Οι ήπιες εκφράσεις και η συνεχής διαλλακτικότητα, αποσκοπούν να κρύψουν τις αληθινές επιδιώξεις. Η Ανγκελα Μέρκελ δεν είναι φυσικά τυχαία, το έχει αποδείξει εδώ και χρόνια. Θέλει να κερδίσει ένα ακόμα στοίχημα. Να κατορθώσει να διατηρήσει την Γερμανία και ως πρώτη δύναμη σε μια Ευρώπη που διχάζεται, αλλά και εκτός αυτής, όπου συντελούνται συγκλονιστικές αλλαγές. Έτσι εμφανίζεται να συζητά τα πάντα.  Με τον Μπάρακ Ομπάμα για την διατλαντική εμπορική και οικονομική συμφωνία, η οποία διαλύει το κοινωνικό κράτος της Ευρώπης, μια συμφωνία την οποία δεν συνυπογράφουν ατόφια ούτε ο Καναδάς και η Αυστραλία. Συζητά μαζί του  και το μέλλον της ΕΕ και το διαρκές ελληνικό πρόβλημα.

Με τον Ολάντ, τον Κάμερον και τον Ρέντζι  για τα μελλοντικά βήματα της ΕΕ και της ευρωζώνης, με τους συνομιλητές της να αντιμετωπίζουν διαφόρων επιπέδων οικονομικά προβλήματα στις χώρες τους. Η Ανγκελα ακούει υπομονετικά, αλλά στο βάθος υπάρχει και ο Σόιμπλε που κατσαδιάζει τον επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Μάριο Ντράγκι  για την ανεκτική νομισματική του πολιτική που ενοχλεί  τα συμφέροντα του Βερολίνου. Υπάρχει και το eurogroup,  το οποίο αποφασίζει όπως θέλει το Βερολίνο. Η Κομισιόν ή ο εύχαρης κ Τούσκ (πρόεδρος της ΕΕ), απλώς προεδρεύουν. 

Με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν  για το προσφυγικό, με τρόπο μάλιστα που προκαλεί αντιδράσεις στην Γερμανία και σε όλη την  Ευρώπη, λόγω της προκλητικότητας της Άγκυρας η οποία ζητά τα πάντα χωρίς δίνει τίποτα.

Συζητά φυσικά με τον Αλέξη Τσίπρα, δείχνοντας κατανόηση και για το προσφυγικό και για την αξιολόγηση. «Δεν θα είχαμε συμφωνία για το προσφυγικό χωρίς τον Αλέξη» έλεγε πριν από δύο μήνες η καγκελάριος. Τα σύνορα έκλεισαν για τους πρόσφυγες με την καγκελάριο να εκφράζει την δυσαρέσκεια της. Αντιθέτως η αξιολόγηση δεν κλείνει, θέμα για το οποίο επίσης η καγκελάριος δείχνει στεναχωρημένη. Υπόσχεται δε, διαρκώς μια πολιτική διαπραγμάτευση για να λυθούν τα προβλήματα του Αλ. Τσίπρα, αλλά στο τέλος υπάρχουν τα …τεχνικά κλιμάκια και οι εκτιμήσεις της κας Λαγκάρντ. Η κα Μέρκελ πάντως ακούει και κατανοεί!

Τι απ όλα αυτά που ακούει με κατανόηση και για τα οποία αρχικώς δείχνει να συμφωνεί, θα αποδεχθεί; Και τι ακριβώς θα πράξει το Βερολίνο; 

Αυτό που τελικώς φαίνεται είναι πως η κα Μέρκελ κερδίζει χρόνο ώστε να γίνονται ολ αυτά που συμφέρουν μόνο την Γερμανία και με τον τρόπο που η Γερμανία θέλει. 

Θα πείτε:  Μα αυτό δεν γίνεται τα τελευταία χρόνια και μάλιστα με τρόπο  προκλητικό; 

Πράγματι, όμως το 2015 και όπως φαίνεται και το 2016 η κατάσταση έχει αλλάξει ριζικά στην Ευρώπη και στην ευρύτερη περιοχή.

Υπάρχει ο εμφανής πολιτικός και κοινωνικός διχασμός μέσα στην ΕΕ και μέσα στις ίδιες τις ευρωπαϊκές κοινωνίες. Υπάρχει δυσαρέσκεια για την προκλητική στάση της Γερμανίας. Ένα κύμα αντιγερμανισμού – διαφόρων επιπέδων- κερδίζει συνεχώς έδαφος.

Υπάρχει η άνοδος της ακροδεξιάς εντός και εκτός Γερμανίας, γεγονός που πράγματι ανησυχεί την καγκελάριο, η οποία φυσικά δεν σκοπεύει να ολοκληρώσει την καριέρα της σε συμμαχία με φασίζοντες πολιτικούς. 

Υπάρχει η αμερικανική προτροπή (ή και πίεση) για αλλαγή οικονομικής και νομισματικής πολιτικής.

