του Σωτήρη Σιδέρη

Δεν είναι απλά  ένα λάθος. Είναι ολίσθημα πρώτου μεγέθους, είναι ζήτημα δημοκρατίας, τιμής και αξιοπρέπειας για τον ΣΥΡΙΖΑ και την κοινοβουλευτική του ομάδα, να σύρεται πίσω από τις πατριδοκάπηλες κορώνες του Πάνου Καμμένου  και να παίρνει μέρος  σε ένα σόου στο Καστελλόριζο και τα γύρω νησιά. Εκεί , όπου  ο υπουργός Άμυνας κάλεσε τα μέλη της Επιτροπής Εξωτερικών  και Άμυνας  της βουλής,  υποτίθεται για ενημέρωση . Παρόντες όμως στο Καστελλόριζο θα είναι εκτός από τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ, μόνο η Χρυσή Αυγή.
Η αντιπολίτευση αρνήθηκε να παραστεί και πολύ σωστά. Οι παλληκαρισμοί δεν έχουν κανένα νόημα. Τα πρωτόγονα επικοινωνιακά τερτίπια σε μια κρίσιμη για τη χώρα περίοδο και τις σχέσεις με την Τουρκία είναι  ένα ισχυρό άλλοθι για τους εθνικιστές στην Άγκυρα να υψώσουν ακόμη περισσότερο τους τόνους.

Ηχεί ακόμη στα αυτιά των Ελλήνων η συνεργασία του Ερντογάν με τους Γκρίζους Λύκους που θέτουν θέμα κυριαρχίας σε νησιά της Ελλάδας.  Πως άραγε θα αντιδρούσαν οι Έλληνες αν ο Τούρκος υπουργός Αμυνας αποκαλούσε ηλίθιο τον πρωθυπουργό τους, όπως αποκάλεσε ο Καμμένος τον Ερντογάν με αφορμή δηλώσεις του τελευταίου για την συνθήκη της Λωζάνης?  Και η οργάνωση του σόου τι νόημα έχει?

Να θυμίσουμε ότι και ο υπουργός Εξωτερικών  Νίκος Κοτζιάς καλούσε την Χρυσή Αυγή στο Εθνικό Συμβούλιο Εξωτερικής Πολιτικής. Και σταμάτησε να την καλεί , όταν ο Μιχαλολιάκος αποκάλυψε επιστολή του Κοτζιά με την οποία του ζητούσε ιδέες για την ονομασία της ΠΓΔΜ. Που δεν ήταν απόρρητο έγγραφο , αλλά πολιτική πρωτοβουλία. Και σταμάτησε να την καλεί στο ΕΣΕΠ, όχι γιατί αναγνώρισε το λάθος του , αλλά επειδή ο Μιχαλολιάκος αποκάλυψε την επιστολή. Οι ναζί εθνικοί συνομιλητές ενός αριστερού κυβερνητικού κόμματος και ενός Καμμένου που γίνεται όλο και χειρότερος. Πατριωτισμός πάνω από όλα είναι η πολιτική και ιδεολογική πάλη εναντίον κάθε μορφής φασισμού και όχι  τέτοια κατάντια.

Τρίζουν τα κόκκαλα χιλιάδων αριστερών που έδωσαν την ζωή τους και πάλεψαν κατά του φασισμού. Και έρχεται η κυβέρνηση Τσίπρα , να  αναδείξει τους ναζί σε εθνικούς συνομιλητές. Αν δεν μπορεί ο Αλέξης Τσίπρας να αντισταθεί στις πιέσεις του Καμμένου ( υποχώρησε και στο  θέμα των θρησκευτικών), τότε αν αναλάβει το κόμμα και τα άλλα μέλη της κυβέρνησης την ευθύνη να αλλάξουν πορεία θυμίζοντας στον πρωθυπουργό τις καταβολές του και τις ευθύνες του. Δεν είναι δυνατό ο πρωθυπουργός να εκφράζει καθημερινά τις ανησυχίες του για την άνοδο της ακροδεξιάς στην Ευρώπη και στην ίδια τη χώρα του και το κόμμα του να σύρεται πίσω από έναν ακροδεξιό, τον Καμμένο και να συνομιλεί με τους Χρυσαυγίτες. 

Ο ΣΥΡΙΖΑ όλο και πιο συχνά διολισθαίνει σε κινήσεις που μέχρι πρόσφατα ήταν αδιανόητες για αριστερό κόμμα. Το μνημόνιο, η απομάκρυνση του Φίλη από το υπουργείο Παιδείας κατόπιν απαίτησης του αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου, η παρουσία του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο που ευνοεί τις τουρκικές αμφισβητήσεις, η δεξιά στροφή και γενικότερα η αδυναμία  εκπόνησης ενός πολιτικού σχεδίου εκδημοκρατισμού της χώρας και ανάκτησης της εθνικής κυριαρχίας, οδηγεί τον ΣΥΡΙΖΑ σε γκρίζα ζώνη.
Δεν αρκεί να εκφωνηθεί ένας επαναστατικός λόγος στην κηδεία του Φιντέλ. Το θέμα είναι να πιστέψει κανείς στο όραμα του Φιντέλ. Και ο Κάστρο, προτίμησε τον πόνο και τις δυσκολίες , παρά να παραδοθεί και να υποταχθεί.  Αρα δεν είναι στραβός ο γιαλός, ο ΣΥΡΙΖΑ αρμενίζει στραβά, πολύ στραβά.