του Σωτήρη Σιδέρη

Οι πρώτες κινήσεις του Τραμπ , οι δηλώσεις  , οι τοποθετήσεις πάμπλουτων επιχειρηματιών σε θέσεις κλειδιά στη νέα κυβέρνηση και το ιδιότυπο ταμπεραμέντο του νέου προέδρου των ΗΠΑ προοιωνίζονται γεωπολιτικές αναστατώσεις και στην καλύτερη περίπτωση σύγχυση και παραδοξότητα οι επιπτώσεις των οποίων δεν είναι δυνατόν να προβλεφθούν. Ορισμένα σημεία όμως ήδη καταγράφονται και εκ των πραγμάτων έχουν εκρηκτικό χαρακτήρα, αλλά γενικότερα οι διεθνείς σχέσεις δίνουν την εικόνα μιας χαώδους κατάστασης. Στο σκηνικό αυτό, η ΕΕ ως οργανισμός ουσιαστικά είναι ανύπαρκτος. 
Καταλυτική φαίνεται ότι θα είναι η επίδραση του εβραϊκού λόμπι στην διοίκηση Τράμπ, τουλάχιστον στην εξωτερική πολιτική. Ένα πλέγμα οικογενειακών και οικονομικών σχέσεων που συνδέει τον Τράμπ με το Ισραήλ έχει αρχίσει να δίνει τις πρώτες ενδείξεις μιας μεγάλης μεταβολής στις διεθνείς σχέσεις των ΗΠΑ.

Ο Ομπάμα και οι Δημοκρατικοί, στην προσπάθειά τους να αφυδατώσουν αυτή την σχέση για να μπορούν προφανώς να την καταγγείλουν στην πορεία, κατάφεραν ένα σκληρό χτύπημα στο Τελ Αβίβ με το ψήφισμα του ΟΗΕ κατά των εποικισμών, ουσιαστικά όμως χτυπούσαν και τον Τραμπ. Το ψήφισμα αυτό προκάλεσε σοκ στην φιλοϊσραηλινή κυβέρνηση Τραμπ και τους συνεργάτες του που ξεσηκώθηκαν κυριολεκτικά και σχεδόν παρακλητικά ζητούσαν από το Ισραήλ «να κάνει υπομονή λίγες ημέρες ακόμη» μέχρι δηλαδή η νέα κυβέρνηση να αναλάβει επίσημα καθήκοντα. Η άκριτη στήριξη στο Ισραήλ μπορεί όμως να προκαλέσει ανεξέλεγκτες καταστάσεις και στη Μέση Ανατολή και στις σχέσεις με την Ευρώπη

 Το δεύτερο σημείο είναι η ραγδαία όξυνση των σχέσεων με τη Ρωσία που φέρνει μνήμες από τον ψυχρό πόλεμο . Ο Ομπάμα κατήγγειλε επίσημα ανάμειξη της Μόσχας μέσω κυβερνοεπιθέσεων στις αμερικανικές εκλογές στηρίζοντας τον Τραμπ και αποκαλύπτοντας email της Χίλαρι Κλίντον, ώστε να κάνει δύσκολη την προσέγγιση Τραμπ-Πούτιν.