Υπάρχει η αγωνία του Ολάντ και του Ρέντζι για τις οικονομίες τους που συνεχώς χάνουν όπως και οι τράπεζες τους.  Υπάρχει η «απειλή» του Brexit.

Στον περίγυρο η κατάσταση είναι πιο σύνθετη για την Γερμανία.

Η αντιπαράθεση με τη Ρωσία λόγω Ουκρανίας, στοιχίζει και στην Γερμανία, σήμερα και μελλοντικά.  Η στρατηγική συνεργασία Βερολίνου-Μόσχας, έχει ραγίσει και το αποτέλεσμα είναι η Μόσχα να έχει βελτιώσει τις σχέσεις της ακόμα και με τις ΗΠΑ, αλλά όχι με την Γερμανία. 

Ο πόλεμος στην Μεσοποταμία (Ιράν, Συρία) φέρνει αλλαγές συνόρων και αλλαγές ενεργειακών δρόμων. Η ανατολική Μεσόγειος βράζει, όμως η Γερμανία δεν έχει λόγο σ αυτές τις εξελίξεις. 

Η καγκελάριος ξέρει να περιμένει

Η Ανγκελα Μέρκελ αποφάσισε λοιπόν να κατανοεί, να μην σηκώνει το δάκτυλο στους υπόλοιπους ευρωπαίους, να μην υποδεικνύει, να μην επιβάλλει τις αποφάσεις της.

Ο χρόνος είναι με το μέρος αυτού που έχει εξουσία και χρήμα, σε αντίθεση με τους άλλους  ευρωπαίους που δεν έχουν ούτε το ένα ούτε το άλλο.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι άλλαξε την πολιτική της στόχευση.

Η Γερμανία  είναι και θα παραμείνει η κυρίαρχη δύναμη της Ευρώπης. Όποιος δεν συμφωνεί  ή δεν αντέχει, μπορεί και να αποχωρήσει. Η καγκελάριος δεν το επιθυμεί αλλά ….κατανοεί. H M. Βρετανία δεν θα λάβει καμία ειδική μεταχείριση από την Ευρωπαϊκή Ένωση αν αποχωρήσει από το μπλοκ ενώ η διαπραγμάτευση των διμερών οικονομικών συμφωνιών θα είναι σκληρή, προειδοποίησαν σήμερα δυο συντηρητικοί βουλευτές του κόμματος της Άνγκελας Μέρκελ.

Οι συμφωνίες με τις ΗΠΑ θα προχωρήσουν, στο βαθμό που η Γερμανία θα αποκτήσει κάποιες εξαιρέσεις. Όμως πρέπει και ο Λευκός Οίκος να καταλάβει ότι στην ΕΕ η Γερμανία έχει τον πρώτο και τελευταίο λόγο. 

Η Γερμανία θα αποκτήσει λόγο και στις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή.

Η ανοχή της στον Ρ.Τ. Ερντογάν, και στην συμπεριφορά του που θυμίζει σουλτάνο, δεν αφορά μόνο το προσφυγικό.

Αφορά τις εξελίξεις στην Μεσοποταμία. Και την ώρα που οι άλλοι δυτικοί δείχνουν να κρατούν αποστάσεις από την Άγκυρα, η κα Μέρκελ δείχνει κατανόηση. Με το αζημίωτο. Γιατί η Γερμανία εξασφάλισε δική της αεροπορική βάση δίπλα στο Ιντζιρλίκ, από την οποία τα γερμανικά αεροπλάνα θα πολεμούν τους τζιχαντιστές.  

Η  βάση είναι στη νότια  Τουρκία, κοντά σε ακτή της Μεσογείου, κοστίζει 65 εκ ευρώ και θα ολοκληρωθεί το καλοκαίρι του 2017.  H γερμανική βάση θα δημιουργηθεί δίπλα από την υπάρχουσα ΝΑΤΟϊκή βάση του Ιντσιρλίκ και θα διαθέτει κέντρο ελέγχου πτήσεων, αρχηγείο επιχειρήσεων, οικήματα για το προσωπικό και φυσικά δικό της διάδρομο προσγειώσεων.

Η κα Μέρκελ διαπραγματεύεται στο όνομα της ΕΕ, πληρώνει όλη η Ευρώπη, δίνει βίζες στους τούρκους πολίτες όλη η Ευρώπη, το ΝΑΤΟ περιπολεί στο Αιγαίο στο όνομα της Ευρώπης, αλλά η καγκελάριος φροντίζει να κερδίζει μόνο η Γερμανία.

Και στην υπόθεση της αξιολόγησης, η κα Μέρκελ Δείχνει όμως απόλυτη κατανόηση στις ενστάσεις του Ολάντ, του Ρέντζι και του Τζακ Λιού. Φυσικά και στην αγωνία του Αλέξη Τσίπρα. Κάνει όμως μόνο αυτό που συμφέρει την Γερμανία.

Τα χαμόγελα δεν μπορούν πλέον να κρύψουν τον πιο επίμονο και καταστροφικό ιμπεριαλισμό. Αυτόν της κας Μέρκελ.