Προς στιγμήν ο αναγνώστης  νομίζει ότι διαβάζει μήνυμα της Ιεράς Συνόδου. Μετά διαπιστώνει ότι η υπογραφή είναι του Αλέξη Τσίπρα. Ο οποίος ανήμερα 15 Αυγούστου  σε ανάρτησή του στο Facebook ξενικά με τη  φράση:

«ο λαός μας τιμά σήμερα την Παναγία. Την Aνύμφευτη Nύμφη, την Υπέρμαχο Στρατηγό, την Ελεούσα, τη Γιάτρισσα, τη Θαλασσινή, την Παρηγορήτρα. Τη Μάνα που προστατεύει τους αδύναμους και σκέπει τους αδικημένους. Που συγχωρεί και δεν τιμωρεί, και το όνομά της βρίσκεται στα χείλη όσων αισθάνονται ότι έχουν την ανάγκη της».
Ακόμη και αν υποθέσουμε ότι απευθύνεται στους πιστούς, είναι προφανές ότι  η δήλωση δεν είναι απλά μια κίνηση πολιτικού που  θέλει να συγκινήσει τους Χριστιανούς.  Αλλά ότι πρόκειται για δήλωση ενός θρησκόληπτου   που θέλει να υπερτονίσει την κυριαρχία της μεταφυσικής στη ζωή των πολιτών.  Και  βέβαια, ο  καλοπροαίρετος πολίτης δεν μπορεί να πιστέψει ότι αυτή,  είναι δήλωση αριστερού  ηγέτη, που έχει δηλώσει άθεος και ηγείται εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων που δεν πιστεύουν στο θεό, ή είναι απλά αμφισβητίες, ή σε κάθε περίπτωση δεν είναι θρησκόληπτοι. 

Στην συνέχεια της δήλωσή τους, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ σημειώνει ότι: «στις σκοτεινές μέρες που περνάμε, με την υγειονομική και την οικονομική κρίση, αλλά και με τις τουρκικές προκλήσεις σε βάρος της πατρίδας μας, χρειαζόμαστε όλες και όλοι το κουράγιο, την ελπίδα, το φως, που η πίστη καθενός, αλλά και ο σεβασμός στην πίστη καθενός, στις παραδόσεις και στη λαϊκή ψυχή, μπορούν να προσφέρουν».
Όχι κύριε Τσίπρα. Πρωτίστως χρειαζόμαστε εμβόλιο και αυτό θα το  κάνουν οι  επιστήμονες,  σε αυτούς ελπίζουμε. Xρειαζόμαστε εντατικές και προσωπικό  στα νοσοκομεία, χρειαζόμαστε μάσκες που για μια οικογένεια στοιχίζουν πολύ πλέον, χρειαζόμαστε δουλειά γιατί η πανδημία εκτοξεύει την ανεργία, χρειαζόμαστε κυβέρνηση υπέρ της κοινωνίας και όχι των λίγων γιατί κλονίζεται η κοινωνική συνοχή από τις ανισότητες.
Σίγουρα δεν χρειαζόμαστε μοιρολάτρες που επειδή κάτι έχει συμβεί στη ζωή τους και το γύρισαν στη μεταφυσική δεν μπορούν να ηγηθούν αποτελεσματικά και να δώσουν ελπίδα στο λαό με πρόγραμμα, με δράσεις, με πολιτική ενότητας και αξιών. Ο καθένας , αν πιστεύει και το έχει ανάγκη, ας προσευχηθεί. Σεβαστό και ταπεινό και ανθρώπινο και είναι ιδιωτική του υπόθεση. Αλλά ο πολιτικός ηγέτης δεν μπορεί να ταυτίζει τον λόγο του με την σκληρή μάλιστα πτέρυγα της εκκλησίας και τον παππά της γειτονιάς. Πρέπει πάνω απ΄ όλα να είναι ηγέτης. Αν θέλει και  μπορεί πλέον…..