Η  ΓΣΕΕ είναι κλινικά νεκρή εδώ και χρόνια.  Είναι προσβολή για μια ολόκληρη κοινωνία να μην ασχολείται κανείς μαζί της σε μια εποχή που συντρίβονται εργασιακά δικαιώματα. Ο κορυφαίος συνδικαλιστικός φορέας,  βρίσκεται προ πολλού στα αζήτητα , στίγμα για την κοινωνία που τόσο έχει ανάγκη από στήριξη. Επικήδειος δεν έχει εκφωνηθεί , αλλά κανείς δεν την αναφέρει με τους ζωντανούς οργανισμούς, απόδειξη της αποσύνθεσης και παρακμής της χώρας .  

Η  Ελλάδα πέρασε δια πυρός και σιδήρου από το 2010. Η ΓΣΕΕ δεν υπήρχε. Άνθρωποι στα γραφεία της υπάρχουν και πρέπει να μισθοδοτούνται μια χαρά, αλλά ο κορυφαίος συνδικαλιστικός φορέας έχει πεθάνει. Έχει εξευτελιστεί, έχει απαξιωθεί όχι τυχαία, αλλά από επιλογή, γιατί  κυρίως το κεφάλαιο και η Τρόικα δεν ήθελαν με τίποτα συνδικαλιστικούς αγώνες και συσπείρωση των εργαζομένων γύρω από τη ΓΣΕΕ και κάποιοι που βρίσκονται στην ηγεσία της παρέδωσαν τα κλειδιά μαζί με την τιμή τους.
Με απλά λόγια αυτά τα χρόνια, αν υπήρχε μια δύναμη κάθαρσης και ανασυγκρότησης , θα μπορούσε να παίξει σημαντικό ρόλο και ως προς την στήριξη των εργαζομένων, αλλά και να επηρεάζει προς θετική κατεύθυνση τις εκάστοτε κυβερνητικές πολιτικές. Καμία κυβέρνηση όμως, ούτε κόμματα, ούτε κοινωνικοί φορείς έθεσαν το  πρόβλημα και να το αναδείξουν. Είναι καταθλιπτικό για την δημοκρατία και τους εργαζόμενους να είναι υπουργός εργασίας ο Βρούτσης, να καθορίζει την εργατική νομοθεσία ο ΣΕΒ και οι ολιγάρχες και η ΓΣΕΕ να είναι απλά νεκρή. Καμία παρέμβαση, κανένα ειδικό βάρος, ανύπαρκτη  και ένοχη.

Θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον να πληροφορηθεί ο ελληνικός λαός από κάθε αρμόδιο, ειδικούς , πολιτικούς, φορείς, εισαγγελείς ενδεχομένως, τι ακριβώς συμβαίνει στη ΓΣΕΕ, πως συντηρείται ως φορέας , αλλά και η ηγεσία της, πως περνάνε έστω την ημέρα τους.
Με απλά λόγια το μείζον πρόβλημα πλέον δεν είναι  μόνο, γιατί δεν εμφανίζεται πουθενά η ΓΣΣΕ ή γιατί είναι ξεπουλημένη όπως πιστεύει ο λαός, αλλά γιατί δεν είναι καν στην ατζέντα των πολιτικών κομμάτων ως πρόγραμμα, ούτε στην ατζέντα κοινωνικών φορέων ή των οργανώσεων.
Γιατί δεν είναι μόνο η πολιτική ευθύνη όλων αυτών , είναι και ζήτημα κοινωνικής συνείδησης να γνωρίζουν οι πολίτες και κυρίως οι εργαζόμενοι τι συμβαίνει στη ΓΣΕΕ. Τα κόμματα έχουν τεράστια ευθύνη για την κατάντια της και φυσικά βολεύονται από μια νεκρή ΓΣΕΕ.

Όλοι οι άλλοι όμως;