Χρειάστηκαν περίπου δύο μήνες και όξυνση του πολιτικού κλίματος για να αντιληφθεί ο πρωθυπουργός ότι υπάρχουν σοβαρά προβλήματα που απαιτούν αφοσίωση και συγκέντρωση δυνάμεων. Έτσι, υπό την πίεση της αντιπολίτευσης αποφάσισε να κάνει την κίνησή του για να προτείνει ένα πρόσωπο πέραν της  ΝΔ για την προεδρία της Δημοκρατίας , τερματίζοντας έτσι την μίζερη δημόσια αντιπαράθεση.

Ο ΣΥΡΙΖΑ κατανόησε για πρώτη φορά από τις εκλογές ότι όταν ασκεί πίεση είναι περισσότερο αποτελεσματικό κόμμα και αφού θεώρησε δεν συντρέχουν περαιτέρω λόγοι για αντιπαράθεση, αποφάσισε να ψηφίσει την Σακελλαροπούλου. Την οποία παρουσίασε σχεδόν ως δική του επιλογή αφού ως κυβέρνηση την είχε επιλέξει για το ΣτΕ. Πενήντα –πενήντα που έλεγε και η δημοφιλής τηλεοπτική σειρά. 
Η Κατερίνα Σακελλαροπούλου είναι μια πρόταση για να κινηθεί η χώρα σε ήρεμα νερά καθώς οι ελληνοτουρκικές σχέσεις, το μεταναστευτικό και η ρωγμές στο διεθνές σύστημα ασφάλειας κλιμακώνονται ως απειλή για τη χώρα. Η ΝΔ είναι πιο κερδισμένη επικοινωνιακά καθώς απέφυγε τον σκόπελο Παυλόπουλου –Σαμαρά και μπορεί τώρα να ιεραρχήσει και τις δικές της προτεραιότητες.
Το ΚΙΝΑΛ τήρησε θετική στάση επίσης , το ΚΚΕ όπως αναμένονταν αρνητική, ενώ αίσθηση προκάλεσε η πρόταση Βαρουφάκη για την υποψηφιότητα της Μάγδας Φύσσα. Μια πρόταση στα όρια του λαικισμού. Ένα λαικό σύμβολο δεν το κάνεις πρόεδρο της Δημοκρατίας το τιμάς με πολλούς τρόπους.