Είναι ντροπή για την Ελλάδα αυτό που συμβαίνει στην Μυτιλήνη, με τις δεκάδες επισκέψεις ξένων αξιωματούχων, που δήθεν ενδιαφέρονται για τους πρόσφυγες, ως αυτή η χώρα να είναι ένα ξεπεσμένο προτεκτοράτο . Αν ήταν τόσο μεγάλο  το ενδιαφέρον, όσο υποτίθεται δείχνουν οι υποκριτικές επισκέψεις τους, δεν θα υπήρχε προσφυγική κρίση. Αλλά οι βλέψεις τους είναι διαφορετικές και καμία σχέση δεν έχουν με την αλληλεγγύη σε αυτούς τους ανθρώπους στους οποίους ανθρωπιά έδειξαν οι νησιώτες και όχι η ΕΕ.

Μετά τον καγκελάριο της Αυστρίας Φάϊμαν,  και δεκάδες ακόμη ξένους αξιωματούχους που επισκέπτονται σχεδόν μέρα παρά μέρα την Μυτιλήνη, αναμένεται στο ακριτικό νησί την  Παρασκευή 16 Οκτωβρίου, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς συνοδευόμενος από  Δημήτρη Αβραμόπουλο και τον υπουργό Εξωτερικών, Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, Μετανάστευσης και Ασύλου του Λουξεμβούργου Ζαν Άσελμπορν.
Η επίσκεψη εντάσσεται στα πλαίσια της ενημέρωσης για την κατάσταση που επικρατεί στη Λέσβο εξαιτίας των μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών.
Η Μυτιλήνη δεν είναι πλέον ένα συνηθισμένο νησί για τους Ευρωπαίους. Είναι ταυτόχρονα δύο ακόμη πράγματα. Είναι ένα μέρος όπου υπάρχουν χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες και οι ξένοι αξιωματούχοι, ο ένας μετά τον άλλο την επισκέπτονται για να δικαιολογήσουν τους παχυλούς μισθούς τους και να βάλουν την επίσκεψη στο βιογραφικό τους . Είναι ταυτόχρονα, και αυτό είναι το χειρότερο, το εξωτερικό σύνορο της ΕΕ, και όλοι αυτοί ασκούν πιέσεις στην Ελλάδα να κρατά στο έδαφός της τους χιλιάδες «επισκέπτες της».
Η Ελλάδα έχει παγιδευθεί στις αποφάσεις που η ίδια υπέγραψε. Να δημιουργήσει δηλαδή πέντε κέντρα υποδοχής στα νησιά και να φιλοξενεί εκεί , με την επιδότηση της ΕΕ  χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες. Είναι θέμα χρόνου, οι χώρες της κεντρικής Ευρώπης να αρνούνται να δεχθούν πρόσθετο αριθμό πέραν της συμφωνίας για την αναδιανομή των 160.000 σε διάφορες χώρες. Είναι επίσης θέμα χρόνου, η Τουρκία να αρχίσει να εκβιάζει την Ευρώπη, με την «απελευθέρωση» μεγάλου αριθμού προσφύγων που θα αρνούνται να δεχθούν οι δυτικές χώρες και θα παγιδευθούν στην Ελλάδα.
Είναι ανάγκη, η ελληνική κυβέρνηση να πιέσει άμεσα για την θεσμοθέτηση της αναδιανομής των προσφύγων , που θα έχει υποχρεωτικό χαρακτήρα μέχρι το 2030 τουλάχιστον, ώστε να δημιουργηθεί ένα ασφαλές πλαίσιο μετακίνησης και υποδοχής, ώστε κυρίως, να μην γίνει η Ελλάδα αποθήκη για χιλιάδες ανθρώπους που θα αλλάξουν ισορροπίες στα νησιά και θα προκαλέσουν τεράστια προβλήματα στις τοπικές κοινωνίες, δεδομένου ότι οι τοπικές οικονομίες , αλλά και της Ελλάδας γενικότερα, δεν είναι σε θέση να τους ενσωματώσουν οικονομικά , λόγω της κρίσης . Ούτε οι αναπτυγμένες οικονομίες μπορούν να τους απορροφήσουν, πόσο μάλλον η ελληνική.