Μια νέα αρχή και μια άλλη  “Νέα Δημοκρατία” προκύπτει μετά την εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη στην ηγεσία της. Η νίκη του επι της καραμανλικής πτέρυγας, είναι αποτέλεσμα πρωτίστως της διάθεσης συγκεκριμένων στρωμάτων της ελληνικής κοινωνίας που ενοχλούνται απο την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, που θεωρούν πως απαιτείται πλήρως η λεγόμενη πολιτική των μεταρρυθμίσεων. Τον Κ. Μηστοτάκη προσείλθαν να ψηφίσουν και άνθρωποι εκτός της ΝΔ, απο τον λεγόμενο χώρο του παλαι ποτέ εκσυγχρονισμού του Κ. Σημίτη. 

Η εξέλιξη αυτή είναι συνέχεια της συνεχούς μεταλλαγής του πολιτικού συστήματος η οποία σηματοδοτήθηκε με την επικράτηση του ΣΥΡΙΖΑ απο τον Ιανουάριο του 2015. Εκείνη την στιγμή τα κόμματα σούπερ-μάρκετ, της εξυπηρέτησης των πάντων, είχαν ολοκληρώσει τον κύκλο τους. Η επικράτηση του Κ. Μητσοτάκη αποδεικνύει πως η κοινωνία διαμορφώνει τα πολιτικά κόμματα, και όχι οι αποφάσεις των πολιτικών. Ο σημερινός ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει καμία σχέση με το μικρό κόμμα της 6ης Μαϊου του 2012, ούτε καν με τον ΣΥΡΙΖΑ του περασμένου Ιουλίου. Η ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν θα έχει καμία σχέση με την ΝΔ του καραμανλλισμού αλλά και με την ΝΔ όπως την ξέραμε ως χθές. Δεν θα είναι ένα πολυσυλεκτικό κόμμα -οπως πολύ ακόμα φαντασιώνονται- παρα το γεγονός οτι θέλει να αποτέλεσει την δύναμη ανατροπής του ΣΥΡΙΖΑ. Ο λόγος είναι οτι τον κ. Μητσοτάκη δεν τον ψήφισε η λεγόμενη λαϊκή δεξιά – δηλαδή στρώματα χαμηλών εισοδημάτων- αλλά άνθρωποι υψηλότερων εισοδημάτων, μεσαίοι επιχειρηματίες και οι άνθρωποι που έχουν πληγεί λίγο απο το Μνημόνιο. Οι θέσεις και οι απόψεις του κ. Μητσοτάκη δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν ενα πολυσυλεκτικό κόμμα που θα ικανοποιεί τους πάντες. Γι αυτό και κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ για λαϊκισμό, προκειμένου να σηματοδοτήσει τη δική του διαφοροποιημένη πορεία.  Η μετάλλαξη της ΝΔ σ ένα κόμμα στραμμένο προς τον συντηριτισμό της κεντρικής Ευρώπης, δεν θα είναι παρ ολα αυτά μια τόσο έυκολη πορεία. Ο κ. Μητσοτάκης αν θέλει να επικρατήσει θα πρέπει να συγκρουστει μέσα στο κόμμα του. Η λογική λέει οτι πρέπει να διατηρήσει δύο πράγματα: 

Τον κεντρώο χαρακτήρα της ΝΔ, δηλαδή να συγκρατήσει ενα κομμάτι της λαικής δεξιάς, των καραμανλικών κλπ.
Να επιβάλλει την άποψη του στο ακραιφνώς δεξιό κομμάτι του το οποίο περιμένει αξιώματα. αξιώματα. 
Η άποψη οτι δια της υποστήριξης της επιχειρηματικότητας, των ιδιωτικοποίησεων και των μεταρρυθμίσεων, θα συγκινήσει τα πλήθη είναι απλουστευτική, χωρίς κανείς να υποτιμά το ρεύμα ενθουσιασμού που δημιουργεί η εκλογή ενός νέου προσώπου στην ηγεσία της ΝΔ.
Ο κ. Μητσοτάκης για να αλλάξει τον χαρακτήρα του κόμματος του θα επιδιώξει διεύρυνση προς τον χώρο του εκσυχρονιστικού ΠΑΣΟΚ (του σημιτικού ΠΑΣΟΚ) που σήμερα είναι διάσπαρτο.
Το ΠΟΤΑΜΙ είναι το πρώτο θύμα του κ. Μητσοτάκη αφού είναι το κόμμα που συγκντρώνει σήμερα τους σημιτικούς. Το ΠΑΣΟΚ είναι το δεύτερο θύμα, απο το οποίο θα γύφουν κάποιοι να πάνε με τον κ. Μητσοτάκη.
Είναι ολοι αυτοί , που θέλουν ενα καθαρά κεντροευρωπαϊκό προσανατολισμό, μακριά απο τις αριστερολαικίστικες απόψεις, οπως υποστηρίζει και ο Κ. Σημίτης. 
Τι θα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ; 
Τα προβλήματα του είναι πολλά και είναι κυβερνητικά. Απο την πορεία τους κρίνεται η πορεία του.
Ομως ο κ. Μητσοτάκης είναι ένας σαφής ιδεολογικός αντίπαλος που επιτρέπει συσπειρώσεις και για τον ΣΥΡΙΖΑ σ αυτή την βάση. 
Το πλεονέκτημα του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι πως η πολιτική του ρεαλισμού είναι πλέον ευκολότερα αποδεκτή, απο την ώρα που έχασε και ο κ. Τσίπρας τη μάχη με τους δανειστές και υπέγραψε ένα Μνημόνιο.
Τις επόμενες βδομάδες θα δούμε τα βήματα του προς την διαμόρφωση μιας εντελώς διαφορετικής ΝΔ.