Του Σωτήρη Σιδέρη

Αν δώσουμε σημασία στις καθημερινές διαρροές του τύπου «τι σκέπτεται ο Καραμανλής» ή ότι «είναι ανήσυχος ο Καραμανλής» θα νομίσουμε ότι ο πρώην πρωθυπουργός είναι ο διαχρονικός και ακλόνητος   υπέρ ηγέτης της χώρας, η επιρροή και   η εξουσία του οποίου δεν γνωρίζει όρια και δεν φθείρεται από τον χρόνο. Αν η κρίση στην Ελλάδα δεν ήταν τόσο σοβαρή, όλα τα περί τον Καραμανλή δημοσιεύματα θα προκαλούσαν ξεκαρδιστικά γέλια. Ο άνθρωπος που λιποτάκτησε , αφού πρώτα χρεοκόπησε τη χώρα, ο άνθρωπος που δεν πήρε ούτε μία απόφαση κατά την διάρκεια της πρωθυπουργίας του και δεν έκανε το στοιχειώδες καθήκον του, φέρεται να έχει παροτρύνει τον σημερινό πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα να πάρει δύσκολες αποφάσεις όταν διαπραγματεύονταν με τους εταίρους, γιατί , σύμφωνα με την διαρροή  «η χώρα βυθίζεται πρέπει να κάνεις το καθήκον σου».

Από το 2009 όταν πανικόβλητος ενόψει της χρεοκοπίας της χώρας πήγε σε εκλογές και γνώρισε την συντριβή από τον Γιώργο Παπανδρέου , μέχρι σήμερα,  ο Καραμανλής κάνει μία δήλωση στήριξης της ΝΔ πριν από κάθε εκλογική αναμέτρηση. Επιστρατεύθηκε υπέρ του ΝΑΙ στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015 και γνώρισε την πολιτική ταπείνωση και την πολιτική απαξίωση μετά την καταιγίδα του ΟΧΙ. Τώρα τον επικαλούνται όλοι οι υποψήφιοι πρόεδροι της ΝΔ επιδιώκοντας την υποστήριξή του. Γιατί σύμφωνα με τον πολιτικό μύθο που καλλιεργείται στην παράταξη, όποιος έχει την στήριξη του Καραμανλή μπορεί να κερδίσει τις εκλογές. Ελάχιστα όμως ενδιαφέρει τον ελληνικό λαό, πέραν των οπαδών   και ίσως μόνο των οργανωμένων της ΝΔ, για το ποιόν στηρίζει ο Κώστας Καραμανλής. Γιατί με τον τρόπο αυτό και με την πάροδο του χρόνου καθίσταται όλο και πιο σαφές ότι ο πρώην πρωθυπουργός είναι παρελθόν για τον ελληνικό λαό και ότι θυμίζει κάτι από τον μύθο του Ελ Σίντ .  Μόνο δύο άνθρωποι  στην Ελλάδα αναζητούν τρόπους να επανέλθουν στο προσκήνιο. Ο ένας είναι ο Κωνσταντίνος Γλύξμπουργκ και ο άλλος είναι ο Κώστας Καραμανλής. Μπορεί προσωπικά ο Γλύξμπουργκ να θεωρεί ότι ο θρόνος έχει τελειώσει για τον ίδιο,  όμως όλη η παρουσία επί δεκαετίες στην Ελλάδα δείχνει ότι στην πραγματικότητα ποτέ δεν θα παραιτηθεί από το όνειρο της επιστροφής τουλάχιστον για κάποιο από τα παιδιά του, όταν και αν οι συνθήκες το επιστρέψουν.  Το ίδιο ακριβώς όνειρο τροφοδοτεί την ύπαρξη του Κώστα Καραμανλή. Αναζητά τις κατάλληλες συνθήκες , ώστε μιμούμενος τον θείο του να επιστρέψει στην ενεργό δράση. Η ανικανότητά του όμως δεν τον αφήνει. Ο ελληνικός λαός απογοητευμένος , θυμωμένος,  έχει διαγράψει οριστικά και τα πρόσωπα που τον οδήγησαν στην παρακμή  και την χρεοκοπία και τα κόμματά τους, γεγονός που επιβεβαιώνεται από την πορεία κατάρρευσης και της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.  Είναι, πέραν αυτών, ατιμωτικό για έναν πρώην πρωθυπουργό και κραυγαλέα γνωστό Έλληνα που φέρει το όνομα του Καραμανλή να κρύβεται δειλά πίσω από διαρροές χαμηλού επιπέδου, να δοξάζεται κρυπτόμενος που έλεγε παλιά και ο Γιώργος Παπανδρέου για τον Γρίβα και να μην έχει την στοιχειώδη πολιτική ευθιξία και αξιοπρέπεια να ζητήσει μια ταπεινή συγνώμη από τον ελληνικό λαό για τα δεινά που του προκάλεσε.  Αν ο Καραμανλής (με τον γραμματέα του Ρουσσόπουλο) θέλουν να επανέλθουν στην πολιτική σκηνή, ας ξεκινήσουν από μια συγνώμη. Τα υπόλοιπα , είναι αρμοδιότητα του ελληνικού λαού.  Μέχρι τότε καλό θα ήταν , αφού δεν θέλουν να ζητήσουν συγγνώμη, να χαθούν από το προσκήνιο και να σταματήσουν οι φαιδρότητες περί συμβουλών σε αρχηγούς κομμάτων και πρωθυπουργού. Ο άνθρωπος που δεν μπορεί να συμβουλεύσει τον ίδιο του τον εαυτό, ο άνθρωπος που έβαλε τον εαυτό του πάνω από την Ελλάδα, ο ιδιοτελής Καραμανλής, καλύτερα να μείνει για πάντα στην σκιά της πολιτικής και της ιστορίας όπως του αξίζει. Και χωρίς δήθεν διαρροές και συμβουλές, γιατί γίνεται όλο και πιο φαιδρός.