του  Σπύρου  Σουρμελίδη

Η Ελλάδα έχει μεγάλη εμπειρία από …σκάνδαλα. Μια από τις αιτίες της χρεοκοπίας αλλωστε ήταν η ανοχή στα σκάνδαλα, ήταν η ευκολία με την οποία το πολιτικό σύστημα,  (δυστυχώς) και η κοινωνία, «χώνευαν» , ξεπερνούσαν, τα σκάνδαλα.
Για τους συνεπείς παρατηρητές των πολιτικών πεπραγμένων στις τελευταίες δεκαετίες, δεν κάνει μεγάλη έκπληξη το γεγονός ότι και τώρα  έχουμε ήδη οσμές σκανδάλων, προσπάθειες σκανδαλώδεις που μπορεί να γίνουν και σκάνδαλα. Εν μέσω πανδημίας, την ώρα της αγωνίας για την επομένη και τον άρτο τον επιούσιο, η συνήθεια δεν σταματά.

Εφ όσον κυκλοφορεί χρήμα- και ας μην είναι όσο ήταν στο παρελθόν- εφ΄ όσον υπάρχουν συναλλαγές, εφ΄  όσον  το δημόσιο κάτι θα πληρώσει και κάποιος ή κάποιοι θα πάρουν τη δουλειά, γιατί να μην βγει και ένα γερό «χαρτζιλίκι». Βλέπουμε λοιπόν βιασύνη απ΄ ευθείας αναθέσεων, δουλειές που πρέπει να στηθούν εν μία νυκτί, για να μην χαθεί η ευκαιρία. Βλέπουμε προσαρμογή διαδικασιών ώστε να προκύψουν μεσάζοντες από τους οποίους θα μοιραστεί και το «χαρτζιλίκι». Και αν ακόμα δεν προκύψει άμεσα κάποιο «χαρτζιλίκι», προκύπτουν σχέσεις υποχρέωσης. Κάποιοι θα χρωστάνε σε κάποιους και στην επόμενη φάση  το «χρέος» θα πληρωθεί.
Η σχετική έκπληξη δεν αφορά την ύπαρξη σκανδάλων ή την διάθεση κάποιων να βγάλουν το κάτι τις, διότι όπως είπαμε αυτό είναι σχεδόν αναμενόμενο –όχι φυσικά και αποδεκτό.
Το εκπληκτικό είναι η ετοιμότητα να στηθούν οι δουλειές εν μία νυκτί. Απαιτείται ένας κάποιος «επαγγελματισμός». Απαιτείται και κάτι ακόμα σημαντικότερο: Ένα δίκτυο.
Φάνηκε λοιπόν και μέσα στην πανδημία ότι υπάρχει και ο «επαγγελματισμός» και το δίκτυο. Και πρέπει να πούμε ότι η μεγαλύτερη μάχη την προηγούμενη δεκαετία, την δεκαετία της χρεοκοπίας και των Μνημονίων , αφορούσε την διατήρηση των δικτύων  της διανομής χρήματος. Το μίσος που εμφανίστηκε στην πολιτική σκηνή, εκπορεύτηκε από την αγωνία της διατήρησης των βασικών μηχανισμών της εξουσίας, και ας είχε η χώρα καταρρεύσει οικονομικά πολιτικά, θεσμικά. Η διατήρηση του δικτύου εξουσίας, αλλά και πάνω απ αυτό,  του δικτύου ελέγχου και διανομής χρήματος, ήταν τα μεγάλα επίδικα.
Με μεγάλες απώλειες, η κυβέρνηση «επέστρεψε» σε κάποιους από τους «ιδιοκτήτες» της.
Οι οποίοι δείχνουν ότι δεν έχουν απωλέσει το δίκτυο τους και την τεχνογνωσία να στήνουν «δίκτυα» εν μία νυκτί. Οι άνθρωποι είναι εδώ, το χρήμα είναι εδώ, άρα …Να η Ευκαιρία.