Οι εν εξελίξει επιθέσεις κατά στελεχών του Επιτελικού Κράτους είτε κατά αυτών που προέρχονται κυρίως από το ΠΑΣΟΚ του Κ. Σημίτη, είτε κατά τεχνοκρατών που δεν έχουν πρόβλημα να υπηρετήσουν οποιαδήποτε κυβέρνηση, φέρνουν και πάλι στο προσκήνιο το πολιτικό πρόβλημα του πρωθυπουργού. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης με την ίδρυση του Επιτελικού Κράτους, απέκοψε το Μέγαρο Μαξίμου από τη ΝΔ και τώρα η ΝΔ, καραμανλική, σαμαρική,  σύγχρονη ή ιστορική, αρχίζει να εκδικείται. Υπάρχει όμως ένα λεπτό σημείο που καταδεικνύει την κρίση στο εσωτερικό της κυβέρνησης και επηρεάζει την ισχύ του πρωθυπουργού. Όσο οι δημοσκοπήσεις διατηρούσαν τη ΝΔ στο 40% δεν κουνιόνταν φύλο. Λίγο οι αποτυχίες στην διαχείριση της πανδημίας, λίγο το πελατειακό κράτος, λίγο η κραυγαλέα στήριξη της παρασιτικής ολιγαρχίας άνευ όρων, η οικονομική κρίση και τα συνεχή φάλτσα πολλών υπουργών, έφεραν στην επιφάνεια όλες τις αντιθέσεις που ήταν εν υπνώσει. Η φθορά φέρνει γκρίνια, η ΝΔ αντεπιτίθεται, ο Μητσοτάκης δεν νοιώθει καθόλου καλά.

Σε όλα αυτά αν προστεθεί και η εμπλοκή του Καραμανλή στην εξωτερική πολιτική που ουσιαστικά υπαγόρευσε και την στάση του Νίκου Δένδια στην Άγκυρα, τότε έχουμε την εικόνα ενός πρωθυπουργού σε πολιτική ταραχή .
Έχει επισημανθεί ήδη από πολλούς, ότι από τις αρχές του τρέχοντος έτους, ο κ. Μητσοτάκης αδυνατεί να αναλάβει ουσιαστικές πολιτικές πρωτοβουλίες διεξόδου. Κάθε ζήτημα  που ανακύπτει, αύξηση θυμάτων από την πανδημία, ελληνοτουρκικές σχέσεις, υπόθεση Τράπεζας Πειραιώς, απευθείας αναθέσεις, υπόθεση Φουρθιώτη, ένταση στην παιδεία, αστυνομική βία, εργασιακά κλπ, αυξάνει τη φθορά της κυβέρνησης χωρίς να διαφαίνεται δυνατότητα  αναστροφής του κλίματος. Η τεχνοκρατική διοίκηση είναι υποβοηθητική της πολιτικής και υπηρετεί κάποιο σχέδιο.  Αυτό έγινε κάποιους μήνες τέλη του 2019 μέχρι την άνοιξη του 2020, αλλά από τότε , όταν άρχισε ο δεύτερος κύκλος της πανδημίας διαλύθηκε ο συνεκτικός ιστός τεχνοκρατών –κυβέρνησης.

Το πολιτικό σχέδιο αφού απέτυχε ή εν πάση περιπτώσει πέτυχε όσα πρόλαβε, η τεχνοκρατική δομή του Επιτελικού Κράτους ξέμεινε από ιδέες, πρωτοβουλίες και αναλώνεται πλέον σε μια αμυντική διαχείριση των επιθέσεων που δέχεται κατά κύματα, όχι μόνο από την αντιπολίτευση , αλλά σχεδόν από τους πάντες σε αυτή τη χώρα, πλην των ολιγαρχών. Πλέον η κυβέρνηση με τις αμέτρητες τροπολογίες και τον καταιγισμό νομοσχεδίων εξυπηρετεί συμφέροντα που την αποκόβουν όλο και περισσότερο από την κοινωνία. Οι διεργασίες που συντελούνται στο εκλογικό σώμα είναι σίγουρα μεγάλες και η έκφρασή τους είναι εκ των πραγμάτων περιορισμένη , καθώς προέχει η προστασία του βιοτικού επιπέδου, η αντιμετώπιση των προβλημάτων, η υγεία. Αυτό όμως κάποια στιγμή, θα κάνει τον κύκλο της και τα προβλήματα , μόλις βγουν στην επιφάνεια θα ενισχύσουν το αντικυβερνητικό κλίμα.
        

