Ήταν μια προδιαγεγραμμένη ήττα της Ελλάδας με την υπογραφή της ΝΔ. Στη Βουδαπέστη, στη Βιέννη, το Βερολίνο και στο γραφείο της Λεπέν, ανοίγουν σαμπάνιες στην υγεία του εθελοντή συνοριοφύλακα της Ευρώπης. Της κυβέρνησης της ΝΔ, που για μια ακόμη φορά αποδείχθηκε ανεπαρκής να υπερασπιστεί τα αυτονόητα συμφέροντα της χώρας και την ισότιμη συμμετοχή της στους θεσμούς της ΕΕ. Η νέα ατζέντα της ΕΕ για το μεταναστευτικό είναι μια απαράδεκτη παραλλαγή του ΔουβλίνουΙΙ  που εγκαταλείπει την ιδέα της υποχρεωτικής ποσόστωσης υποδοχής προσφύγων και την αναλογική αποδοχή αιτήσεων ασύλου. Υποχρεωτική είναι μόνο η φύλαξη των συνόρων.  Για μια ακόμη φορά ο  η Ελλάδα που έχει απέναντί της μια Τουρκία που εκβιάζει και απειλεί δεν διεκδίκησε ουσιαστικά τίποτα.

Ας σημειωθεί ότι ο αντιπρόεδρος της Επιτροπής και  Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Προώθηση του Ευρωπαϊκού Τρόπου Ζωής, είναι αυτός που υποτίθεται θα έδινε τη μάχη για να αποδείξει ότι το νέο χαρτοφυλάκιο δεν υπέκρυπτε την αποδοχή της ακροδεξιάς ατζέντας από την ΕΕ , όπως με σφοδρότητα επικρίθηκε όταν ανακοινώθηκε. Τελικά όμως οι φόβοι επιβεβαιώνονται και ο κ. Σχοινάς δεν είναι τίποτα παραπάνω από ένα θεσμικό εργαλείο που προωθεί αυτό ακριβώς που ανησυχούσε δημοκρατικά και κοινωνικά κινήματα. Την ακροδεξιά ατζέντα τυλιγμένη σε ψεύτικες και υποκριτικές διακηρύξεις περί της υπεράσπισης των αξιών της Ευρώπης. Μόνο που η Ευρώπη οικοδομήθηκε στην ιδέα της αλληλεγγύης και της δημοκρατίας και αν πάψει να τις υπερασπίζεται θα πάψει και να υπάρχει, τουλάχιστον όπως την ήθελαν οι οραματιστές της.


Η Ουγγαρία , η Αυστρία, η Τσεχία, η Πολωνία, η Σλοβακία και στο παρασκήνιο το Βερολίνο, δεν επιθυμούν να δεχτούν πρόσφυγες με δίκαιη αναδιανομή . Σύμφωνα με τις νέες προτάσεις, της Κομισιόν,  επιτρέπεται στα κράτη - μέλη της Ε.Ε. να επιλέξουν αν θα δεχθούν πρόσφυγες ή αν θα αναλάβουν την ευθύνη για επιστροφές στις χώρες καταγωγής τους όσων απορρίφθηκαν οι αιτήσεις ασύλου.
Ουσιαστικά μιλάμε για  μια ισοπεδωτική εκδοχή των διακηρύξεων περί αλληλεγγύης και ενώ περίσσεψαν τα δάκρυα για τη Μόρια.  Έτσι και πάλι, οι χώρες πρώτης υποδοχής θα συνεχίσουν να  σηκώνουν  το κύριο βάρος της προσφυγικής κρίσης, αφού θα επαφίεται στην καλή θέληση χωρών της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης να φιλοξενήσουν κάποιους από τους χιλιάδες εκτοπισμένους που φτάνουν κυρίως στις ακτές της Ελλάδας και της Ιταλίας.
Ένα ακόμη διαπραγματευτικό μέτωπο κατέρρευσε. Η κυβέρνηση έκανε τα πάντα για να μην πιέσει , να μην διαπραγματευθεί. Χωρίς σχέδιο και στρατηγική , η Ελλάδα θα συνεχίσει έρμαιο των διαθέσεων της Τουρκίας , η οποία θα συνεχίσει να διαπραγματεύεται με την ΕΕ και κυρίως τη Γερμανία και την ομάδα Βίζεγκραντ, αδιαφορώντας για το τι λέει η Αθήνα, αφού θα την παρακάμπτει . Έτσι , αντί η ελληνική κυβέρνηση να στραφεί προς την Τουρκία και να διαπραγματευθεί μαζί της το μεταναστευτικό και με κοινές θέσεις να διαπραγματευθούν με την ΕΕ, τώρα και πάλι η Άγκυρα θα διαπραγματευθεί με το Βερολίνο μια νέα συμφωνία, ερήμην της Ελλάδας.
Είναι πολύ βαρύ να νοιώθει κανείς ότι η χώρα του περιφρονείται στο διεθνές πεδίο. Βαρύ και ασήκωτο για την αξιοπρέπεια ενός λαού που θέλει μια κυβέρνηση που να συμπεριφέρεται ως ισότιμος εταίρος και όχι ως παρίας.
Δυστυχώς, είκοσι χρόνια μετά το Δουβλίνο, η εικόνα της Ελλάδας μοιάζει όχι απλώς στάσιμη, αλλά τραγικά ανίκανη να ανεβάσει το ηθικό του λαού και να γίνεται σεβαστή από φίλους και εχθρούς. Οι οξύτατες αντιδράσεις κομμάτων  και διεθνών οργανώσεων και κινημάτων κατά της κυβέρνησης και της ΕΕ, δεν θα πτοήσουν το δυτικό σύστημα που θυμίζει οχυρό όταν υπερασπίζεται τα συμφέροντά του. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να υπάρξουν και να γίνουν και πιο έντονες. Μόνο την δημοκρατική πίεση φοβούνται….