Ο τίτλος αιφνιδιάζει ευχάριστα τον αναγνώστη . Η Μέρκελ δήλωσε  ότι θέλει «καλύτερη ευρωπαϊκή πολιτική» και νομίζει κανείς ότι η Γερμανία θέλει να κάνει στροφή για την ανάπτυξη  την αντιμετώπιση της φτώχειας και των ανισοτήτων, μια καλύτερη και δημοκρατική Ευρώπη. Οι τίτλοι όμως ενίοτε είναι παραπλανητικοί. Γιατί στην συνέχεια, αποκαλύπτεται ότι όταν η Καγκελάριος της Γερμανίας μιλάει για καλύτερη Ευρώπη, εννοεί  ότι πρέπει  να βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητα, να υπάρξουν θέσεις εργασίας, αντιμετώπιση της τρομοκρατίας και φύλαξη των εξωτερικών συνόρων.

Αυτά τα γενικά και θολά σε κάθε περίπτωση φυσικά και δεν εκφράζουν το αίτημα για μια καλύτερη Ευρώπη, μάλλον μια πιο ισχυρή Γερμανία επιδιώκει η Μέρκελ.  Κουβέντα για την ακροδεξιά, κουβέντα για την κοινωνική δικαιοσύνη, για την ανάπτυξη προς όφελος όλων των κοινωνιών, για αλληλεγγύση και ειρήνη. 
Όπως είπε, «πρέπει εν τέλει να γίνουμε καλύτεροι σε ό,τι αφορά τις παροχές για τη νεολαία» τονίζει η κυρία Μέρκελ στο εβδομαδιαίο βιντεοσκοπημένο μήνυμά της, με το βλέμμα στα υψηλά ποσοστά ανεργίας σε πολλές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Ε.Ε. πρέπει να είναι «πραγματικά καλή» στην έρευνα και την ανάπτυξη και να είναι «η πλέον ανταγωνιστική και η περισσότερο βασιζόμενη στη Γνώση ήπειρος στον κόσμο» συνεχίζει, όπως συνέβαινε ήδη το 2000. «Σήμερα δεν ισχύει, αλλά θα πρέπει και πάλι να έχουμε αυτή την αξίωση από τον εαυτό μας» πρόσθεσε η Καγκελάριος και σημείωσε ότι αυτά τα θέματα θα συζητηθούν διεξοδικά στην έκτακτη άτυπη Σύνοδο των «27» τον Σεπτέμβριο στην Μπρατισλάβα

Όλα αυτά δεν είναι τίποτα παραπάνω από την συνθηματολογική ατζέντα της νεοφιλελεύθερης Ευρώπης που γενικεύει τα προβλήματα για να μην ασχοληθεί κανείς συγκεκριμένα. Οι θέσεις εργασίας για παράδειγμα δεν είναι τίποτα παραπάνω από τις επιδοτούμενες εποχικές προσλήψεις μερικής απασχόλησης που έχουν βουλιάξει τις ευρωπαικές χώρες όχι μόνο στην ανεργία, αλλά και στη φτώχεια. Η ανταγωνιστικότητα που λέει η Μέρκελ δεν είναι τίποτα παραπάνω από μείωση κατώτατων μισθών και γενικότερα περικοπών, ενώ η έρευνα και η καινοτομία την οποία επίσης επικαλείται, δεν είναι τίποτα παραπάνω από την στήριξη στις πολυεθνικές που παίρνουν τα καλύτερα μυαλά και φυγαδεύουν τον πλούτο που παράγουν είτε σε φορολογικούς παραδείσους, είτε έχουν τεράστιες φοροαπαλλαγές. 

Όλα αυτά σημαίνουν ότι μετά το Brexit, η Γερμανία που πήρε και τυπικά τα ηνία της ΕΕ θα γίνει ακόμη πιο σκληρή και τα προβλήματα θα οξυνθούν ακόμη περισσότερο. Το σχέδιο για γερμανική Ευρώπη δεν αλλάζει , ανεξαρτήτως συνθηκών. Και τώρα που έφυγε από το πεδίο η Αγγλία το Βερολίνο θα γίνει ασυγκράτητο.