Όσο εκτεθειμένη είναι η κυβέρνηση εξαιτίας των λαθών, των παλινωδιών και των πολιτικών σκοπιμοτήτων που συχνά επικρατούν κατά την διαχείριση της πανδημίας, άλλο τόσο είναι και οι επιστήμονες της Επιτροπής  Ειδικών. Οι συσκέψεις των  επιστημόνων είναι χωρίς δημοσιότητα, αλλά τηρούνται πρακτικά. Συχνά έβγαινε προς τα έξω μια εικόνα σύγχυσης, αλλά οι επικρίσεις κατευθύνονταν προς την κυβέρνηση με το σκεπτικό , πως είτε πίεζε τους επιστήμονες, είτε έπαιρνε μόνη της κάποιες αποφάσεις . Άλλοτε, φέρεται ότι υπαγόρευε αποφάσεις. Στην πρώτη φάση της πανδημίας που τα κρούσματα ήταν ελάχιστα και η κατάσταση ελεγχόμενη, όλα πήγαν καλά. Στα επόμενα δύο κύματα , άρχισε σταδιακά να χάνεται ο έλεγχος.

Οι λοιμωξιολόγοι και άλλες ειδικότητες έκαναν καταιγιστικές εμφανίσεις στους τηλεοπτικούς σταθμούς με συνέπεια να επικρατεί μια βαβέλ. Από άποψη γνώσεων, κατάρτισης και επισήμανσης των κινδύνων, κανείς ποτέ δεν κατηγόρησε επιστήμονες ότι δεν ξέρουν ή δεν κάνουν καλά την δουλειά τους. Ούτε αμφισβητήθηκε ποτέ η επάρκειά τους. Αυτό που σταδιακά άρχισε να αμφισβητείται ήταν ο γενικός σχολιασμός, η στοίχιση κάποιων με την κυβέρνηση , ακόμη και η προπαγάνδα τους.
Όλα αυτά συνέτειναν ότι στο τρίτο κύμα της πανδημίας που εξελίχθηκε από το νέο έτος επικράτησε μια βαβέλ που συνεχίζεται.

Η αποκάλυψη πρακτικών της Επιτροπής έφερε την επιφάνεια πιέσεις και συστάσεις κυβερνητικών παραγόντων και υπουργών ώστε να εξυπηρετείται η πολιτική τους. Είδαμε εκεί ότι αρκετοί επιστήμονες  , μεταξύ των οποίων και ο Σωτήρης Τσιόδρας διαφωνούσαν, αλλά μέχρις εκεί. Η πολυγλωσσία της κυβέρνησης , η ανεκτική σχεδόν υποτακτική στάση ορισμένων επιστημόνων στα παιχνίδια της κυβέρνησης, το γεγονός ότι ουδέποτε δεν υπήρξε σχέδιο για μαζικά τεστ στον πληθυσμό  , ο τραγέλαφος εδώ και μήνες με το πώς λειτουργεί η αγορά κλπ ξεχείλισαν το ποτήρι.

Άνθρωποι πεθαίνουν , άλλοι δοκιμάζονται εκτός εντατικών ή στα σπίτια τους , άλλοι καταστρέφονται οικονομικά, οι ψυχολογικές επιπτώσεις είναι μεγάλες , κυρίως στα παιδιά και τους νέους, αλλά και τους μεγάλους σε ηλικία.
Εκ των πραγμάτων εγείρονται σοβαρά ερωτήματα. Αν ένας λοιμωξιολόγος, πνευμονολόγος, επιδημιολόγος και άλλοι με ακαδημαϊκές περγαμηνές διαφωνούσαν επί μήνες , όφειλαν να παραιτηθούν και με τον θόρυβο που θα προκαλούσαν θα ανάγκαζαν την κυβέρνηση να διορθώσει την πορεία της. Δεν είδαμε λοιπόν καμία τέτοια κίνηση. Αντίθετα, είναι επιβεβαιωμένο ότι πολλοί υπέκυψαν ή στήριξαν κυβερνητικές πολιτικές.

Πολλές φορές επικρίνουμε δικαστές, πολιτικούς, νομικούς, αστυνομικούς. Τώρα η κριτική περιλαμβάνει και τους Ειδικούς που επί για περισσότερο επί έναν χρόνο δεν έκαναν αυτό που όφειλαν να κάνουν. Να αποκαλύπτουν λάθη , παραλείψεις και πολιτικά παιχνίδια και να επιβάλλουν με το κύρος τους αλλαγές στην πολιτική υγείας , ώστε οι επιπτώσεις να περιοριστούν στο ελάχιστο. Δεν το έκαναν και έχουν ευθύνες. Δεν παραιτήθηκε κανείς, δεν αντέδρασε κανείς, δεν εναντιώθηκε κανείς , όχι πίσω από τις πόρτες, αλλά δημόσια .
Και επαναλαμβάνουμε η κριτική δεν σχετίζεται με την επιστημονική τους επάρκεια αλλά με την σιωπή ή την συμμετοχή τους σε πολιτικά παιχνίδια .
Και αυτό είναι καταδικαστέο. Όσοι λοιπόν διαφωνούν ας το κάνουν δημόσια. Έτσι θα αφυπνίσουν και θα ευαισθητοποιήσουν περισσότερους πολίτες και αυτό θα είναι για το καλό όλων. Καλοί οι τίτλοι, καλή η καριέρα, καλές οι φιλοδοξίες, όχι όμως εις βάρος του κοινωνικού συνόλου το οποίο έχουν καθήκον να υπηρετούν .