Μπρος γκρεμος και πισω ρέμα

Είναι υποχρεωμένος ο πρωθυπουργός από τα ίδια τα γεγονότα κάποια στιγμή να πάρει κάποιες αποφάσεις. Πρώτον να λειάνει την αντίθεση ΝΔ-Επιτελικού Κράτους και να αποσείσει την κατηγορία ότι συγκυβερνά με το ΠΑΣΟΚ του Κ. Σημίτη. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με ανασχηματισμό. Αν όμως θελήσει να ενισχύσει το ΝΔημοκρατικό προφίλ της κυβέρνησης θα δυσαρεστήσει πολλά οικονομικά συμφέροντα που έχουν επενδύσει στο Επιτελικό Κράτος. Γεραπετρίτης, Σκέρτσος, Πελώνη, Τσακλόγλου και πολλοί ακόμη είναι ήδη στο στόχαστρο για διαφορετικούς λόγους με κυριότερο ότι δεν είναι ΝΔ. Αν λοιπόν ο κ. Μητσοτάκης φέρει τη ΝΔ στο Μέγαρο Μαξίμου, ναι μεν θα  ικανοποιήσει κάπως το κομματικό ακροατήριο, αλλά η ταυτότητα της κυβέρνησης θα αλλάξει και ενδεχομένως τα ακροδεξιά στοιχεία να βρουν πρόσφορο έδαφος να ανεβάσουν την ένταση, είτε εντός , είτε εκτός της κυβέρνησης .

Δεύτερον ο πρωθυπουργός οδεύει σε μια νέα σύνοδο κορυφής της ΕΕ τον Ιούνιο αλλά αυτή τη φορά με προβλήματα που δεν είχε. Μέχρι τώρα διαχειρίζονταν την εικόνα και τις φωτογραφίες των συνόδων κορυφής. Τώρα θα πάει στις Βρυξέλλες υπό τους ήχους των δηλώσεων Δένδια στην Άγκυρα, άρα θα πιεστεί για σκληρή γραμμή έναντι της Τουρκίας. Επίσης θα πρέπει να ικανοποιήσει και τους πρώην πρωθυπουργούς Καραμανλή και Σαμαρά , άρα δεν μπορεί να δρομολογήσει πλέον τον διάλογο με την Τουρκία, τουλάχιστον με την μορφή που είχε μέχρι πριν από λίγες ημέρες. Οπότε είναι εγκλωβισμένος και στην εσωτερική και την εξωτερική πολιτική και υπό αυτή την οπτική μόνο με πρωτοβουλίες διεξόδου μπορεί να αντιδράσει , πράγμα που δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα.  

Κενό στην πολιτική στην υπάρχει. Είναι βέβαιο όμως ότι οι εξελίξεις στο κυβερνητικό –κομματικό στρατόπεδο της ΝΔ  θα επιδράσει σε όλα τα κόμματα με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Και με βάση αυτή την πραγματικότητα θα πορευθούμε το επόμενο διάστημα, μάλλον εν μέσω εντάσεων. Και εντός και εκτός. Κάτι πρέπει να αλλάξει στη χώρα και σύντομα. Αλλιώς θα βουλιάξει στην ακινησία της και στην αδυναμία της κυβέρνησης . Οπότε μας περιμένει θερμή άνοιξη και ίσως, καυτό καλοκαίρι….