Του Σωτήρη Σιδέρη

Η Τουρκία επιτίθεται στην Ελλάδα με πλήθος αξιωματούχων να ισχυρίζονται ότι στη χώρα μας, στον Έβρο και τα νησιά, παραβιάζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα και το διεθνές δίκαιο. Είναι μια καλά ενορχηστρωμένη επικοινωνιακή αντεπίθεση που στόχο έχει να ενεργοποιήσει τρίτες κυβερνήσεις, διεθνείς οργανισμούς και κινήματα  κατά της Ελλάδας. Δεύτερος στόχος, να αυξήσει την πίεση προς τη χώρα μας και τις ξένες κυβερνήσεις, είτε για να ανοίξει , έστω και περιορισμένα τα σύνορα, είτε για να αυξήσει τα διαπραγματευτικά κέρδη.

Η ελληνική κυβέρνηση χάνει έδαφος στην επικοινωνιακή επίθεση της Τουρκίας. Πρώτον γιατί η Τουρκία βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα που σε  καμία  περίπτωση όμως δεν αντιστοιχούν με την πραγματική κατάσταση. Δεύτερον γιατί η κυβέρνηση , αντί να αντεπιτεθεί στην Τουρκία που είναι  πρωταγωνιστικά  υπεύθυνη για την κατάσταση στην Συρία και προκαλεί κύματα προσφύγων,  τυγχάνει ασυλίας και από την ελληνική εξωτερική πολιτική και από την ΕΕ. Τρίτον, γιατί η κυβέρνηση , αντί να οργανώσει τις δυνάμεις και με ένα άρτια οργανωμένο σχέδιο να αντεπιτεθεί σε διεθνές επίπεδο, επιλέγει την επίθεση στην ελληνική αντιπολίτευση με προφανή στόχο να αποκομίσει πολιτικά οφέλη και κυρίως να συγκαλύψει τις δικές της ευθύνες.
          

Το εσωτερικό παιχνίδι

Έχει ξεχαστεί ήδη πολύ γρήγορα, καθόλου αθώα βέβαια, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ στήριξε την κυβέρνηση στην απόφασή της να κλείσει τα σύνορα. Από το σημείο αυτό και μετά, ο πρωθυπουργός θέλησε να σύρει τον ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα κόμματα στην ακροδεξιά πολιτική διαχείριση της κρίσης, πράγμα που δεν υπήρχε περίπτωση να συμβεί. Και δεν είναι μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ που αντιδρά. Είναι και το ΜέΡΑ 25, είναι και το ΚΚΕ, είναι και διεθνείς οργανισμοί. Προφανώς η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ δεν είναι Δούρειος Ίππος του ΣΥΡΙΖΑ, απλά διαβάζει τους κανόνες  περί δικαιωμάτων και τους υποστηρίζει  όπως έχει υποχρέωση να κάνει.
Η αποτυχία λοιπόν  να σύρει τον ΣΥΡΙΖΑ στην ακροδεξιά πολιτική αποσυντόνισε την κυβέρνηση που θέλει πάση θυσία να διατηρήσει το κλίμα πολέμου στο  Έβρο για να συσπειρώνει την κοινωνία. Η οποία κοινωνία , παρά τις καλά στημένες ερωτήσεις των δημοσκοπήσεων βρίσκεται σε μια κατάσταση απόλυτης σύγχυσης καθώς έχει ενώπιόν της μια νέα μεταναστευτική  και προσφυγική κρίση, έχει όμως και το μείζον θέμα της δημόσιας υγείας, έχει οικονομικά προβλήματα και πολλά ακόμη.  Ως προς το πρόβλημα του κορωνοϊού είναι προφανές ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να ανεβάσει τους τόνους υπέρ του δημόσιου συστήματος υγείας , καθώς είναι ορατό δια γυμνού οφθαλμού, πόσο καταστροφική είναι η ιδιωτικοποίηση της υγείας. Μόνο ο δημόσιος τομέας μπορεί να εγγυηθεί τη δημόσια υγεία και αυτό το ξέρουν όλοι.
           

