θέματα. Το σύνθημα που έχει επιλέξει «μητέρα όλων των μαχών» δίνει τον τόνο. Η κυβέρνηση από την πλευρά της , είναι γνωστό ότι νοιώθει αποστροφή για οτιδήποτε σχετίζεται με τους δρόμους γιατί απλώς δεν διεκδικεί τίποτα. Νομοθετεί σαν να μην υπάρχει αύριο  και θα ετοιμάζεται να απαντήσει στον ΣΥΡΙΖΑ με μια μεγάλη επικοινωνιακή καμπάνια μέσω των τηλεοπτικών σταθμών. Η συκοφάντηση του πολιτικού αγώνα είναι η πρώτη επιλογή. Θα ακολουθήσουν απειλητικά μηνύματα , αν και παρωχημένα, ότι οι διαδηλωτές θα μεταδίδουν τον κορονοϊό, θα επικαλεστεί το νόμο Χρυσοχοϊδη για τις διαδηλώσεις, θα κραδαίνει καθημερινά το δόγμα Νόμος και Τάξη, ευελπιστώντας ότι τελικά θα καταφέρει να αποσυσπειρώσει και τους εργαζόμενους και κυρίως τον ΣΥΡΙΖΑ.

Η αντιπαράθεση θα είναι μεγάλη και δυναμική. Η κυβέρνηση θα βρεθεί σίγουρα σε δύσκολη θέση, αλλά θα αμυνθεί με επίθεση , ακόμη και με βρώμικο επικοινωνιακό πόλεμο όπως συνηθίζει άλλωστε. Ποιος θα επικρατήσει είναι προς το παρόν άγνωστο. Αλλά όποιο κόμμα πάρει πόντους, μπορεί να επηρεάσει τις πολιτικές εξελίξεις στην συνέχεια γιατί η αντιπαράθεση δεν θα περιοριστεί στα εργασιακά, αλλά θα γίνει εφ όλης της ύλης.

Στον ΣΥΡΙΖΑ επικρατεί η ελπίδα ότι το κόμμα θα συσπειρωθεί και θα κερδίσει πόντους. Όχι από τις διαδηλώσεις ή τις απαντήσεις που θα δίνει στη βουλή, αλλά κυρίως από τη δέσμευση ότι αν επιστρέψει στην εξουσία θα καταργήσει το νόμο Χατζηδάκη. Όμως δεν αρκεί. Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να παρουσιάσει μια ολόκληρη λίστα με την οποία θα δεσμεύεται για ανατροπές , όχι μόνο των νέων εργασιακών νόμων, αλλά μιας σειράς πολιτικών που εφαρμόζει η κυβέρνηση, στην παιδεία, την υγεία , το ασφαλιστικό σύστημα, τις ιδιωτικοποιήσεις , τις δημόσιες επενδύσεις . Να δεσμευθεί δηλαδή σε μια νέου τύπου ανάπτυξη . Τον δρόμο τον άνοιξε και τον έδειξε ήδη το Μπάιντεν στις ΗΠΑ με τις ιστορικών μεγεθών ανατροπές που δρομολόγησε τις πρώτες εκατό ημέρες. Η επιστροφή στην συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα ανέτρεψε την στρατηγική των πετρελαϊκών κολοσσών για εξορύξεις. Το τεράστιο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων σε υποδομές , την παιδεία, την υγεία, τους ανέργους είναι πρότυπο πολιτικής προετοιμασίας πριν από τις εκλογές . Ο Μπάϊντεν δεν αλλάξει μόνο την πολιτική Τραμπ, αλλά αντιμετωπίζει, με δημοκρατία και ανάπτυξη και την αμερικανική ακροδεξιά που τουλάχιστον μέχρι τώρα δείχνει ζαλισμένη.

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μπροστά του μια τεράστια λίστα επιλογών της ΝΔ που πρέπει να ανατραπεί. Με πλήθος ερωτήσεων στη βουλή έχει αναδείξει τα προβλήματα σε όλους τους κλάδους της οικονομίας, το κοινωνικό κράτος , άρα γνωρίζει πολύ καλά τι πρέπει να κάνει. Αν το κάνει, είναι βέβαιο ότι θα ανατρέψει τις εξελίξεις και θα δημιουργηθεί ένα νέο σκηνικό .
       

Το Ταμείο Ανάκαμψης

Η κυβέρνηση θα εμφανίσει τους πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης ως μεσσιανική πολιτική προκειμένου και τους εργαζόμενους να παραπλανήσει και τους επιχειρηματίες, μικρούς  ή μεγαλύτερους να δελεάσει. Ωστόσο είναι ήδη γνωστό ότι από το Ταμείο Ανάκαμψης θα επωφεληθούν οι μεγάλοι όμιλοι κυρίως των κατασκευών και της ενέργειας. Είναι πολιτικό λάθος ο ΣΥΡΙΖΑ να παραιτηθεί από αυτή τη μάχη και να θεωρεί ότι οι αποφάσεις και τα σχέδια της κυβέρνησης δεσμεύουν την πολιτική της επόμενης κυβέρνησης. Το αντίθετο ακριβώς πρέπει να γίνει κεντρική πολιτική θέση. Ότι η επόμενη κυβέρνηση δεν δεσμεύεται από τις επιλογές της παρούσας κυβέρνησης και ότι μπορεί να αλλάξει προγράμματα. Δεν υπάρχει καμία υποχρέωση από την ΕΕ για το που και πως η κυβέρνηση θα κατευθύνει τους πόρους και δεν μπορεί να δεχθεί κάτι τέτοιο. Κατά συνέπεια, η μάχη αυτή, μπορεί να αναδείξει τις διαφορές μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ , επιλογές που έχουν σχέση με τον προσανατολισμό των πόρων και της πολιτικής, ώστε να δημιουργηθεί η αίσθηση ότι δεν πρέπει να χαθεί μια ακόμη ευκαιρία για ανάπτυξη υπέρ των πολλών και όχι των λίγων.

Αν ο ΣΥΡΙΖΑ κινητοποιηθεί αποτελεσματικά και πλαισιώσει τις αντιδράσεις με πολιτικές θέσεις , είναι βέβαιο ότι  η μονομαχία κοινωνίας – κυβέρνηση και καναλιών θα έχει θετική έκβαση για  την αξιωματική αντιπολίτευση. Αν όχι , θα πρέπει να αναρωτηθεί για την αντιπολίτευση που κάνει. Είναι ένα τεστ που ίσως κρίνει πολλά για τον ίδιο τον ΣΥΡΙΖΑ και τα επόμενα στάδια της πολιτικής του. Μέχρι στιγμής, οι ενδείξεις είναι θετικές, αρκεί οι ενδείξεις να γίνουν αποδείξεις…..