Η  αποκάλυψη  ότι το ελληνικό δημόσιο είχε προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας κατά της απόφασης του Εφετείου που δικαίωνε (και αποζημίωνε) τις οικογένειες  των θυμάτων της Marfin, ήρθε να ξεγυμνώσει την υποκρισία της κυβέρνησης. Η προσφυγή κατά της δικαίωσης των οικογενειών των θυμάτων έγινε τον Νοέμβριο του 2019, δηλαδή επι κυβερνήσεως του κ. Μητσοτάκη. Και η διαδικασία συνεχίστηκε και τον Μάρτιο του 2020. Οπότε τίθεται  το ερώτημα: Πότε ακριβώς συγκινήθηκαν οι κυβερνητικοί παράγοντες; Και κυρίως πότε ασχολήθηκαν με το θέμα, με την υπόθεση, με τις οικογένειες των θυμάτων;

Προφανώς όταν αποφάσισαν ότι είναι μια ωραία ευκαιρία να φανεί η ευαισθησία της κυβέρνησης. Αλλά και όταν αποφάσισαν ότι είναι μια ακόμα ευκαιρία να κατηγορήσουν τον ΣΥΡΙΖΑ , ότι είναι ανακατεμένος με την φασαρία και την τρομοκρατία. Μόνο που ξέχασαν να ρωτήσουν τουλάχιστον  το στοιχειώδες: «Ρε παιδιά που βρίσκεται αυτή η υπόθεση που μας συγκίνησε;». Αλλά το μυαλό τους το είχαν στην προετοιμασία …της εκδήλωσης. Όχι στην ουσία. Όχι στο δράμα των ανθρώπων.  Ήρθε λοιπόν η αποκάλυψη για να δείξει τι ακριβώς συμβαίνει. Οπότε ο κ. Μητσοτάκης έκανε μια ωραία κωλοτούμπα και δήλωσε ότι το δημόσιο αποσύρεται από την προσφυγή στο ΣτΕ. Μόνο που η εκ των υστερών απόσυρση δεν αναιρεί την …ευαισθησία του Νοεμβρίου ή του Μαρτίου.

Τότε και τώρα 

Υπάρχει κα κάτι ακόμα, οι αόριστες κατηγορίες κατά της Αριστεράς και τώρα ειδικότερα κατά του ΣΥΡΙΖΑ. Τότε όμως (Μάιος του 2010) στο στόχαστρο ήταν το ΚΚΕ και όχι ο ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί πολύ απλά τότε το ΚΚΕ ήταν το τρίτο κόμμα στη Βουλή με 7,5%, ο ΛΑΟΣ του Καρατζαφέρη το τέταρτο με 5,63% και τελευταίος ο ΣΥΝ με 4,6%. Τώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αξιωματική αντιπολίτευση, η ΝΔ κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ ως τον εκπρόσωπο της …αριστερής βίας. 

Τότε το βράδυ της 5ης Μαΐου 2010 , μετά τα θλιβερά γεγονότα στην Σταδίου, ο Αλέξης Τσίπρας μιλώντας στη Βουλή, δεν είχε απλώς καταδικάσει την βία, είχε μιλήσει για τον κίνδυνο της διχόνοιας που επιδιώκεται, αναφερόμενος και στα τότε γεγονότα (χρεοκοπία, ψήφιση πρώτου Μνημονίου κα).  Αναλύοντας τον μεγάλο κίνδυνο που αντιμετωπιζε η χώρα και εξαιτίας όσων επέλεξαν το δρόμο της βίας, και οι οποίοι μένουν ως τώρα στο σκοτάδι.
Είναι απολύτως υποκριτικά και διχαστικά τα όσα επιδιώκει η κυβέρνηση. Είναι πάνω απ όλα επικίνδυνα.