Ακούσαμε τον Άρη Σπηλιωτόπουλο, σύμβουλο επικοινωνίας του Κασσελάκη και μείναμε εμβρόντητοι. «Έναν πρόεδρο που τον ψήφισε χιλιάδες κόσμος, δεν μπορεί να τον ρίξουν 163 άνθρωποι. Δεν μπορώ να το καταλάβω… Μιλάω για την ουσία της δημοκρατίας».

Τα κόμματα εκφράζουν την κοινωνία. Ακριβώς επειδή είναι πολιτικοί οργανισμοί, έχουν εκλεγμένα όργανα, έχουν μηχανισμούς ελέγχου και λογοδοσίας, έχουν επιτροπές παραγωγής πολιτικής, ιδεολογικές επιτροπές. Τα όργανα αυτά εκλέγονται από τα μέλη ενός κόμματος, άρα όλοι συμμετέχουν. Είναι άλλο πράγμα οι ψηφοφόροι, άλλο πράγμα η λειτουργία ενός κόμματος.
Ο Άρης Σπηλιωτόπουλος όφειλε να γνωρίζει ότι οι δικτατορίες, το πρώτο πράγμα που κάνουν είναι να κλείνουν τα κοινοβούλια και να καταργούν τα κόμματα. Άρα ο Άρης Σπηλιωτόπουλος με την άθλια δήλωση , όχι μόνο δεν μίλησε για την ουσία της δημοκρατίας, αλλά για την περιφρόνησή της. Με την λογική του, ένας πρωθυπουργός, ως πρόεδρος κόμματος, δεν λογοδοτεί ούτε σε κομματικά όργανα, ούτε σε θεσμούς, ούτε στη βουλή,  την διαλύει και πηγαίνει στις πλατείες και … απολογείται. Κάπως έτσι λειτουργούσε και ο Χίτλερ…

Χάθηκε το μέτρο, αλλά ας μην χαθεί και τον νόημα της πολιτικής. Και για να έχουμε καλό ερώτημα. Τι ακριβώς συμβούλευε ο Σπηλιωτόπουλος τον Κασσελάκη και τον οδήγησε σε διαδοχικά βατερλό;.Να μην συζητά με τα όργανα του κόμματος, να τα περιφρονεί, να καθαιρεί στελέχη μέσω zoom; Τι ακριβώς πιστεύει , ένας δεξιός, γιατί ο Άρης δεξιός ήταν , είναι και θα παραμείνει,  για την λειτουργία ενός Αριστερού κόμματος ή οποιουδήποτε κόμματος;
Είπαμε, το πένθος ορισμένων συνεργατών του Κασσελάκη που  είναι μάλλον προσωπικό τους θέμα τους κάνει κάνει γραφικούς. Ας μην κάνουν την προσωπική τους πικρία εθνικό θέμα.
Έλεος….