Η Τουρκία έχει και πάλι μπροστά της τον περιστασιακό «σύμμαχο» της, την Ρωσία. Μετά τα μέτωπα της Συρίας οι τουρκικές δυνάμεις που στηρίζουν την κυβέρνηση της Τρίπολης του αλ Σάρατζ, βρίσκουν απέναντι τους τα ρωσικά Mig-29 και τα Σουχόι Su-24, στο πλευρό του στρατηγού Χαφτάρ. Η μερική υποχώρηση των δυνάμεων του Χαφτάρ , από την περίμετρο της Τρίπολης, προκάλεσε  την αντίδραση της Μόσχας και της Αιγύπτου που στηρίζουν τον Χαφτάρ. Πριν από λίγες μέρες μάλιστα σκοτώθηκε (δολοφονήθηκε;) και ο αρχηγός των μυστικών υπηρεσιών της κυβέρνησης Σάρατζ, Αμπντούλ Καντέρ Αλ Τουχάμι ο οποίος θεωρείται ο αρχιτέκτονας της προσέγγισης του πρωθυπουργού Φαγέζ Αλ Σαράζ και της κυβέρνησης της Τρίπολης προς την Τουρκία και προσωπικά προς τον Ταγίπ Ερντογάν.

Οι εξελίξεις αυτές εξετάσθηκαν στην έκτακτη σύσκεψη του  Ερντογάν με τους επιτελείς των ενόπλων δυνάμεων, στην Κωνσταντινούπολη.
Στην σύσκεψη εκτός από τα όσα συμβαίνουν στην Λιβύη, εξετάσθηκαν και οι εξελίξεις στα μέτωπα της Συρίας, όπου επίσης ο πραγματικός αντίπαλος του Ερντογάν είναι ο Πούτιν.
Ο Ερντογάν ήθελε να δείξει δημοσίως ότι επιλαμβάνεται των όσων συμβαίνουν στα πολεμικά μέτωπα και γι αυτό η σύσκεψη με τους επιτελείς και τους υπουργούς πραγματοποιήθηκε δια ζώσης και όχι με τηλεδιάσκεψη.
Τις επόμενες μέρες θα φανεί η αντίδραση ή καλύτερα οι δυνατότητες αντίδρασης των Τούρκων που στηρίζουν τις λιγοστές δυνάμεις του Σάρατζ με μισθοφόρους ( της εταιρίας Sadat) και κυρίως με αεροπλάνα και drones. Η στήριξη αυτή έφερε ως αποτέλεσμα το να χαλαρώσει ο κλοιός του Χαφτάρ γύρω από την Τρίπολη.
Τώρα μετά την ορατή παρέμβαση των Ρώσων με αεροπορικές δυνάμεις (οι οποίοι έτσι κι αλλιώς στηρίζουν τον Χαφτάρ με τους μισθοφόρους της  Wagner) η ισορροπία μπορεί ν αλλάξει και πάλι. Και αυτό είναι κάτι που ανησυχεί τον Ερντογάν.

Η τουρκορωσική αντιπαράθεση

Τα γεγονότα στην Λιβύη δείχνουν ότι η λυκο- συμμαχία Τουρκίας-Ρωσίας δεν μπορεί να αντέξει για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ειδικά τώρα που ο Ερντογάν αντιμετωπίζει εντονότατα οικονομικά προβλήματα , έχει καλές σχέσεις με τον Τράμπ και ελπίζει να βελτιώσει τις τουρκο-αμερικανικές σχέσεις. Ο πόλεμος είναι ακριβό σπορ –πόσο μάλλον αν έχεις μέτωπα στην Συρία στην Λιβύη και στην θάλασσα- και αυτό στοιχίζει υπερβολικά στην τουρκική οικονομία. Μπορεί το χρέος  να μην είναι μεγάλο αλλά η Τουρκία έχει πρόβλημα ρευστότητας και συναλλαγματικών αποθεμάτων. Γι αυτό και η πίεση είναι μεγάλη και δημιουργεί κινδύνους.
Σκέφτεται λοιπόν να τα ξαναβρεί με τους δυτικούς από την ώρα μάλιστα που η Ρωσία δεν αλλάζει την στρατηγική  της επιστροφής και στην Συρία και στην Λιβύη. Και στα δύο αυτά μέτωπα ο Ερντογάν είναι επιτιθέμενος και κατά του Ασαντ και κατά του Χαφτάρ.
Έτσι ο Ερντογάν θυσιάζει στρατηγούς που τον στήριξαν, όπως τον  υποναύαρχο Τζιχάτ Γιαϊτζί, που θεωρείται εμπνευστής του τουρκολιβυκού συμφώνου. Εκτός αυτών όμως ο Γιαϊτζί , είναι και από τους αξιωματικούς που στήριξαν τον Ερντογάν μετά το πραξικόπημα του 2016.
Πριν από τον Γιαϊτζί , ο Ερντογάν «έφαγε» και άλλους δικούς του, που δεν ήταν πλέον προσανατολισμένοι προς το ΝΑΤΟ.
Ολ αυτά τα γνώριζαν και οι Αμερικανοί και οι Ρώσοι. Δεν είναι τυχαία και η πρόσφατη συζήτηση για τις σχέσεις Τουρκίας-Ρωσίας σε ημερίδα που διοργάνωσε το ατλαντικό Ινστιτούτο «Γερμανικό  Σχέδιο Μάρσαλ» και την οποία παρουσίασε το Omegapress.
Και φυσικά δεν είναι τυχαία και η αντίδραση της Μόσχας στη Λιβύη, από την ώρα που ο Ερντογάν προσπαθεί να γυρίσει και πάλι  το χαρτί και να τα βρει με την Ουάσιγκτον.

Το ξέσπασμα στο Αιγαίο

Η πρώτη άμεση αντίδραση της Άγκυρας για να δείξει ότι αντέχει όλες τις αντιπαραθέσεις και προχωρά στα σχέδια της ήταν ένα ακόμα μπαράζ παραβιάσεων και παραβάσεων πάνω από το Αιγαίο. Δύο ζεύγη τουρκικών F-16 που εισήλθαν στο FIR Αθηνών χωρίς να καταθέσουν σχέδιο πτήσης πέταξαν πάνω από τους Λειψούς 5 φορές, τους Αρκιούς 2 φορές, την Πάτμο, τις Οινούσες, το Αγαθονήσι, τις ανατολικές ακτές της Χίου, την Παναγιά και επαναλαμβανόμενα πάνω από τη Λέσβο και τη Λήμνο, από τις 13:59 έως τις 15:20.