Του Σωτήρη Σιδέρη

Ζωσμένος από προβλήματα και με το Επιτελικό Κράτος να αδυνατεί να  αποβάλλει την τεχνοκρατική δομή και λειτουργία του και  να αναλάβει πρωτοβουλίες , ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης αναζητεί ένα νέο κυβερνητικό αφήγημα. Ο Αλέξης Τσίπρας βλέποντας την ραγδαία κυβερνητική φθορά , αναζητεί με καλύτερους όρους , ένα νέο σύνθημα.  Κάθε πρόβλημα μικρής  ή μεγαλύτερης έντασης,  αποκαλύπτει όχι μόνο διαχειριστική ανεπάρκεια ,  της κυβέρνησης, αλλά και το βαθύ πολιτικό πρόβλημα . Τα κατά συρροή αντικοινωνικά νομοσχέδια που ψήφισε έρχονται στο προσκήνιο και απέναντι σε μια αρνητικά φορτισμένη κοινωνία που αντιδρά. Τα συνεχή διαγγέλματα του κ. Μητσοτάκη δείχνουν ακριβώς την αποστειρωμένη αντίληψη που ο ίδιος καλλιέργησε για τις σχέσεις του με την κοινωνία,. Αυτό επιβεβαίωσε σε μεγάλο βαθμό και η στάση του στη Βουλή,καθώς πολλές φορές ο Αλέξης Τσίπρας τον εξέθεσε πολιτικά και ιδεολογικά . Οι απαντήσεις του πρωθυπουργού έδειχναν άνθρωπο με απολιθωμένες αντιλήψεις περί δικαιωμάτων  και κράτους δικαίου. 

Η αμυντική του στάση στην κριτική που δέχεται για την πανδημία, την παιδεία, την υγεία την οικονομία και  το κράτος δικαίου, αλλά  και ζητήματα πολιτικής ηθικής μετατράπηκε σε καθήλωση. Ταυτόχρονα το νέο σκηνικό, έχει  προκαλέσει αναβρασμό στον ΣΥΡΙΖΑ που βλέπει φως στο βάθος του τούνελ και αναδιατάσσει τις δυνάμεις του. Και ο Μητσοτάκης και ο Τσίπρας εκ των πραγμάτων αναζητούν ένα νέο αφήγημα, αλλά με διαφορετική οπτική. Ο πρωθυπουργός για να αναχαιτίσει την ραγδαία φθορά του και να επανέλθει με θετικούς όρους στην πολιτική αντιπαράθεση και ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ αναζητεί ένα νέο σύνθημα για μα πλαισιώσει ένα νέο ελπιδοφόρο και θετικό αφήγημα επανάκαμψης σε τροχιά ανόδου ή και νίκης.
       

Ιδεολογική περιχαράκωση

Ένα από τα πλέον αρνητικά στοιχεία του πρωθυπουργού , είναι ότι αδυνατεί να συλλάβει το εύρος και την δυναμική των νέων κινημάτων , από τα οποία επωφελείται ήδη ο ΣΥΡΙΖΑ. Δεν πρόκειται για αριστερά κινήματα όπως το  κράτος δικαίου και το  γυναικείο κίνημα, αλλά εξελίσσονται σε προοδευτικά, καθώς τα συντηρητικά κόμματα εμφορούνται από  «κινηματοφοβία», με συνέπεια να τα κερδίζουν τα αριστερά κόμματα, όπως στις ΗΠΑ το Δημοκρατικό Κόμμα.  
Οι δεξιοί στην Ελλάδα, όπως και οι Ρεμπουμπλικάνοι στις ΗΠΑ νομίζουν ότι η γη κατοικείται μόνο από τους ίδιους και αδυνατούν να αναπροσαρμόσουν την πολιτική τους, να γίνουν πιο ευαίσθητοι κοινωνικά, να μιλήσουν με όρους κοινωνικής και οικονομικής δικαιοσύνης. Πρόκειται για μια ιδεολογική περιχαράκωση με το βλέμμα στραμμένο στην ακροδεξιά δεξαμενή που νομίζουν ότι είναι ανεξάντλητη.

 Στο διάγγελμά του για τα επεισόδια στη Νέα Σμύρνη ο Έλληνας πρωθυπουργός φέρθηκε ακριβώς όπως φέρονταν ο Τραμπ στα αλλεπάλληλα επεισόδια βίας των Αμερικανών αστυνομικών κατά πολιτών. Δεν κατηγορούσε ποτέ την αστυνομία και το κίνημα φούντωνε και αποτέλεσε σημαντικό παράγοντα της εκλογικής νίκης του Μπάιντεν. Το κράτος δικαίου όμως είναι μια κεντρική πολιτική υπόθεση που δεν μπορεί να αφεθεί στα χέρια και τα γκλομπ αστυνομικών. Και τώρα ο Μητσοτάκης «εισπράττει» μια κρίση την οποία αδυνατεί να αντιμετωπίσει γιατί δεν μπορεί να αναδιαμορφώσει το δόγμα Νόμος και Τάξης . Για να γίνει αυτό πρέπει να απομακρυνθεί ο Χρυσοχοϊδης, να αλλάξει ο νόμος για την αστυνομία στα ΑΕΙ, να αλλάξει ο νόμος για τις διαδηλώσεις. Κάτι που δεν θα κάνει.
Στην οικονομία τα προβλήματα χρέους, ανάπτυξης, οι επιπτώσεις της πανδημίας, η πολιτική ανισοτήτων, η διαρκής κρίση του ασφαλιστικού , οι ιδιωτικοποιήσεις φαντάζουν σαν τον Όλυμπο.

