του Σπύρου Σουρμελίδη

Η κυβέρνηση και ο τραπεζικός κόσμος  είναι ικανοποιημένοι που επιτέλους πέρασαν οι τράπεζες αυτόν τον δύσκολο κάβο, τους ελέγχους αντοχής. Έχουμε λόγους όμως να χαιρόμαστε και οι υπόλοιποι;  Πάντα εξαρτάται από ποια όχθη βρίσκεσαι. Οι πανηγυρισμοί της κυβέρνησης θα φανεί αν είναι πρόωροι, γιατί περιμένουμε δύο κινήσεις να ακολουθήσουν μετά τους ελέγχους αντοχής:
1.Την παροχή ρευστότητας προς την πραγματική οικονομία, αφού σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία υπάρχει πλεόνασμα (ή μαξιλάρι) 7 δις ευρώ.
2.Το ξεκαθάρισμα των βιβλίων των Τραπεζών, ώστε να φανεί ποια θα είναι και η περαιτέρω βοήθεια προς την χειμάζουσα ελληνική οικονομία.

Μετά τα stress tests έρχονται κρίσιμες ενέργειες οι οποίες λογικά θα πρέπει να αποσαφηνίσουν και την κατάσταση στην  αγορά αλλά και να δείξουν ποια πολιτική ακριβώς ακολουθεί η κυβέρνηση.
Όπως είπαμε πάντα εξαρτάται σε ποια όχθη βρίσκεσαι.

Αν είσαι στην όχθη κυβέρνησης-τραπεζών:

1.Αφού λοιπόν οι 4 συστημικές τράπεζες  έχουν τα αναγκαία κεφάλαια ήρθε η ώρα να ρίξουν ρευστότητα στην αγορά. Ταυτοχρόνως και η κυβέρνηση έχει κάθε λόγο να πιέσει τις τράπεζες να δώσουν ρευστότητα στην αγορά.
2. Μένει όμως και μια ακόμα εκκρεμότητα, η διαχείριση των κόκκινων δανείων και το ξεκαθάρισμα των βιβλίων (της πραγματικής θέσης) των τραπεζών. Πόσα δηλαδή από τα χρεωστούμενα περιμένουν να εισπράξουν τα επόμενα χρόνια, πόσα θεωρούνται χαμένα ή σε ποιες περιπτώσεις θα γίνει κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων.
3. Εκκρεμεί επίσης το θέμα της πώλησης ενός μέρους των δανείων που έχουν στα βιβλία τους οι τράπεζες (κόκκινα η εξυπηρετούμενα δεν έχει σημασία) σε funds σε άλλες τράπεζες ή σε χρηματιστηριακές εταιρίες.

Αν είσαι στην όχθη του πολίτη – επιχειρηματία, ειδικά του δανειολήπτη:

1. Περιμένεις την ρύθμιση για τα κόκκινα δάνεια.
2. Αν δεν πληρώνεις, τότε η τράπεζα πρέπει να ξεκαθαρίσει την σχέση σας. Η μπαίνει στην επιχείρηση (αλλάζει διοίκηση, πουλάει περιουσιακά στοιχεία, κάνει αναδιαρθρώσεις κλπ) ή σου παίρνει το σπίτι, το οικόπεδο, ή ότι άλλο βρει.
3. Περιμένεις φυσικά να δεις αν υπάρχει ελπίδα να αναδιαρθρωθεί το χρέος σου, ώστε να μπορέσεις να συνεχίσεις τη δουλειά σου ή αν θα τα χάσεις όλα.  Κι όλα αυτά σε συνδυασμό με το χρέος προς το δημόσιο.

Υπάρχει και μια ακόμα υποκατηγορία: αυτή των ισχυρών, αυτών που χρωστάνε πολλά αλλά δεν πληρώνουν, αφού έχουν την ανοχή των κυβερνήσεων.

Μένει αν δούμε ποια θα είναι η συμπεριφορά των τραπεζών προς αυτή την…ιδιαίτερη κατηγορία επιχειρηματιών. Ο χειρισμός δεν είναι μόνο οικονομικός, μπορεί αν είναι και πολιτικός. Γιατί μιλάμε γι αυτούς που ως τώρα μπορούσαν να χρωστάνε χωρίς να πληρώνουν. Μόνο που οι πιέσεις ακόμα και των δανειστών για το ξεκαθάρισμα και αυτών των δανείων, είναι μεγάλη.(Εκεί φτάσαμε , οι δανειστές να πιέζουν για ένα κάποιο ξεκαθάρισμα).

Οι πανηγυρισμοί λοιπόν είναι ως συνήθως πρόωροι. Ο δρόμος προς την διευθέτηση των προβλημάτων της ελληνικής οικονομίας είναι μακρύς και θα συνεχίσει να αφήνει πίσω του πολλά θύματα, πολλές «νεκρές»  επιχειρήσεις κυρίως μικρομεσαίες και μεσαίες.