Γενικεύονται οι αντιδράσεις στην απύθμενης ελαφρότητας και υπερτροφικής εγωκεντρικότητας απόφαση της Δόμνας Μιχαηλίδου να οδηγήσει στο κλείσιμο σημαντικών δομών που λειτουργεί το Χαμόγελο του Παιδιού, για χάρη ιδιωτικών συμφερόντων, όπως επίσημα την έχουν καταγγείλει.

Μέσω αλλαγών στον τρόπο λειτουργίας  και στις κτιριακές υποδομές, από τις οποίες εξαιρείται φυσικά η Εκκλησία , η Μιχαηλίδου δεν δίστασε να επιχειρήσει να υπονομεύσει έναν σημαντικότατο κοινωνικό θεσμό. Στον οποίο με κάποιο τρόπο όλοι σχεδόν οι Έλληνες έχουν συμβάλλει να διατηρηθεί και να είναι αποτελεσματικός.
Πρόκειται για μια ΜΚΟ πανελλαδικής αποδοχής, ακριβώς γιατί αναγνωρίζεται το έργο της. Και μάλιστα ανεξάρτητα από κυβερνήσεις που πάνε και έρχονται. Ο Γιαννόπουλος κατάφερε να κερδίσει την αναγνώριση όλων των Ελλήνων. Και όμως μια κυβέρνηση που δεν έχει την παραμικρή ευαισθησία , την παραμικρή πρόθεση για διάλογο, χωρίς ίχνος σεμνότητας, υπονομεύει ξεδιάντροπα αυτόν τον οργανισμό .
Σε μια συνέντευξη τύπου με πλήθος δικαστών, εισαγγελέων, νομικών, συνταγματολόγων που έτρεξαν να στηρίξουν το Χαμόγελο του Παιδιού, κατηγορήθηκε η Δόμνα Μιχαηλίδου χωρίς αστερίσκους ότι θέλει να κλείσει δομές για να εξυπηρετήσει ιδιωτικά συμφέροντα που θέλουν να κερδίσουν σε έναν τομέα τεράστιας κοινωνικής ευθύνης, που απαιτεί ειδικό προσωπικό, γνώση και κυρίως προσφέρει δωρεάν τις υπηρεσίες του.
Κάθε φορά που η κυβέρνηση βλέπει κύματα αντιδράσεων προκαλείται αμηχανία. Σιωπά , περιμένει την ευκαιρία να αντεπιτεθεί, νομίζει ότι όλα είναι του χεριού της, η Ελλάδα νομίζουν , τους ανήκει.
Θα τους περάσει; αν κρίνουμε από τις αντιδράσεις πολύ δύσκολο….