Ο πρωθυπουργός και οι συνεργάτες του, προσπάθησαν να ιδεολογικοποιήσουν την αμυντική τους πολιτική επιτιθέμενοι συχνά με άναρθρες κραυγές, είτε για την κριτική στην Ικαρία, είτε για τα δώρα στον ιδιωτικό τομέα, είτε για τα δώρα στα ιδιωτικά κολλέγια , είτε γιατί ο κόσμος οργίζεται επειδή αδυνατεί να τα βγάλει πέρα. Απέτυχαν παταγωδώς. Όπως απέτυχαν να μετακυλίσουν την ευθύνη στον ΣΥΡΙΖΑ για κάθε πρόβλημα και …καιρικό φαινόμενο .

Εκ των πραγμάτων ο πρωθυπουργός βρίσκεται εγκλωβισμένος στα ιδεολογικά αδιέξοδα που ο ίδιος δημιούργησε. Πρώτον, απέκοψε το κόμμα από την κυβέρνηση και τώρα δεν έχει δυνάμεις να αναζωπυρώσουν τον πολιτικό σχεδιασμό. Νέες ιδέες , που αποτελούν την κινητήριο δύναμη της πολιτικής δεν παράγονται και οι τεχνοκράτες ξέρουν πώς να «σκοτώνουν» τις ιδέες. Τρίτον. Οι πολλαπλές εξαρτήσεις του πρωθυπουργού και της ΝΔ εμποδίζουν την ανάπτυξη νέων πολιτικών καθώς τα συμφέρονταν έχουν την δική τους ατζέντα που δεν θέλουν να αλλάξει. Τέταρτον, τα μεγάλα ζητήματα που άνοιξε τελευταία η κυβέρνηση η παιδεία, η υγεία, το δόγμα Νόμος και Τάξη και το κράτος δικαίου, αποτελούν εκ των πραγμάτων προνομιακός χώρος δράσης του ΣΥΡΙΖΑ . Ήταν θέμα χρόνου και συνθηκών να αλλάξει το σκηνικό και αυτή η αλλαγή θα συνεχιστεί.
       

Ο ΣΥΡΙΖΑ και το ηθικό πλεονέκτημα

Στον ΣΥΡΙΖΑ επανέρχεται η πολιτική συζήτηση. Οι κομματικές δυνάμεις με ανεβασμένο ηθικό αρχίζουν να ξαναβλέπουν με νέους όρους την πολιτική συζήτηση και δράση. Αλλά όλοι γνωρίζουν ότι το 2021 δεν είναι 2014, και ούτε πρόκειται να γίνει. Για τους λόγους αυτούς η προγραμματική συζήτηση θα ενταθεί το επόμενο διάστημα. Το κλίμα στο εσωτερικό του κόμματος θα «σιδερωθεί» καθώς αναπτερώνεται το ηθικό και μια νέα τάξη πραγμάτων. Είναι όμως προφανές ότι η αξιωματική αντιπολίτευση δεν έχει ακόμη επιλύσει σοβαρά ζητήματα προγραμματικών θέσεων και κατευθύνσεων. Αν δηλαδή θα είναι δύναμη συνέχειας στην πολιτική της ΝΔ ή ανατροπής αυτής της πολιτικής. Αν θα διακηρύξει μικροδιορθώσεις ή ότι είναι δύναμη αλλαγής. Αν θα συνεχίσει να ιδιωτικοποιεί το κράτος, ή θα το ενισχύσει για να υπηρετήσει την κοινωνία, την ανάπτυξη, τη δημοκρατία. Αν θα εκδημοκρατίσει την ΕΛ.ΑΣ, αν έχει σχέδιο να περιορίσει και να αμβλύνει τις ανισότητες ή θα εξυπηρετεί συμφέροντα.
Με απλά λόγια ο ΣΥΡΙΖΑ αναζητεί ένα ισχυρό σύνθημα που να συμπυκνώνει την επιστροφή της Αριστεράς στην πολιτική ζωή, με νέους όρους , με σύγχρονο λόγο με καινονομία, αλλά και με σεβασμό στις ιδεολογικές του κολώνες. Ότι είναι παράταξη που θα στηρίξει τους αδύνατους, τη δικαιοσύνη, τη δημοκρατία, την ανάπτυξη και θα είναι αμείλικτη στην διαφθορά, την διαπλοκή, τον παρασιτισμό και θα αποδείξει ότι δικαίως έχει και διατηρεί το ηθικό πλεονέκτημα.