Ενοχλήθηκαν οι θεματοφύλακες της εθνικής ορθότητας, ο Μητροπολίτης, ο  Δήμαρχος και ο Αστυνομικός στη Νέα Φιλαδέλφεια γιατί στη μαθητική παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου  δέκα κορίτσια πέρασαν ενώπιόν τους, όχι  στρατιωτικό βήμα αλλά με καλλιτεχνική διάθεση και διάθεση να ειρωνευθούν τον θεσμό των μαθητικών παρελάσεων  με κινήσεις παρμένες από σκηνικό των κορυφαίων Monty Python.
Και φυσικά  σε πρώτο πλάνο οι άλλοι θεματοφύλακες του εθνικισμού, τα δεξιά ΜΜΕ που υποκριτικά όπως πάντα «σοκαρίστηκαν» από την σκηνή και δεν την άντεχε ο ντούρος πατριωτισμός τους. Εννοείται ότι όλοι αυτοί θεωρούν εθνικά επιβεβλημένο, παιδάκια του νηπιαγωγείου και μικροί μαθητές να προσπαθούν, να συγχρονιστούν με βήμα στρατιωτικό , με ψηλά το μέτωπο και έξω το στήθος όπως μαθαίναμε με τις ασκήσεις ακριβείας στο στρατό.  Γελοίος είναι αυτός ο θεσμός και όχι οι μαθήτριες που τον ειρωνεύτηκαν.

 Καλά έκαναν τα κορίτσια και ήταν υπέροχα. Έδωσαν ακριβώς τον τόνο για το τι πρέπει να κάνει η νέα γενιά. Να επινοεί , να αμφισβητεί, να ειρωνεύεται  και να φέρνει την δική της αύρα στη μίζερη εθνική μας ζωή. Η 28η Οκτωβρίου πρέπει να μας διδάσκει και να μας εμπνέει τις δύσκολες ώρες που περνά η χώρα. Αφού δεν μας ενέπνευσαν ούτε ο Δήμαρχος, ούτε ο Μητροπολίτης, ούτε ο Αστυνόμος, ας μας εμπνεύσει η νέα γενιά. Και ελπίζουμε του χρόνου, να γενικευθεί το φαινόμενο της αμφισβήτησης και να καταργηθεί αυτός ο αναχρονισμός.

Τι λένε τα κορίτσια

 Το σκεπτικό της καλλιτεχνικής «επέμβασης» που πραγματοποίησαν κατά τη διάρκεια της παρέλασης στον Δήμο Νέας Φιλαδέλφειας - Νέας Χαλκηδόνας εκθέτουν τα 10 κορίτσια που πήραν μέρος στη συγκεκριμένη δράση. Σε κείμενό τους που απέστειλαν στην «Εφ.Συν.» τονίζουν μεταξύ άλλων: «Υπήρξαμε για λίγο στρατιωτάκια που αρχίζουν να ξεκουρδίζονται, να βραχυκυκλώνουν απέναντι στις διαταγές, τα παραγγέλματα, τα εμβατήρια. Ισως γιατί πλέον δεν μας πείθουν οι ιδέες που ενσαρκώνονται σε όλα αυτά».
Αναλυτικά το κείμενο των 10 κοριτσιών:
Στρατιωτάκια ακούνητα, μέρα ή νύχτα;
Στρατιωτάκια ακούρδιστα, μέρα ή νύχτα;
Πώς στα παιδικά παιχνίδια εμπλέκονται οι αρχηγοί, οι στρατοί και τα στρατιωτάκια τους;
Στρατοί που κάνουν πολέμους, βομβαρδισμούς, επεμβάσεις.
Και εμείς επέμβαση εκτάκτου ανάγκης κάναμε αλλά χωρίς την παραμικρή άσκηση βίας.
Καλλιτεχνική επέμβαση, κάτι σαν παιχνίδι.
Υπήρξαμε για λίγο στρατιωτάκια που αρχίζουν να ξεκουρδίζονται, να βραχυκυκλώνουν απέναντι στις διαταγές, τα παραγγέλματα, τα εμβατήρια. ίσως γιατί πλέον δεν μας πείθουν οι ιδέες που ενσαρκώνονται σε όλα αυτά.
Τι κοινό μπορεί να'χει ο μιλιταρισμός με την ελευθερία; Τι σχέση μπορεί να'χει η υπεράσπιση της ελευθερίας ενός λαού με τον πατριωτισμό που διδασκόμαστε από μικρά παιδιά; Στα σχολεία, στις παρελάσεις, παντού.
Ο πόλεμος του ανθρώπου για την ελευθερία του δεν είναι έπος ούτε τραγωδία. Είναι η ίδια η ζωή εν κινήσει. Κίνηση που δεν μπορεί να ελεγχθεί και να μπει σε καλούπια.

Γι' αυτό και εμείς μπήκαμε στην παρέλαση ακαλούπωτοι... Υπό την πνευματική μπαγκέτα του μεγάλου στρατάρχη της αγγλικής κωμωδίας, John Cleese και όσων μας έχουν διδάξει οι Monty Python.  Με το δικό μας silly walk και ρυθμό.
Στα μάτια των επισήμων και πολλών θεατών, είδαμε την περιέργεια, την έκπληξη αλλά και την υποτίμηση. Άλλοι μας γιούχαραν, άλλοι μας πέρασαν για "προβληματικά παιδιά". Αυτά ακριβώς είναι τα όρια του πατριωτισμού τους. Η πατρίδα των κανονικών, των προβλέψιμων, των άριστων.
Εμείς ήρθαμε από άλλες πατρίδες. τις πατρίδες των περιττών, των απρόβλεπτων, των ζωντανών. Εις οιωνός άριστος αμύνεσθαι περί ελευθερίας, λοιπόν.

Υ.Γ. Επιλέξαμε να πάμε στο δήμο της Ν. Φιλαδέλφειας- Ν. Χαλκηδόνας σε μια γειτονιά χτισμένη από πρόσφυγες,  τους κατεξοχήν περιττούς και απόβλητους της ελληνικής κοινωνίας και τότε και τώρα.
10 "στρατιωτάκια" της υπο-κριτικής τέχνης