Το τρίτο στοιχείο που μας αφορά έμμεσα , αλλά έχει μεγάλη σημασία για τις εξελίξεις στην περιοχή  και τα ελληνικά συμφέροντα, είναι η ανακοίνωση που έκαναν στις 29 Δεκεμβρίου συριακές κουρδικές οργανώσεις και οι σύμμαχοι τους ότι ενέκριναν ένα πρόγραμμα δράσης για της εγκαθίδρυση ενός συστήματος ομοσπονδιακής διακυβέρνησης στην βόρεια Συρία, επιβεβαιώνοντας τα σχέδιά τους για ανακήρυξη αυτονομίας στις περιοχές που έθεσαν υπό τον έλεγχό τους κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου. Τι θα κάνει η Τουρκία είναι δύσκολο να προβλεφθεί, αλλά είναι βέβαιο ότι χωρίς ισχυρά διεθνή στηρίγματα η Άγκυρα δεν μπορεί να κάνει τίποτα σημαντικό. Και η συμμαχία της με τη Μόσχα έχει περιορισμένο χαρακτήρα , αλλά σύντομα θα διαφανεί αν ο Πούτιν «πούλησε» τους Κούρδους ή θα τους στηρίξει.
        Ισραήλ –Τραμπ -Τουρκία
Λόγω της επιρροής που έχει το Ισραήλ στον Τραμπ, αποτελεί κρίσιμης σημασίας ερώτημα ποια θα είναι η στάση του Τελ Αβίβ έναντι της διαφαινόμενης προσέγγισης Τραμπ –Τουρκίας και αν τελικά το εβραικό λόμπι θα στηρίξει την αυτονομία των Κούρδων στη Συρία. Υπό αυτό το πρίσμα έχει μεγάλη σημασία πως θα εξελιχθούν και οι σχέσεις Τουρκίας –Ισραήλ και πως θα επιδράσουν όλα αυτά τα γεγονότα στις σχέσεις της Ελλάδας με την Άγκυρα κατ αρχάς και με τις υπόλοιπες χώρες που εμπλέκονται με τον έναν ή άλλο τρόπο στις εξελίξεις στην περιοχή.
Η αυτονομία των Κούρδων είναι το ζητούμενο εδώ και πολλά χρόνια και αποτελεί ήττα για την Τουρκία που επεδίωξε πάση θυσία, ακόμη και με εισβολή να αποτρέψει αυτό το ενδεχόμενο.
Όπως ανακοινώθηκε το "πρόγραμμα" αυτό ισοδυναμεί με Σύνταγμα ή "κοινωνικό συμβόλαιο", όπως το αποκαλούν οι Κούρδοι. Στόχος του είναι να ισχυροποιηθεί το καθεστώς αυτονομίας στις ήδη αυτοδιοικούμενες περιοχές της βόρειας Συρίας, αν και οι Κούρδοι ηγέτες επισημαίνουν ότι ο τελικός σκοπός δεν είναι η δημιουργία ανεξάρτητου κράτους.
"Το προσχέδιο του κοινωνικού συμβολαίου επικυρώθηκε", είπε ο Μανσούρ αλ Σαλούμ, ο συμπρόεδρος του Ιδρυτικού Συμβουλίου του Ομοσπονδιακού Συστήματος, μιλώντας στο πρακτορείο Reuters από το Ρμεϊλάν της βορειοανατολικής Συρίας.
"Η εκτελεστική επιτροπή θα προετοιμαστεί για εκλογές", αρχικά για την ανάδειξη τοπικών αρχών και κατόπιν για μια κεντρική διοίκηση, πρόσθεσε, χωρίς να διευκρινίσει το πότε θα διεξαχθούν αυτές οι εκλογές.
Επειδή η συνεργασία Ελλάδας –Ισραήλ μέσω της τριμερούς με την Κύπρο έχει διανύσει μια καλή απόσταση σχετικά με την συνεργασία σε διάφορους τομείς, καλό είναι να δοθεί συνέχεια με συγκεκριμένο σχεδιασμό πάνω σε ζητήματα γεωπολιτικής, αλλά με συγκεκριμένη θεματολογία, αλλά απαιτεί μεγάλη προσοχή. Γιατί όσο θετικό θα είναι , η Ελλάδα να έχει την συμμαχία του Ισραήλ όσον αφορά τις σχέσεις με την Τουρκία ή το Κυπριακό, άλλο τόσο σημαντικό είναι να μην εμπλακεί η χώρα μας σε τυχοδιωκτισμούς, προς τους οποίους ρέπει το Τελ Αβίβ συχνά,  που μπορεί να προκαλέσουν τα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα .
Εν κατακλείδι  , η Ελλάδα πρέπει άμεσα να σχεδιάσει μια Νέα Εθνική Πολιτική με την καλλιέργεια συμμαχιών , την ιχνογράφηση και την ιεράρχηση στόχων και την άμεση εφαρμογή του σχεδίου με την αναβάθμιση του κοινοβουλίου και των κομματικών οργάνων που πρέπει να εντάξουν στην καθημερινή λειτουργία τους την εξωτερική πολιτική