Ο εσωτερικός εχθρός

Υπό αυτή την πολυπρισματική πραγματικότητα , η κυβέρνηση επικεντρώνει αποκλειστικά στο μεταναστευτικό, δεν θέλει συζήτηση για την αποτυχία της να φέρει οικονομική ανάπτυξη που είχε υποσχεθεί, τα προβλήματα συσσωρεύονται και έχει ανάγκη από έναν εχθρό. Και προτιμά έναν εσωτερικό εχθρό γιατί είναι ανύπαρκτη η εξωτερική της πολιτική, όπως και η επιρροή της στον διεθνή στίβο.
Οι βαθιές ιδεολογικές διεργασίες που συντελούνται στη ΝΔ θα προκαλέσουν ακόμη περισσότερους τριγμούς στην κυβέρνηση. Από ένα σημείο και μετά ο πρωθυπουργός δεν θα μπορεί να υποχωρήσει. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει δύο όψεις. Μία του νεοφιλελεύθερου , κυρίως στην οικονομία και μία του διαχειριστή  της ακροδεξιάς πολιτικής. Ήδη  όμως ο πρωθυπουργός σύρεται από την ακροδεξιά ατζέντα και η αδυναμία του να σύρει και τον  ΣΥΡΙΖΑ θα τον αφήσει μόνο με τις ιδεολογικές ύαινες που ακονίζουν τα δόντια τους νομίζοντας ότι ήρθε η ώρα να κατασπαράξουν τον εσωτερικό τους εχθρό , τον ΣΥΡΙΖΑ. Είναι τώρα περισσότερο από ποτέ προφανές γιατί ο Μητσοτάκης δεν δέχεται να συνομιλήσει με την αντιπολίτευση για κανένα μεγάλο θέμα. Είναι προφανές ότι λειτουργεί σε μείζονα ζητήματα ως πληρεξούσιος της ακροδεξιάς του πτέρυγας, από την οποία πλέον δεν μπορεί να ξεφύγει.
           

 Μέτωπο Δημοκρατίας

Από την πλευρά του ο ΣΥΡΙΖΑ,  ενεργοποίησε άμεσα τα πολιτικά του αντανακλαστικά, παρουσίασε μια  σειρά προτάσεων που η κυβέρνηση προσποιήθηκε ότι δεν άκουσε. Στην πραγματικότητα ο ΣΥΡΙΖΑ, πολιτικά βρίσκεται ένα βήμα μπροστά από την κυβέρνηση καθώς οι προτάσεις του είναι στην πραγματικότητα αυτές που θα συζητήσει με τους Ευρωπαίους ο Μητσοτάκης . Για να διατηρήσει αυτό τον βηματισμό η αξιωματική αντιπολίτευση θα πρέπει να κάνει και άλλα βήματα . Το πρώτο βήμα είναι ότι δεν είναι δυνατόν η αντιπολίτευση στην Ελλάδα , κυρίως ο ΣΥΡΙΖΑ να εμμένει στις ίδιες θέσεις που είχε ως κυβέρνηση έναντι της Τουρκίας, δηλαδή τον διπλωματικό καθωσπρεπισμό. Η Τουρκία πρέπει να καταγγελθεί ως αντιδημοκρατική χώρα , μια μορφή κοινοβουλευτικής δικτατορίας, με χιλιάδες φυλακισμένους, με κατοχή εδαφών ξένων χωρών, με καταπάτηση ελευθεριών και δικαιωμάτων και να αντιστρέψει την εικόνα που επιχειρεί να εμφανίσει η Τουρκία.
Ο ΣΥΡΙΖΑ  πρέπει επίσης να επισημάνει την διαχωριστική γραμμή όσον αφορά  τις σχέσεις με την Εκκλησία και την ταύτισή της με ότι πιο αντιδραστικό στοιχείο υπάρχει από την υγεία μέχρι την παιδεία και την εξωτερική πολιτική και επιδρά καταλυτικά στην διαμόρφωση της κυβερνητικής πολιτικής. Να επισημάνει στον πρωθυπουργό ακόμη, ότι δεν έχει πολλές επιλογές. Ή θα επιλέξει την δημοκρατική συνεννόηση ή θα συμπορευθεί με την ακροδεξιά. Στην πρώτη περίπτωση υπάρχει πεδίο συνεννόησης στην δεύτερη θα είναι μόνος του.
  Όπως η χρεοκοπία προκάλεσε πολιτικές αναστατώσεις και οδήγησε σε νέο πολιτικό χάρτη, έτσι και το μεταναστευτικό, η κλιματική αλλαγή,  το μεταναστευτικό και η δημόσια υγεία θα προκαλέσουν νέες ανατροπές. Τα δημοκρατικά μέτωπα, αργά ή γρήγορα θα γίνουν η πρώτη ανάγκη για το μέλλον της χώρας. Αρκεί οι δημοκρατικές δυνάμεις να έχουν σχέδιο, αποφασιστικότητα και να αποφύγουν οποιαδήποτε στροφή προς τα δεξιά, όπου το πεδίο είναι ήδη ναρκοθετημένο.